...en Niklas "logeert" hier ook. (v/h dwarsbongel.web-log.nl en niklas.web-log.nl)

zaterdag 10 december 2016

161210 - ZOZ - Van Uitdaging tot Stoomfiets

Wie mee wil doen met (of luisteren/kijken/lezen bij andere deelnemers) ZOZ: Zwijmelen op Zaterdag, vindt de lijst en de links bij Marja.

Ik deed weer mee met de uitdaging om een verhaal te schrijven in zes woorden met beeld, thema dit keer: koken. "Matroos Beek" deed ook mee op haar blog Grensgevallen, onder de titel: "Man kookt", met daarbij een afbeelding die diep in mijn geheugen van alles wakker maakte:

‘Mannenhuishouding’, ©Marius Van Dokkum

Het was een herontdekking van de zeer begaafde, humoristische schilderkunst van Marius van Dokkum, maar ondanks de glurende vrouwen achter het raam die ongetwijfeld hun roddelcontent stonden te sponzen, riep die brommer in de kamer een oud lied tevoorschijn.
Ik vond ergens op het web een tekst (ongecorrigeerd gekopiëerd) die min of meer lijkt op wat in mijn geheugen zit:

Gait Jan hef un stoomfiets met un knalpot d´rop
En dat ding geet zo vreesluk tekeer
En s´avons noa ut vretten dan sprunk he d´rop
En dan jag he ut durp op en neer
De koeien en kippen die sloat op de vlug
Geknal en genetter is niet van de lug
Gait Jan hef un stoomfiets met un kanlpot d´rop

Toevoeging aldaar: "Dit was eind jaren 50 begin jaren 60 een populair liedje en dat hoorde helemaal bij de Kreidlers, Puchs en Zündapps van die tijd." (brommers)

Een opname van dat lied heb ik helaas nergens kunnen vinden. Wel iets over de makers. In 1948 werd een gelegenheidsorkestje opgericht op initiatief van de KRO, de Bietenbouwers, o.l.v. Boer Biet, alias Ger de Roos. De muziek werd enorm populair; het is niet mijn genre, maar wel mijn nostalgie. Dit is een lied dat nog kakelvers uit mijn geheugen opspeelt. "Met zang van de Dorsvlegels", uit ca. 1953. Het herinnert me aan marcherende fanfares en harmonie-orkesten op koninginnedag, bevrijdingsfeesten en intochten van de Avondvierdaagse.

De Bietenbouwers o.l.v. Boer Biet - Hup Faldera:


Na onenigheid vertrok Ger de Roos in 1954. Het orkest ging door als de Boertjes van Buuten, o.l.v. Jo Budie. In beide versies van het orkest speelden gerenommeerde muzikanten. Uitgebreide informatie vind je bij blogger Kanaalridder: Bietenbouwers annex Boertjes van Buuten, of op de site Streektaalmuziek.

Razend populair was later "Bie mien op de boerderiëe" uit 1966, met zang van Lubbert van Gortel (Henk Jansen van Galen) en Bertus Bolknak (Henk van Wijk, imitator), met kunstig vervlochten "stemmen" van boerderijdieren.

De Boertjes van Buuten - Bie mien op de boerderiëe:


Zo hadden ze allemaal hun bijnamen. Zangeres Drika was Annie de Reuver, later Annie Palmen. Ab Hofstee verving als Boer Voorthuizen de overleden Lubbert van Gortel. En zo waren er nog een aantal.
Kees Schilperoort alias Gait-Jan Kruutmoes kletste met grappen en grollen alles aan elkaar; en bij hem zit ook een andere link: de Boertjes van Buuten waren het huisorkest van het KRO-radioprogramma Van Twaalf tot Twee en later van het TV-programma MIK.
In Van Twaalf tot Twee presenteerde Schilperoort het telefoonspelletje Raden maar, waarin de beller een geluid moest raden. Bij de naam Schilperoort denk ik onvermijdelijk aan de persiflage van Gerard Cox en Frans Halsema, waarvan ik alleen een geluidsopname kon vinden: Raden Maar - Cox (Gerard) en Halsema (Frans). Het begint met een beller met een zachte G die zegt uit Leewarden te komen, maar vooral deze is me bijgebleven, op ca. 2:50: "Meneer Schil..." "Ik heet Schilperoort, hoor!" "Kunt u nagaan hoe vlug we de radio afzetten als u voor de radio komt..."

