...en Niklas "logeert" hier ook. (v/h dwarsbongel.web-log.nl en niklas.web-log.nl)

zaterdag 19 augustus 2017

170819 - ZOZ - Van mijn eerste single en een voorspelling

Wie mee wil doen met (of luisteren/kijken/lezen bij andere deelnemers) ZOZ: Zwijmelen op Zaterdag, vindt de links bij Marja.

Het VARA TV-Magazine had ooit de rubriek: "Mijn eerste single". Mijn inzending werd geplaatst; dit is een aangepaste versie, naar aanleiding van wat de TV deze woensdag bracht.
Wie, van de huidige generatie pubers, heeft nog wel eens een vinyl-single gezien? Dit gaat over de aankoop van mijn eerste single, toen ik een puber was.

Televisie was nog in de aanloopfase. Radio was er in twee soorten: Draadomroep, een simpel kastje met een luidspreker en een grote draaiknop met klikstanden aan de muur om het volume te regelen en te kiezen uit 4 zenders: Hilversum 1 en 2 en, bij ons, Radio Noord. De vierde ben ik vergeten. Zo'n radio had opa, waar mijn moeder en ik bij in gewoond hadden, tot ze op mijn 14e weer trouwde met een weduwnaar met 9 kinderen.


De andere soort radio was een kast met een aantal toetsen, draaiknoppen, een groen afstem-oog en een verlichte glazen plaat met bekende en geheimzinnige buitenlandse plaatsnamen. Zo'n radio had mijn stiefvader. Toen was zo'n toestel opgebouwd met radiobuizen, die erg warm werden. Van transistoren had bijna niemand nog gehoord, laat staan van "chips".


Die radio kwam alleen aan voor het Nieuws, kerkdiensten, en koorzang: mijn moeder’s grootste liefhebberij. En soms mr. G.B.J. Hilterman's praatje over "de toestand in de wereld", of dr. Fop I. Brouwer over "al wat leeft en groeit en ons altijd weer boeit ". En soms een regionale zender.

Als onze ouders van huis waren, luisterden we soms naar vreemd gepiep en onverstaanbare stemmen. Maar o wee, als "de ouwe heer" merkte dat we aan de radio hadden gezeten!
Die keer was ik overdag alleen in huis. Mijn moeder was weg, mijn stiefvader was in zijn werkplaats achter het huis. Ik zocht stiekem wat er op de radio te beleven was. Gespannen, want zodra ik de buitendeur hoorde, moest de radio terug op de oorspronkelijke zender, en dan uit. Hopen dat niet zou opvallen dat hij warm was.

Ik vond muziek die ik niet voor mogelijk had gehouden. Niks Eddy Christiani, Freddy Quin met zijn zeemansliedjes, en anderen die mijn herinnering zonder sporen hebben verlaten.
Dit was echt anders! Ruig, heftig, staccato, opzwepende gitaren, ferme drums en een strakke baslijn. En dan die stem: brutaal, ongepolijst. Geen poging om de stem zo gladjes mogelijk te gebruiken!
Ik kon me niet beheersen en draaide de radio iets harder.

Daardoor merkte ik niet dat mijn stiefvader binnen kwam stormen. Hij rende naar de radio en draaide die met een wrede klik helemaal uit. In de plotselinge stilte keek ik verbijsterd toe hoe hij vlakbij me stond met zijn vuist omhoog. Ik was net op tijd weer bij mijn positieven om de klap te ontwijken en naar de andere kant van de huiskamertafel te springen.

Hij ging heftig tekeer: "Dit is negermuziek! Oerwoudgeluiden die niet in een fatsoenlijke christelijke omgeving passen! Jij bent op weg naar de hel, en als dit nog een keer gebeurt smijt ik je de deur uit! DIT wil ik niet in mijn huis!"

Ik wist toen jammer genoeg nog niet dat dezelfde zanger ook zeer christelijke liedjes heeft opgenomen. Ik wist zelfs niet dat hij blank was en het dus geen "negermuziek" was!
Desondanks geloof ik niet dat dat mijn stiefvader overtuigd had. Die muziek kwam van te ver buiten zijn belevingswereld, en alles wat daarmee niet strookte was ontoelaatbaar.

