...en Niklas "logeert" hier ook. (v/h dwarsbongel.web-log.nl en niklas.web-log.nl)

woensdag 18 november 2015

151118 - Joost Barbiers, beeldhouwer

We kenden hem in zoverre, dat we hem een paar keer ontmoet hebben, en een deel van zijn werk kennen. Vanmorgen was daar ineens de advertentie dat hij is overleden: beeldhouwer Joost Barbiers.
Ik heb al enkele keren iets over hem en zijn werk geschreven op mijn blogs, maar omdat veel links het niet meer doen, maak ik een nieuw blog om hem te herdenken.

In een hoek van onze kamer staat een butlertray met allerlei snuisterijen. Er liggen onder andere drie schilfers graniet, die verder voor niemand betekenis zullen hebben.Twee van de schilfers, de twee die ik destijds heb meegenomen, zet ik altijd zó neer dat ze een brug vormen.


Het zijn schilfers van de enorme zwerfkei (12 ton), waaruit Joost Barbiers in 2003, op een toen lege plek aan de Markt in Coevorden, een beeld heeft gehakt. Dit was in het kader van het project Art In Stone, gekoppeld aan De reis van de steen.
Marijke en ik zijn een paar keer wezen kijken terwijl Joost aan het werk was, en hebben daar interessante gesprekken met hem gehad. We hebben toen die schilfers meegenomen als aandenken.

Ook de onthulling van het beeld in Wezuperbrug, waar het beeld is geplaatst, hebben we bijgewoond. Het beeld is getiteld: Pont Perdu. Het staat op de oever van het Oranjekanaal, dat ooit gegraven is als werkverschaffingsproject, maar zijn functie verloor toen het transport van turf per schip stil kwam te liggen.


Terwijl Joost nog aan het beeld werkte, vertelde hij het idee achter het beeld: de verloren brug, die nooit de andere oever raakt. Daar had ik onmiddelijk een associatie bij: ik had een gedicht gemaakt over gesprekken die je probeert te voeren, maar die niet bij de ander aankomen. Dat heb ik aan Joost opgestuurd, en later ingebracht bij het project Art in Stone, waarbij we ons aansloten met het samenwerkingsproject SteenLetterBeeld van schilders en dichters, met als breed thema: Drenthe, stenen, oertijd. Onze toenmalige dichtersgroep en cursisten van het Atelier voor Beeldende Kunst in Klijndijk - schilderijen die bij gedichten, en gedichten die bij schilderijen waren gemaakt.

Met de dichtersgroep hebben we later ook gedichten gemaakt bij een aantal beeldhouwwerken uit Art in Stone. Ik had bij Pont Perdu al een passend gedicht, en Marijke schreef er ook een:

De Ander

De overkant:
waar is de brug

bruggenbouw,
bruggenonderhoud

ik ken geen brug
met één oever.

©Gauke Zijlstra, 1997


Pont Perdu

Verbinding zonder overkant
surplus van in vaart verloren visie

destijds navigeerden schepen
met turf voor koude kachels

nu ligt zij schijnbaar zinloos
het rusteloze ruisen voorbij

gebleven is de kalmte
de pracht van enkel zijn

de andere kant

©Marijke van der Scheer, 2006


Toen we later nog eens langs dat beeld kwamen, schrokken we. Dat prachtige beeld, dat daar zo massief maar benaderbaar op de oever van het Oranjekanaal lag, was omringd met een gewas dat het midden hield tussen geraniums en boerenkool…
We konden ons niet voorstellen dat dat met de instemming van Joost was gebeurd! Dat hebben we hem ook geschreven. Later bleek dat het een idee was geweest van een overijverige gemeenteambtenaar (zeg nooit weer dat ze lui zijn!). Gelukkig is dat spul daarna snel verwijderd.


Een ander werk van Joost Barbiers in het kader van Art in Stone is Zonnetafel, dat bij Valthe staat, op een mooie plek. Als het op mijn fietstochten op de route ligt, dan stop daar even.


De toelichting bij dit beeld meldt:

De Zonnetafel
Uit alle windstreken en vanaf de vroegste tijden dat mensen stenen getuigenissen achterlieten van hun bestaan, zijn ons beelden gebleven die we herkennen en, hoewel we de samenhang vaak niet volledig begrijpen, ons helpen bij de reflectie over ons eigen bestaan.
Belangrijk voor mijn werk was de kennisgeving met zwerfkeien in het gebied Uckermark ten Noordoosten van Berlijn, dat duidelijk gevormd werd door de opvolgende ijstijden. Het bracht me ertoe water te introduceren in mijn werk en een dialoog aan te gaan tussen de natuurgegeven vorm van de kei en mijn ingreep daarop.

Naam kunstenaar: Joost Barbiers, Amsterdam
Opleiding: Rijksacademie voor Beeldende Kunsten, Amsterdam
Materiaal: blauw-grijs en rood graniet

Ook bij dit beeldhouwerk heb ik een gedicht gemaakt voor Art in Stone:

Zonnetafel

De tafel van vijf
religies der aarde

wat hol is van buiten
zal bol zijn van binnen
en omgekeerd
niet meer gladglanzend
hard gepolijst

lens op hemel en zon
schootgedragen schotel
hard geland op quintet
op de kniën ter tafel
brandglas der aarde

©Gauke Zijlstra, april 2006


Joost, dank je voor je mooie, inspirerende beeldhouwwerken en onze interessante gesprekken.


2 opmerkingen:

Marja zei

Mooi.

plato zei

Prachtig, ook die gedichten.
Als ik ook zou kunnen dichten zou ik iets schrijven als:

Gedachten
Tussen lucht en water
IJl en oeverloos toeven
Zwijgend roepen
Naar de onbestaanbare
overkant
Vanuit een onpeilbaar
missen.