Als ode aan dit roemruchte duo de eveneens hilarische persiflage op het spelletje "Geen Ja, geen Nee". Al is het dan geen muziek, we lagen in katzwijm als dit tijdens het werk op de radio kwam.
In 1984 overleed Frans Halsema op 44-jarige leeftijd aan keelkanker.

Frans Halsema en Gerard Cox - Geen ja, geen nee:


En, ik weet het, deze kwam al twee keer langs, maar om toch met "een stoomfiets met knalpot" in streektaal af te sluiten, het eerste rock'n roll nummer in het Nedersaksisch dat ik hoorde, tijdens een "vakantie op de boerderij" in Lemele, waar de plaatselijke jeugd er helemaal idolaat van was. Het was in 1977 en de Achterhoekse band Normaal kwam zelfs in het "Hilversumse" TopPop!

Normaal - Oerend Hard (TopPop):


En eerlijk, ik voelde me stiekem best een beetje vereerd toen iemand ooit zei dat 'ie me wel wat op Bennie Jolink ("Buizen Berend") vond lijken, ook al heb ik nooit een brommer of motor gehad... ;)

woensdag 7 december 2016

161207 - 6 WmB - Koken

Kijk voor meer "6 woorden met beeld"-uitdagingen en uitwerkingen bij Marion!
Het thema is deze keer: Koken

Fastfood is: uitgekookte handel in gemakzucht.

dinsdag 6 december 2016

161206 - Zie de maan schijnt door de bomen

Terwijl gisteravond de maan door de bomen scheen, en in veel gezinnen pakjesavond werd gevierd, al of niet met Zwarte Piet, kwamen wij thuis van een crematie.


Weer iemand van de ons voorgaande generatie. De weduwe van de jongste broer van mijn vader. Na een traumatische jeugd in een "stiefgezin" (overleed haar moeder bij haar geboorte?), vond zij de gemiste liefde bij mijn oom.


Ze waren zeer ongewenst kinderloos. Als kind heb ik wel eens bij hen gelogeerd. Als lid van de Nationale Reserve, zo kort na WOII, had mijn oom een plunjezak en een Lee Enfield geweer in de kast staan, om direct te kunnen bijspringen in de landsverdediging.

De oudste twee van de vier broers (mijn vader was de oudste) waren gemobiliseerd geweest bij het uitbreken van de WO II. Deze oom was in 1940 pas 17. In de bewaard gebleven correspondentie van mijn vader (tijdens zijn diensttijd, ca. 1935-1937) wordt deze oom wel eens duidelijk afgeschilderd als "de jongste". In november 1936 heeft mijn oom blijkbaar gevraagd naar het eten. Mijn vader stuurde een menulijstje van een hele week.

Mijn oom overleed in maart 1993 als gevolg van botkanker. Mijn tante zou op zijn sterfbed aan hem hebben beloofd, dat ze goed voor zichzelf zou zorgen en opkomen. Ze heeft hem dus 23 1/2 jaar overleefd, en blijkbaar zelfs een koninklijke onderscheiding hebben verdiend.

Tante verbleef in een verzorgingshuis, bijna doof en blind. Haar overlijden kwam toch nog onverwacht. Haar afscheid was in intieme kring: de eerste rij stoelen was voldoende.
Haar enige overgebleven schoonzus, die vorige zondag nog met haar naar de kerkdienst was geweest in het verzorgingshuis. En alle nog levende, drie neven en drie nichten, kinderen van de broers van haar man, waarvan drie met partners. En de buren die het haar mogelijk hebben gemaakt zo lang mogelijk in haar eigen huis te blijven wonen: vrouw, man en dochter.
Het afscheid werd geleid door mijn nicht die op latere leeftijd dominee werd, aangevuld door haar broer, die tante's vertrouwenspersoon was.

Volgens sommige inzichten zullen ze nu weer samenkomen, haar liefste wens! Haar verstrooide as zal zich vermengen met dat van mijn oom, op hetzelfde veld, denk ik.
Uit de foto's die ik gisteravond na thuiskomst nam van de maan, koos ik deze. Ze waren allemaal mislukt, maar deze symboliseert voor mij hoe mijn oom mijn tante "thuis" verwelkomt...


zaterdag 3 december 2016

161203 - ZOZ - Van Melody tot Orgels

Wie mee wil doen met (of luisteren/kijken/lezen bij andere deelnemers) ZOZ: Zwijmelen op Zaterdag, vindt de lijst en de links bij Marja.