Ik weet niet meer welke "argumenten" ik toen wel gebruikt heb. Wel ben ik verbaal net zo heftig tekeergegaan, maar als puber kun je zoiets niet winnen. Ik ben al snel mokkend het huis uit gevlucht en heb de hele verdere dag rondgefietst.

Toen ik weer thuis was, was mijn oudste stiefbroer er toevallig even. Het lukte hem om me enigszins tot bedaren te brengen. Hij sprak op een gegeven moment de onsterfelijke woorden: "Laat het er nou maar bij zitten, die muziek ben je volgende week toch weer vergeten."

Ik kwam via klasgenoten achter de gegevens van die wonderbaarlijke muziek. Van het geld dat ik meekreeg naar de LTS, om in voorkomende gevallen mijn fiets te laten repareren (we moesten elke dag 17 kilometer heen en 17 kilometer terug fietsen, en gewoon zakgeld kreeg ik niet), kocht ik die week mijn eerste single.
Ik vertelde de smoes dat ik onderweg een nieuwe binnenband had moeten laten opzetten, omdat de fietsenmaker vond dat er teveel lapjes op zaten.

Ik moest dat plaatje goed verstopt houden, wat niet gemakkelijk was met zo weinig privacy met zoveel mensen in z’n klein huis. Heel wat anders dan het eigen kamertje dat ik ruim een jaar eerder nog had.
En we hadden niet eens een grammofoon!

Korte tijd later kocht één van mijn stiefzussen van haar eerste zelfverdiende loon een pick-up. Een koffertje van geperst karton, beplakt met geel plastic en met een luidsprekertje in het deksel.


Ze had er zelf een paar plaatjes bij van de Zingende Zusjes en dergelijke; dat was voor onze ouders verteerbare muziek.

De Zingende Zusjes Verheij - Waarom zijn er zoveel vragen?:


Onze zussen zongen het zelf ook wel bij het afwassen, en dan klonk het lang niet zo bekakt. Maar mijn vragen werden er niet minder door...
Als ik alleen thuis was, draaide ik stiekem mijn plaatje van Elvis Presley (nl), Hound Dog.

Elvis Presley - Hound Dog:


Artiesten kwamen en gingen, Elvis verdween wat uit de actualiteit; hij trad een tijd niet meer op en overleed. Toch hoorde je zijn muziek nog steeds. Daardoor bleef de uitspraak van mijn broer nagonzen in mijn hoofd.

Ruim dertig jaren na dat akkefietje, toen mijn dochter de leeftijd had van ik destijds, kocht ze voor het eerst een LP. Daar had ze voor gespaard van haar zakgeld.
Ze kwam thuis met een dubbel-LP: "Elvis Presley, Greatest Hits".

Mijn broer herinnerde zich niets van het voorval, en is inmiddels ook overleden.
Is het gek dat ik aan hem dacht, toen deze week uitgebreid aandacht werd besteed aan de sterfdag van Elvis Presley op 16 augustus 1977, woensdag j.l. 40 jaar geleden? Zijn uitspraak deed hij ca. 60 jaar geleden, en dat mijn dochter "met Elvis thuiskwam" zal ca. 33 jaar geleden zijn.

Er was een serie reportages van over de hele wereld, onder de noemer: Elvis lives!, waarin merchandising en oprechte liefhebbers de revue passeren.

Toch is Hound Dog als eerste opgenomen door Big Mama Thornton, dus toch "negermuziek"?

Big Mama Thornton - Hound Dog:


Tja, het is van het succesvolle blanke duo tekstschrijver Jerry Leiber en componist Mike Stoller (nl), die meer "crossover" songs hebben gemaakt tussen verschillende "raciale" genres!

In de tussentijd is er al veel veranderd, en plaatste ik al eens in een ZOZ een organist die bij het uitgaan van de dienst Rock and Roll speelde in een Vrijgemaakt Gereformeerde kerk.
Nu kies ik voor een ander bekend Elvis-nummer, Jailhouse Rock (nl), ook van Leiber & Stoller, gespeeld door de Duitse organiste Maria Scharwieß (nl)

Maria Scharwieß - Jailhouse Rock (Organ improvisation):


Ach, geef me toch maar het origineel...

