08 mei 2013

Verweesd in de vuurdoorn...

In de vuurdoorn op ons terras maken merels elk voorjaar een nest. In het begin schuwen ze dan de momenten dat wij op het terras zijn. Als ze eenmaal aan ons gewend zijn, durven ze ook van en naar het nest te vliegen als we er zitten te lezen of liggen te luieren.


We hebben meermaals jongen in het nest gezien en gehoord, maar we hebben ze nog nooit zien uitvliegen. Misschien zoeken ze daarvoor altijd een moment uit van onze afwezigheid, omdat de ouders het anders te riskant vinden.
Ook dit jaar zit er een merelnest, en we hebben de ouders druk heen en weer zien vliegen. Tussen de sterke takken met scherpe doornen door kon je zien hoe er steeds een op het nest zat, doodstil, met een alert koppie.


Ineens was de levendigheid afgelopen. Vaag hadden we het idee dat we een ruzie hadden gehoord tussen onze merels en een van de volop aanwezige eksters of vlaamse gaaien. We hebben al dagenlang geen merel meer gezien in onze tuin.
Vandaag ben ik maar eens gaan kijken hoe het nest er van binnen bij lag. Trapje erbij, en ten koste van een geschramde hand, die nog uren schrijnde en jeukte, heb ik een foto gemaakt van de binnenkant van het nest. Er ligt één eitje, vergezeld van een paar dode bladeren...


Update 9-5-13: Ik vond nog een foto van de merel op het nest (middenste foto, gemaakt met zoomlens)...

5 opmerkingen:

  1. Heel triest zo'n verlaten nest met dat ene eitje.. Maar fijn dat het nu de aandacht krijgt die het anders nooit gekregen zou hebben. Een mooi en liefdevol in memoriam!

    BeantwoordenVerwijderen
  2. Jammer van het nestje, maar die merel komt er niet meer terug.
    Vorig jaar hadden we hier een merel die in de huiskamer om iets lekkers kwam schooien als de balkondeuren open stonden. Dit jaar hebben we hem nog niet gezien.

    BeantwoordenVerwijderen
  3. Een nooit geboren vogeltje. Akelig.
    Ik beleefde dat moment toen een Vlaamse Gaai voor mijn ogen een jonge koolmees (die even aan het gat van het nestkastje kwam gluren) oppakte en er mee wegvloog. Machteloosheid, dat was wat ik voelde.

    BeantwoordenVerwijderen
  4. Het drama laat zich raden. Eksters vreten alle nesten leeg.

    BeantwoordenVerwijderen
  5. Op het voetpaadje van het huis van wijlen mijn grote lief (en man), in de heg, hebben merels jarenlang genesteld. Vele jongen hebben we zien uitkomen, en diverse keren de kat van de buren de boel zien verpesten door met de kleine vogeltjes te "spelen" tot die er dood bij neervielen.
    Het was altijd prachtig hoe die jonge merels in de tuin rondscharrelden en aangemoedigd door de ouders om zelf pieren te vangen.

    BeantwoordenVerwijderen