Bij het binnenhalen van de statistiek van ZOZ 211, opende die bij de regel:
3675Wayne Lytle / AnimusicAnimusicMelody04521-09-13
In mijn ZOZ 211 had ik twee clips van Animusic.com! Nieuwsgierig geworden, zocht ik bij Marja naar de links van ZOZ 45. Vandaar was het één klik naar Melody's bijdrage, getiteld: Muziek met balletjes, en dat bleek hetzelfde te zijn als "Pipe Dream".

Zo kwam ik op het pad naar info over de oprichter van Animusic, Wayne Lytle.
Als je op de link klikt, vind je de hele lijst wat ze bij Animusic allemaal gemaakt hebben!

Voordat Animusic bestond, heeft Wayne Lytle al zijn eerste muziek-animatie gemaakt. Dat was 10 jaar vóór zijn beroemde Animusic-serie, en 5 jaar voor zijn in opdracht van een bedrijf in 3-D optiek gemaakte "Beyond the Walls".

Wayne Lytle (Before Animusic) - More Bells and Whistles:


In het tweede gedeelte hoorde ik klanken die associaties opriepen met muziek in mijn geheugen. Ten eerste een vonkje naar een muziek die tot mijn verbazing nog niet in de lijst staat: Tubular Bells van Mike Oldfield (ik heb een korte versie uitgezocht).

Mike Oldfield - Tubular Bells (Exorcist Theme):


Vervolgens heb ik me suf gezocht naar de naam die hoorde bij de klanken die me altijd blij maakten, en die leken te komen van een gitaren met effecten en synthesizers.
Het was Steve Hillage, waarvan ik de LP Motivation Radio heb. Ik had al eens Steve Hillage Band - Aftaglid Live in Amsterdam 2006 in een ZOZ geplaatst. In het volgende nummer duurt het even voordat de bedoelde klanken komen, maar ik vind het geen straf om te luisteren naar de opbouw!

Steve Hillage - Radio:


Bij het zoeken naar clips van Animusic op Youtube stuitte ik op een titel: Animusic Special, geplaatst door www.synthex.nl, met als info dat het bestaat uit Pipe Dream en Cathedral Pictures, met een In & Outro by Jeffrey Haster.
Pipe Dream hebben we uitgebreid gehad.
Van Cathedral Pictures heb ik ergens gelezen dat het geïnspireerd zou zijn op de muziek van Moessorgski's Pictures At An Exhibition, in de uitvoering van Emerson, Lake & Palmer.
Via Marja zag ik dat dat geplaatst was in ZOZ 131 door Nietzomaarzooo, zelfs het hele album: ELPalmer (Mussorgsky) - Pictures At An Exhibition. Daarom hier de indrukwekkende Animusic clip.

Animusic HD - Cathedral Pictures:


Een klein stukje hoe het in een klassieke setting klinkt en toont.

Gergiev, Berliner Philharmoniker / Mussorgsky - Pictures at an Exhibition:


Nu nog even terug naar www.synthex.nl en Jeffrey Haster. Dat is een jongeman waarover ik info vond dat hij in 2012 zijn debuutalbum uitbracht, getiteld Pythagoras. Hij zal toen 13 of 14 geweest zijn. Ik vond een Duitstalig verslag met foto's van een bijeenkomst in 2013 waar hij gespeeld had, en in een verslag van het FringeL festival in maart 2016 wordt zijn optreden kort vermeld. Dat festival wordt georganiseerd door de stichting Gleveris, die middels persoonlijke probeerprojecten mensen met autisme wil ondersteunen bij hun streven om een concreet doel te bereiken, om zo hun zelfstandigheid te bevorderen.

In 2012 zette Jeffrey, als synthex.nl, een mooi rustgevend stuk muziek van ruim 11 minuten op Youtube. Ik denk dat we nog wel meer van hem gaan horen.