Elvis Presley - Jailhouse Rock:


Kortom, Elvis duikt steeds weer op in mijn leven. Je hebt je vergist, broer…!

vrijdag 18 augustus 2017

170818 - 6 WmB - Machine

Kijk voor meer "6 woorden met beeld"-uitdagingen en uitwerkingen bij Marion!
Het thema is deze keer: Machine

Een machine die 298000 kraanvogels voortbracht...

Ik schreef eerder een blog (voor de zaterdagse muziekrubriek) over deze tentoonstelling: Room of hope

zaterdag 12 augustus 2017

170812 - ZOZ - Van maanlicht en vingervlugge vrouwen

Wie mee wil doen met (of luisteren/kijken/lezen bij andere deelnemers) ZOZ: Zwijmelen op Zaterdag, vindt de links bij Marja.

Donderdagavond kwamen we halverwege de avond thuis, terug van ons vakantieadres. Een eindweegs onderweg besloot ik, dat ik geen zin meer had aan de snelweg. Op een punt waar ik de A50 wel eens op de fiets gekruist had, sloeg ik af. Pas op de landelijke wegen vroeg ik me af hoe ik de IJssel moest oversteken met de auto: tussen Deventer en Zwolle is nergens een brug. Zowel bij Olst als Wijhe was ik wel eens met de pont overgestoken, met de fiets, maar met de auto? Ach, in het ergste geval komen we toch weer bij Zwolle uit bij de brug.

Gelukkig bleek de pont bij Wijhe geschikt voor auto's (en, later opgezocht, het veer bij Olst ook).
We parkeerden vóór de pont omdat we dachten er een kiosk te zien waar je iets te drinken zou kunnen kopen. Het bleek een blokhut te zijn met zelfbediening. We namen chocolademelk en een een paar foto's, alvorens we ons in de rij probeerden te voegen om in te schepen. Aangezien we "zij-instromers" waren, hadden de nieuwkomers formeel voorrang, maar iemand in een gele auto liet ons ertussen. Er zijn nog steeds relaxte, vriendelijke mensen! Dank je, als je dit leest!




Zo kwamen we in Wijhe en kozen de richting Raalte. Inmiddels was het wel etenstijd en bij de eerste gelegenheid zochten we een parkeerplaats waar niet meteen de fietsendrager met mijn racefiets ten prooi zou vallen aan woestelingen.
Een avond eerder hadden we met zwager Nico nog heerlijk gedineerd bij Spijshuis Uylenspieghel in Nijmegen, nu aten we bij Lemonade -Food & Drinks- Raalte. Marijke koos een vegetarische gevulde paprika, ik een boerenuitsmijter.


We waren halverwege de avond thuis, maar het wachten was eigenlijk op het bericht dat het uit Frankrijk terugkerende gezin weer thuis was. Dat was toch wel wat later op de avond. Ik heb niet meer buiten gekeken, maar er was dezer dagen een gedeeltelijke maansverduistering.
En zo kom ik bij de Moonlight Sonata (nl) van Beethoven, via een notitie van eventuele ZOZ-onderwerpen.
Op de artieste was ik al eens gestuit via Norwegian Wood by Tina S (14 years old girl). Inmiddels is deze jongedame iets ouder geworden (17 in de clip hieronder), en speelt ze niet alleen meer akoestisch, maar ook in het hard-rock idioom: en daarin zelfs klassieke stukken!

Tina S - Moonlight Sonata (3rd Movement, Ludwig van Beethoven):


De informatie op internet over Tina S is beperkt, maar het viel me op in deze clip dat ze alles uit het hoofd speelt!

Een andere uitvoering vond ik van Valentina Lisitsa (nl), in een meer klassieke setting, en ook uit het hoofd!

Valentina Lisitsa - Moonlight Sonata (3rd Movement, Ludwig van Beethoven):


Wat weer ontzettend vlugge vingers! Toen ik dit afspeelde, zei Marijke: "Hé, dat is de muziek die ze er onder hadden gezet toen ik in 2007 mijn gedicht over het Oranjekanaal mocht voordragen bij RTV Drenthe, in een item over weer bevaarbaar makenl!