Jeffrey Haster / www.synthex.nl - A Sequential Jam:


Bij de opsomming van de gebruikte instrumenten trof mij de zinsnede: "On the XP80 I play a Eminent-like string sound [...]"
In 1962 werkte ik bij het Natuurkundig Laboratorium van de Rijksuniversiteit Groningen als Leerling Bediende. Ik kijk daar op terug als een prachtige baan om te doen, die evenwel niet veel economische groeikansen bood. Daarom sloeg ik aan het solliciteren, onder andere bij ... orgelfabrikant Eminent. Onze hoogleraar-directeur, Prof. Brinkman, vernam dat en bood mij een baan met groeimogelijkheden, als Technisch Assistent. Ik ben hem nog steeds dankbaar, maar twijfel ook nog steeds wel een beetje...

zaterdag 26 november 2016

161126 - ZOZ - Van knikkers, metaal en harp

Wie mee wil doen met (of luisteren/kijken/lezen bij andere deelnemers) ZOZ: Zwijmelen op Zaterdag, vindt de lijst en de links bij Marja.

Een Facebook-vriend had een video geliked van een "machine" die met behulp van knikkers een melodie voortbracht, maar dat kon ik niet terugvinden. Dus zocht ik op Google met "youtube music marbles". Ik vond Veel speelgoed, en soms muziek. Maar wat ik zocht dat vond ik ook: de Zweedse groep Wintergatan (Wikipedia/en) en hun "Marble Machine"..


Wintergatan - Marble Machine:


Met multiplex, plastic slangen, technisch Lego, en weet ik wat nog meer bouwden ze hun "Marble Machine", waarin 2000 stalen "knikkers" (kogels voor kogellagers?) gebruikt worden. Op hun website is de bouw van de Marble Machine stap voor stap te volgen.

Het herinnerde me aan oude blogs over buitennissige manieren om muziek te maken, zoals 140802 - ZOZ - Hangen en flessentinkelarij en, uit 2013, voordat ik het Zwijmelen op Zaterdag ontdekt had, Muziek uit het ongerijmde. In dat laatste staat een link waarin een bevriende blogger, J@n, een clip insluit, die misschien wel de inspiratie was voor de Marble Machine, want dit ging de wereld over! Deze tekst begeleide soms de clip:
Dit is zo goed dat het gedoneerd is aan het Amerikaanse Smithsonian Insituut. Dit is echt waanzinnig goed, iets wat je leuk zult vinden om te kijken.
Het is haast niet te geloven, kijk hoe alle ballen verdwijnen in de opvangkokers. Deze machine is gebouwd in samenwerking met het Robert M. Trammel Muziek Conservatorium en de Sharon Wick School (Techniek) aan de Universiteit van Iowa, Amerika.
Verbazingwekkend is dat 97% van de gebruikte onderdelen kwam van John Deere: een Industriele en Irrigatie fabriek in Bacroft Iowa. Jawel, landbouw werktuigen en onderdelen.
Het heeft het team tezamen 13.029 uur (6,26 jaar) gekost om het mechanisme in elkaar te zetten, uit te lijnen, te callibreren en te tunen voordat deze video werd gemaakt, maar hij is het dubbel en dwars waard.

Animusic - Pipe Dream:


Na een eerste bewonderende reactie volgde ik bij J@n met deze: Getriggerd door deze schitterende video, ben ik uren aan het rondsnuffelen geweest op JoetJoep en heb allerlei gekke en fantastische muzikale uitingen gevonden.
Wat ik ook gevonden heb: we zijn er weer eens ingetrapt: het is echt, maar dan een echte computeranimatie, met de perfectie die daarin tegenwoordig bereikt kan worden!
Gemaakt door een bedrijf dat zich gespecialiseerd heeft in muzikale computeranimaties: Animusic. Ze vertellen op hun site dat de tekst die rondgestuurd is bij de video een “hoax” (nep) is. Zie: www.animusic.com/news/hoax-email.php. Evengoed blijft het een schitterende video en een mooi stukje muziek!
Desondanks blijven de clips met die onjuiste tekst rondzwalken, zoals dat gaat met veel onzin op internet...
Des te meer bewondering voor de "hardware animatie" van Wintergatan!

Dat prachtige animaties mogelijk zijn, zie je ook in deze clip; ik vind de klank van de harp heel geloofwaardig.

Animusic - Aqua Harp:


Bij deze expeditie werd me aan de zijlijn van Youtube een andere onverwachte combinatie aangereikt: een Heavy Metal song, subtiel en vol overgave gespeeld op een harp!

Marion Le Solliec - Nothing Else Matters (Metallica):


Ook een nieuwere versie vind ik een mooie combinatie: Marion et Alexandre - Nothing else matters (Metallica) electroharp and electric guitar. Ik was al lang geleden geboeid door de muziek op het album Renaissance de la Harpe Celtique (en) van Alan Stivell (en / nl).
Marion Le Solliec (Youtube kanaal) speelt zowel Keltische als elektrische harp.

Veel mensen kennen de originele, vocale versie van deze ballad. In deze clip komt de tekst in beeld.
Metallica - Nothing Else Matters:


En omdat we na Zweedse knikkers en (Deens) Lego, via Amerikaanse animaties en Keltische harpen beland zijn bij verschillende muzikale interpretaties van hetzelfde stuk muziek, kom ik via suggesties in de zijlijn van Youtube terecht bij een bewijs dat klassiek en metal heel goed kunnen samengaan: Apocalyptica (nl).

Hun genre wordt genoemd Neoclassical metal (nl). Het is een subgenre van heavy metal dat sterk beïnvloed wordt door klassieke muziek. Het vereist hoogstaande speltechnische vaardigheden en bevat complexe muzikale structuren, zoals in de progressieve rock.
Grondlegger van het genre is Ritchie Blackmore (nl), die in de jaren zeventig de melodiën van Deep Purple (nl) en Rainbow (nl) doorspekte met klassiek geïnspireerde passages.

In mijn blog 141018 - ZOZ - Als door de bliksem getroffen, maar dan anders! had ik de Kroatische, klassiek geschoolde 2Cellos die Thunderstruck van AC/DC ten gehore brengen. In Apocalyptica spelen 3 cellisten en een drummer.

Apocalyptica - Nothing Else Matters:


En zo zijn we begonnen in Zweden met Wintergatan en langs internationale tussenstations in Finland terechtgekomen, de thuisbasis van Apocalyptica.

zaterdag 19 november 2016

161119 - ZOZ - Van overhemden tot poëzie

Wie mee wil doen met (of luisteren bij andere deelnemers) ZOZ: Zwijmelen op Zaterdag, vindt de lijst en de links bij Marja.



Ik stond op zolder mijn overhemden te strijken met Radio Drenthe aan, en hoorde "Xanadu" van Dave Dee, Dozy, Beaky, Mick and Tich. Een oude bekende uit 1968, en ik kan de naam van de groep nog zonder hapering uitspreken. Wie dat niet kon, probeerde het met Di Di Di Bi eM Ti. Omdat ik dacht aan "mijn volgende ZOZ", zocht ik op hoe het ook alweer zat met die groep.

Het waren vijf jeugdvrienden uit Wiltshire in zuid-west Engeland. Ze begonnen in 1961 als groep, eerst als Dave Dee and the Bostons. Weldra zeiden ze hun banen op (b.v. Dave Dee was politieman), om hun brood te verdienen met muziek.
De groep bestond uit: David Harman (Dave Dee), zang, * 17-12-1941, † 9-1-2009; Trevor Davies (Dozy), Basgitaar, * 27 november 1944, † 13-1-2015; John Dymond (Beaky), Gitaar, * 10-7-1944; Michael Wilson (Mick), Drums, * 4-3-1944; en Ian Amey (Tich), Gitaar, * 15-5-1944.
Dozy dankte zijn bijnaam aan een verstrooid moment: hij gooide zijn chocoladereep weg en probeerde de verpakking op te eten...

Ze kregen succes nadat ze waren ontdekt door het duo Ken Howard en Alan Blaikley.
Dat duo werd hun manager en schreef successongs voor hen en anderen. Toen veranderden ze ook hun naam in Dave Dee, Dozy, Beaky, Mick and Tich (nl).
Een opnamesessie met producer Joe Meek (zie mijn ZOZ 151010 – ZOZ – Van sferen en satellieten) liep op niets uit: ze zagen zijn "ingewikkelde" opnametechnieken niet zitten.
Daarna kregen ze platencontract bij Fontana Records. Xanadu was hun grootste hit, en ik vind 'm nog altijd mooi.

Er bestaan meerdere, maar andere songs met dezelfde naam, zoals de titeltrack uit de Amerikaanse romantische musicalfilm Xanadu uit 1980: Olivia Newton-John & E.L.O. - Xanadu, en de Canadese rockband Rush heeft in 1977 een lang nummer (11:09) met die titel uitgebracht: Rush - Xanadu. Het begrip Xanadu werd ook bekend door de film "Citizen Kane" van Orson Welles.