Nou staat onder die clip, zoals geplaatst door RTV Drenthe: "Muziek 'If You Were A Sailboat' van Katie Melua, maar dat kan ik er niet in vinden...

zaterdag 5 augustus 2017

170805 - ZOZ - Van foto's en een song

Wie mee wil doen met (of luisteren/kijken/lezen bij andere deelnemers) ZOZ: Zwijmelen op Zaterdag, vindt de links bij Marja.

Vandaag een paar foto's en één song, allemaal met een rivier als onderwerp. We gingen vandaag onverwacht op ziekenbezoek: de patiënt ging niet vanuit het zorghotel naar huis, zoals gepland, maar via een controle weer het ziekenhuis in...
De foto's zijn deze week gemaakt aan de oever van de Waal. Marijke is dicht bij de Waal geboren, en ik fiets ik graag een eind langs de rivier. Ik heb ook iets met vaarwater: de vakanties in mijn jeugd verbleef ik vaak bij mijn grootouders, die vlakbij een kruispunt woonden van drukke kanalen met veel laad- losplaatsen in de buurt.
Soms zitten we nu gewoon een poos ontspannen uit te kijken over het water, naar de schepen, de vogels en de wolken.





We zijn best een beetje melancholiek van de gedachte dat dit straks weer op forse afstand ligt. Bij die stemming past heel goed Yes, The River Knows van The Doors (nl), van het album Waiting for the Sun (nl).
Veel songs van The Doors werden geschreven door de legendarische en eigenlijk ook wel tragische frontman, de absurd jong (27) overleden Jim Morisson (nl). Andere songs werden geschreven door de hele groep, maar deze song is geschreven door gitarist en singer/songwriter Robby Krieger (nl).
Verschillende bronnen leveren ook verschillende tekstvarianten. Vooral in de zin I promised I would drown myself in mystic heated wine zag ik vaak (ook onder deze clip op Youtube) mysticated wine. Op de officiële Doors site vond ik tot mijn spijt geen teksten.

The Doors - Yes, The River Knows

Please believe me
The river told me
Very softly
Want you to hold me, ooo

Free fall flow, river flow
On and on it goes
Breath under water 'till the end
Free fall flow, river flow
On and on it goes
Breath under water 'till the end
Yes, the river knows

Please believe me
If you don't need me
I'm going, but I need a little time
I promised I would drown myself in mystic heated wine
Please believe me
The river told me
Very softly
Want you to hold me, ooo

I'm going, but I need a little time
I promised I would drown myself in mystic heated wine

Free fall flow, river flow
On and on it goes
Breath under water 'till the end
Free fall flow, river flow
On and on it goes
Breath under water 'till the end

The Doors - Yes, The River Knows:


vrijdag 28 juli 2017

170729 - ZOZ - Van kersen en happy

Wie mee wil doen met (of luisteren/kijken/lezen bij andere deelnemers) ZOZ: Zwijmelen op Zaterdag, vindt de links bij Marja.

Ik fietste deze week weer eens een eindje langs de Waal, waar je in dit jaargetijde aan de ene kant uitkijkt over de rivier en de uiterwaarden, en aan de andere kant over landerijen en boomgaarden, terwijl de bermen gloriëren met bloemen in allerlei vormen en kleuren. Zwaluwen scheren over het gras en soms kun je vanaf de dijk bovenop een ooievaarsnest kijken.

Aan dit genoegen wijdde ik al eens een blog: 160806 - ZOZ - Van fietsen en rivieren, dat begon met uit volle borst: Dolf Brouwers - Eens Zal De Betuwe in bloei weer staan. Daaraan kun je horen dat Dolf Brouwers een geschoold operazanger was.
Als de Betuwe dan uitgebloeid is, komen er hopelijk vruchten. Wij kochten in Tiel, bij een kraam langs de straat, waar we vaker komen, weer een bak grote, heerlijke kersen.
Daar kun je helemaal gelukkig van worden. Ik wel tenminste, en het maakt gulzig.


Onder de noemer "Happy Tiel" is door de jeugd van Tiel, met behulp van het jongerenwerk van Mozaïek welzijnsdiensten een eigen versie gemaakt van het nummer Happy van Pharrell Williams. "Met dank aan Soufiane Touzani, Flipje, wijkagent Otto, woonzorgcentrum Westlede, wijkcentrum Hertogpoort, Johan Cruyff Foundation en het Flipje Museum."