Even zoeken waar het intrigerende begrip Xanadu ook alweer voor staat. Wikipedia-NL heeft een verwijspagina, op de Engelse versie is de lijst nog langer!

De oorsprong ligt in Mongolië/China. De Mongoolse militaire leider, en eerste keizer van de Yuan-dynastie in China, Koeblai Khan liet in 1256 een zomerresidentie bouwen. De stad heette oorspronkelijke Kaiping, maar werd in 1263 hernoemd tot Xanadu (Shangdu, Bovenste Hoofdstad).
Het zomerpaleis was befaamd om zijn luxe en grandeur, na het bezoek omstreeks 1266 van de Venetiaanse handelaar en ontdekkingsreiziger Marco Polo ook in Europa.
In 1368, aan het eind van de periode vanYuan-dynastie werd Xanadu door rebellen platgebrand. Rond 1430 werd de stad geheel verlaten.

Vaak refereert Xanadu aan een gedicht van Samuel Taylor Coleridge: Kubla Kahn, of voluit Kubla Khan, or a Vision in a Dream. A Fragment", dat verwijst naar die heerser. De eerste publicatie van het gedicht is gedateerd 1816. Een kanttekening op een manuscript vermeldt dat het werk werd geïnspireerd door "een soort van droom door 130 mg opium, ingenomen tegen dysenterie". Het beroemde eerste vers luidt:

In Xanadu did Kubla Khan
a stately pleasure-dome decree
where Alph the sacred river ran
through caverns measureless to man
down to a sunless sea

Ik heb geen tekstonderzoek gedaan, maar de versie van Rush schijnt het gedicht vergaand te volgen. De tekst van DDDBM&T's Xanadu lijkt losser te staan van het gedicht, de muziek klinkt wat Mexicaans. Daarmee had DDDBM&T een eigen geluid in de popwereld van 1968!

Dave Dee, Dozy, Beaky, Mick & Titch - The Legend Of Xanadu:


Ik zou graag veel meer van DDDBM&T laten horen, maar ik wil de volgende, uit 1967, persé behandelen. Ik had nog nooit de tekst gelezen, en dacht dat het gewoon een verzameling fantasiewoorden was. Tot ik nu de tekst van Zabadak op hun website las.

Zabadak

Zabadak, Zabadak
Karakakora Kakarakak
Zabadak
Shai Shai Skagalak
Zabadak,...

Look for meaning not in words
But in the way you're feeling
If it's love we'll understand
For love is all revealing

Like a rhythm like a spell
It sets your soul in motion
Love that's sure could rule the world
A tide to turn an ocean

Zabadak
Karakakora Kakarakak
Zabadak
Shai Shai Skagalak
Zabadak, . . .

Dave Dee Dozy Beaky Mick & Titch - Zabadak:


Die tekst riep een gedicht terug dat ik bedacht tijdens een boswandeling in januari 2004:

Woordenloos

knerpen wij door verse sneeuw
weerkaatst door oude naalden

tot schrik van vogels
bij het stillen van hun honger

ver van de bereden wereld
achtergrondgedruis

waar zijn de woorden die we zoeken
om te zeggen dat we denken
dat het zonder woorden kan

© Gauke Zijlstra, 2004

Dat leidde in een gezamenlijk project o.a. tot het tweeluik bovenaan dit blog, waarbij twee beeldend kunstenaars, Edith Stoel en Hetty Steijger, samen, om en om, het tweeluik schilderden tot beiden tevreden waren, onderwijl geïnspireerd door het samen oefenen in datzelfde atelier door musicus Jan de Wilde en ik met het voordragen van mijn tekst op Jan's muziek.

donderdag 17 november 2016

161117 - Niklas - Tirade: Theorie en Praktijk in de Zorg

Twee actuele berichten vandaag brachten me even terug in mijn werkzame leven. Ik heb noodgedwongen de lange weg gevolgd, van LTS via schriftelijke cursussen en werkervaring tot hoofdontwerper elektronica.
Ik koos er voor om te solliciteren bij een bedrijf dat oproepsystemen maakte voor zorginstellingen. Vijftig jaar geleden, na mijn eerste baan die blijkbaar een goede opstap was, werd ik aangenomen.
Mijn motivatie voor die keus was, om iets terug te doen voor de zorgsector, die er voor gezorgd had dat ik genas van een moeilijk te vinden ziekte.