Happy Tiel (Pharrell Williams) - Happy:


In Zuid Korea kennen ze blijkbaar ook kersen. De band NCT 127 lijkt er zelfs een Kersen Bom van gemaakt te hebben. Groter dan een kersen bonbon, en altijd beter dan een kernbom, lijkt mij… (O, dat taalgewoel in mijn hoofd!)

NCT 127 - Cherry Bomb:


Iets melodieuzer dan maar weer, maar we blijven bij de kersen. Nu Amerikaans en met elektronica met de Chromatics

Chromatics - Cherry:


Ook singer/songwriter Eric Donaldson uit Jamaica heeft iets met kersen.

Eric Donaldson - Cherry Oh Baby:


In het steviger Rock 'n Roll veld is de band Starz ook met kersen bezig geweest. Ofschoon de band niet zo bekend is, worden ze door veel bekende artiesten in dit idioom genoemd als voorbeeld en inspiratiebron.

Starz - Cherry Baby:


De onvolprezen J.J. Cale (nl) maakt zijn eigen sublieme muziek van de smaak van kersen.

JJ Cale - Cherry:


En tenslotte een neerlandicus, dichter, schrijver en zanger uit het noordoosten des lands: Willem Wilmink. Hij was interessant genoeg om ook opgenomen te worden in de volgende versies van Wikipedia: Nedersaksisch, Duits, Engels, Frans en Fries.
Ik vond een mooie video, met Willem op de "trekharmonica". De tekst die er op Youtube onder staat klopt niet helemaal volgens mij, dus hier de tekst zoals ik die verstaan heb:

Willem Wilmink - De tijd van de kersen

Die heerlijke tijd, de tijd van de kersen
Als lieflijke merel en nachtegaal zoet
Feesten gaan geven
De meisjes verliefd als nog nooit van hun leven
De jongens verhit van een sombere gloed
Die heerlijke tijd, de tijd van de kersen
De nachtegaal zingt zo verwonderlijk zoet

Het duurt maar zo kort, de tijd van de kersen
Je doet haar twee kersen als oorbellen aan
Je handen beven
De kersen van liefde, ze duren maar even
Ze vallen als bloeddruppels van je vandaan
Het duurt maar zo kort, de tijd van de kersen
De liefste met bloedrode oorbellen aan

Straks komt ook voor jou de tijd van de kersen
Maar al wie er bang is voor liefdesverdriet
Moet daar niet wezen
Ikzelf wou de pijn van de liefde niet vrezen
Zodat ik nog dagelijks tranen vergiet
Straks komt ook voor jou de tijd van de kersen
Bereid je maar voor op het liefdesverdriet

Ik blijf altijd trouw aan de tijd van de kersen
Ik kom de kwetsuur die er toen is ontstaan
Niet meer te boven
Wat vrouwe Fortuna me ooit zou beloven
Al was het de zon of al was het de maan
Ik blijf altijd trouw aan de tijd van de kersen
En het kort avontuur dat nooit over zal gaan

Willem Wilmink - De tijd van de kersen:


zaterdag 22 juli 2017

170722 – ZOZ – Room of Hope

Wie mee wil doen met (of luisteren/kijken/lezen bij andere deelnemers) ZOZ: Zwijmelen op Zaterdag, vindt de links bij Marja.

Deze keer één videoclip, waarvan ik eigenlijk maar een klein deel wil delen als ZOZ-bijdrage. Het gaat over de officiële opening van de tentoonstelling met de 298.000 kraanvogels ter nagedachtenis aan de slachtoffers van de MH17, 1000 voor ieder van de 298 inzittenden.
De titel van de tentoonstelling is "Room Of Hope". Zoals in mijn vorige ZOZ-bijdrage vermeld, begon de initiatiefneemster Tjitske Dijkstra met het vouwen van 1000 kraanvogels voor haar bij die ramp omgekomen vriendin en collega Hieke Raap, en nam die actie een grote, wereldwijde vlucht.

Deze symboliek van de kraanvogel komt voort uit een Japanse legende en een Japans meisje, dat in eerste instantie de atoombom op Hirosjima overleefde, maar later overleed aan leukemie. Ze heette Sadako Sasaki (nl). De legende zegt, dat iedereen die 1000 kraanvogels vouwt een wens mag doen.

De video toont eerst (geïntroduceerd door medeorganisator Ingo Leth) de toespraak van burgemeester Eric van Oosterhout, abrupt afgebroken op ca. 8:50, dan, wat ik wil laten horen als muzikale zaterdagse bijdrage, een lied van Martin Korthuis en Eddo Pol, en vanaf 12:20 een toespraak van Siep Raap, broer van de omgekomen Hieke Raap. De video is gemaakt door Rene Posthuma, die journalistiek bezig blijkt te zijn in Emmen, en het "Mensenpark", zoals de oude dierentuin nu wordt aangeduid, regelmatig als onderwerp kiest.

De titel van de gehele video is: "Room of hope 298000 origani kraanvogels ter nagedachtenis aan de MH17 Mensenpark Emmen 2017".
Het lied is getiteld Sadako Sasaki, de Groningse tekst is van Martin Korthuis. Hij kende Hieke Raap, vriendin van zijn vrouw Tjitske Dijkstra, en legde hiermee de verbinding tussen de symboliek van de kraanvogels en de emoties na de ramp met de MH17.
Ik heb geprobeerd een vertaling te maken voor wie de prachtige Grunniger toal niet verstaat.

sadako sasakisadako sasaki
  
sums dink ik dat soldoatensoms denk ik dat soldaten
dei ien n oorlog binnen vaalendie sneuvelden in een oorlog
nait onder widde kruzenniet onder witte kruisen
mor kroanvogels binnenmaar kraanvogels zijn
zai roupen aal tiedenze roepen steeds berichten
hur haise stemmen ien hur vlugthun hese stemmen in hun vlucht
doarom kieken wiedaarom kijken wij
noar de blaauwe lugtnaar de blauwe lucht
  
doar, t ligt van de schemerdaar, in het schemerlicht
vlaigen de vogels veurbievliegen de vogels voorbij
n lege ploats in heur middeneen lege plaats in hun midden
is dat de plek veur mieis dat de plek voor mij
  
ik wait dat soldoatenik weet dat soldaten
dai ien n oorlog binnen vaalendie sneuvelden in een oorlog
nait onder witte kruzenniet onder witte kruisen
mor kroanvogels binnenmaar kraanvogels zijn
zai roupen aal van vèrze roepen al van verre
hur laive stemmen ien hur vlugthun lieve stemmen in hun vlucht
en doarom kieken wieen daarom kijken wij
ien de blaauwe lugtin de blauwe lucht
  
doar, t ligt van de schemerdaar, in het schemerlicht
vlaigen de vogels veurbievliegen de vogels voorbij
n lege ploats in hur middeneen lege plaats in hun midden
is dat de plek, bestemd veur mieis dat de plek, bestemd voor mij
en as ik de hemel zol bevolkenen als ik de hemel zou bevolken
veurbietrek ien de schemerhaidvoorbijtrek in de schemering
joa, din zal ik oet de verre wolkenja, dan zal ik uit verre wolken
din roup ik, (dei ik aagterlait)dan roep ik, (die ik achterliet)

Martin Korthuis en Eddo Pol – Sadako Sasaki:


Dit lied en "stil (17 juli 2014)", ook over het verlies door de MH17-ramp, staan op de CD "nij" (nieuw) van Martin en Eddo, die ik van Martin kreeg toen we elkaar spraken in de tentoonstelling.

"stil (17 juli 2014)" eindigt met de regels:

daank tie, dastoe hier wastdank je, dat jij hier was
daank tie, dastoe bie ons waastdank je, dat je bij ons was
daank tie, dizze daagdank je, deze dag

zaterdag 15 juli 2017

170715 – ZOZ – Van Kraanvogels en MH17

Wie mee wil doen met (of luisteren/kijken/lezen bij andere deelnemers) ZOZ: Zwijmelen op Zaterdag, vindt de links bij Marja.

Het is 3 jaar geleden dat 298 mensen omkwamen toen Vlucht MH17 uit de lucht geschoten werd. Zal de ware toedracht ooit helemaal helder worden? Zullen de daders ooit berecht worden? Ik vrees van niet. Er zijn, denk ik, te machtige schuldigen op de achtergrond, die de fysieke daders uit eigenbelang beschermen.