Eerst las ik, dat Samsung een slecht najaar heeft. Door de problemen met het brandgevaarlijke model Note 7 verkopen ook de andere modellen slecht.

Dan denk ik terug aan de fanatieke redevoeringen van (marketing-)managers, dat onze afdeling Ontwikkeling de "Time-to-market" véél korter moest maken. De tijd tussen een ontwerp-opdracht en het marktrijpe product dus. Vragen en opmerkingen van ontwerpers over de kwaliteit van het ontwerp, werden weggewimpeld: dat was hun zorg.

Inzicht in het ontwerpproces ontbrak. Standaard was een vergelijking met de nieuwbouw van onze fabriek: die was keurig volgens planning klaar. Dat dat met bekende technieken werd uitgevoerd, terwijl onze ontwerpers zich de snel veranderende technologie moesten zien eigen te maken, werd weggewuifd, dat hoorde bij het vak.
En dat na twee jaar op de bovenste verdieping van dat nieuwe gebouw, bij de eerste forse regenbui overal emmertjes stonden om de vloerbedekking te redden, telde niet.

"Hoe eerder je een nieuw product op de markt zet, hoe meer je voor de neus van de concurrentie wegsnoept", was het dogma.
Ik dacht daar het mijne van, en heb dat ook kenbaar gemaakt: als je één slecht product "op tijd" op de markt hebt, kan dat je héle omzet verpesten, omdat het vertrouwen in het bedrijf geschaad wordt, en dat kan veel breder en langduriger doorwerken.

Ik zie nu bij een internationale gigant een bevestiging dat ik toch niet zo'n domme opmerking maakte.

Later zag ik bij EenVandaag een reportage over "op de zwarte lijst geplaatste" verpleeghuizen, waar de zorg ondermaats zou zijn. "Het personeel" zou onvoldoende geschoold zijn, ook al werkte men er al zeer lang.
Mijn interpretatie was, dat er geweldig goed voor de bewoners gezorgd wordt door zeer toegewijd personeel, dat echter niet allemaal het "vereiste" hoge niveau van opleiding heeft.

Ik dacht even terug aan een "bezuinigingsronde" in ons bedrijf. Assistent-ontwerpers zouden allemaal ontslagen worden, omdat Ontwerpers en Hoofdontwerpers datzelfde werk best zouden kunnen doen.
Alle Ontwerpers en Hoofdontwerpers hebben toen aangeboden een deel van hun (betaalde) uren in te leveren om de Assistent-ontwerpers in dienst te kunnen houden.
Daarmee zouden de (Hoofd-)Ontwerpers zich kunnen concentreren op hun taak, en de Assistent-ontwerpers konden hun gewone taken (effectiever) kunnen blijven doen. Uiteindelijk heeft de rechter de Hoofd/Asistent/Ontwerpers in het gelijk gesteld, zelfs zonder inlevering van uren.

Een schrijnend voorbeeld is tegenwoordig het in hun urine en ontlasting laten liggen van zorgbehoevende ouderen in verpleeg- en verzorgingstehuizen.
Is er hooggeschoold personeel voor nodig om dat op te lossen? Dat ook nog eens niet in voldoende mate beschikbaar is?

Een andere vergelijking dringt zich op. Jongens die net van een HBO of WO opleiding kwamen, maakten de "domste" praktische fouten in hun ontwerpen. Ze konden van alles uitrekenen met grote "formules met spekhaken", maar wisten bijvoorbeeld niet dat de supersnelle elektronica registreert dat de metalen delen "stuiteren" bij het indrukken van een schakelaar. De elektronica telt elke stuitering!
Ook zo'n verschil tussen theorie en praktijk!

Haal personeel in huis, niet op basis van diploma's, maar op vaardigheden.
Maar ik heb de indruk dat personeelsafdelingen worden bemand op basis van de kennis van welke diploma's er bestaan, en niet op de vaardigheid om de geschiktheid van een sollicitant voor een functie te beoordelen.

Net zoals de samenstellers van de "zwarte lijst" alleen maar oog lijken te hebben voor diploma's, en geen inzicht hebben hoe "de werkvloer" functioneert of dient te functioneren...
Wat ik na dit onderwerp van Staatssecretaris van Rijn denk? Tja... VVD-Theorie, PvdA-beginselen onwaardig! Niks Solidariteit!