De rouw bij de nabestaanden zal blijvend zijn, en zwaarder wegen naarmate gerechtigheid uitblijft. Het enige dat mogelijk is, is herdenken, en dat gebeurt alom, op verschillende manieren.
In Emmen wordt zondag 17 juli een bijzondere expositie geopend ter nagedachtenis aan de 298 slachtoffers van de MH17. Voor elk slachtoffer zijn 1000 (duizend) kraanvogels gevouwen, door mensen van over de hele wereld. Dit is het item van RTV-Drenthe hierover.

Expositie in oude dierenpark voor MH17-slachtoffers:


Meer achtergondinformatie kun je hier lezen, en deze eerdere publicatie geeft nog meer inzicht in de symboliek van de kraanvogel.

De initiatiefneemster, kunstenares en docente Tjitske Dijkstra, werd overweldigd door de vele kraanvogels die ze toegestuurd kreeg.
Collega kunstenaar Ingo Leth heeft een galerie in het entreegebouw van de voormalige dierentuin, en ontplooit in Emmen veel mooie initiatieven. Ook schilderde hij om persoonlijke redenen onlangs 1000 kraanvogels. Hij hielp Tjitske om een tentoonstelling mogelijk te maken van al die kraanvogels. Ze worden niet zomaar neergelegd of opgehangen!

De actie trok ook landelijk aandacht, ontdekte Marijke. Ingo werd er over geïnterviewd door Tijd voor MAX op Radio 5. De aankondiging begint op 1:14:35 en het loopt ongeveer door tot 1:19:15.

Frenk van der Linden, die een documentaire Rouwen en leven na de MH17 heeft gemaakt die 16-7 wordt uitgezonden, noemt op dat moment, vanwege de plek waar de MH17 neerkwam, zonnebloemen als symbool.
Ik vond een song van Paul Weller, waarvan de tekst gaat over gemis en zonnebloemen.

Paul Weller – Sunflower:


Marijke vond de song die daarna kwam, van Courtney Marie Andrews, indrukwekkend en bijpassend. Ik pikte de tekst van haar site, haar album heet ook Honest Life. Tja, honest betekent zoveel als eerlijk en rechtschapen. Hoe rijm je dat met de MH17-daders, op alle niveau’s…?

Honest Life

All I’ve ever wanted was an honest life,
To be the person that I really am inside,

To tell you all the things that I did that night,
Sometimes it just ain’t easy to live an honest life.

All I’ve ever needed was a little time to grow,
A little time to understand all the things that I know,
So I can listen to you lovingly instead of getting up to go.
Some people take a little more time to grow.

Right when you have it all figured out,
Life comes to throw you another doubt,
But my head’s up high, and I ain’t got nothing but time,
To work at living an honest life.

All I’ve ever asked for was a way to understand,
All of life’s lessons the best that I can,
How to be honest, how to be wise, and how to be a good friend,
Some things take a lifetime to fully understand.

Right when you have it all figured out,
Life comes to throw you another doubt,
But my head’s up high, and I ain’t got nothing but time,
To work at living an honest life.

Ik vond veel clips, moeilijk kiezen. Er bleven twee over. In de eerste is ze solo, acoustisch.

Courtney Marie Andrews - Honest Life (live, acoustisch):


In de tweede speelt ze live met een band in de rumoerige omgeving van de Tractor Tavern in Seattle, en daar benadert ze clip van het album, waar je alleen de hoes ziet.

Courtney Marie Andrews - Honest Life (Live at Tractor Tavern, Seattle):


Toen ik dacht aan muziek over een vliegramp, kwam als eerste tevoorschijn Ebony Eyes, een hit van The Everly Brothers. Ik realiseerde me nu, dat het geschreven is door John D. Loudermilk, een andere bewoner van mijn geheugen...
Het is opgenomen tijdens de militaire dienst van de Everly Bros, en ze nog wel eens heen en weer vlogen en ook zo hun jonge relaties hadden. Toch blijft het een soort smartlap, of tearjerker. Soms helpen tranen een beetje.

Everly Brothers - Ebony Eyes: