...en Niklas "logeert" hier ook. (v/h dwarsbongel.web-log.nl en niklas.web-log.nl)

zaterdag 29 april 2017

170429 - ZOZ - Van Oranje en Bitter

Wie mee wil doen met (of luisteren/kijken/lezen bij andere deelnemers) ZOZ: Zwijmelen op Zaterdag, vindt de links bij Marja.

Denkt iemand dat ik de hele week bezig ben met de volgende zaterdagse zwijmel? Ach, tot op zekere hoogte is dat misschien ook wel zo. Soms krijg ik al een idee terwijl ik met de actuele ZOZ bezig ben. Maar meestal ben ik er dan alleen in gedachten mee bezig, en dan rijgen zich soms verbindingen aan elkaar, meestal in de vorm van vragen: hoe zat dat ook alweer? Tussen de bedrijven door eens wat opzoeken en eventueel een notitie maken. Meestal begint het met een stukje melodie, soms met een regel tekst. Tegenwoordig kunnen we zóveel opzoeken! En ik vind heel interessant wat ik dan soms tegenkom, noem het een hobby waarmee ik al bezig was in de 60er jaren, toen ik in schriftjes de muziek noteerde die ik op de radio hoorde!

Donderdag was het Koningsdag. Daar denk je in het begin van de week al aan. Er zijn mensen die er helemaal van uit hun bol gaan, en mensen die "die poppekast" helemaal niet zien zitten.
Ik vind dat dat mooi samenkomt in het woord Oranjebitter (links naar een promotieclip voor De Kuyper Oranjebitter en een sketch: Oranjebitter Zeeland Oostkapelle Koningsdag.

Het woord Oranjebitter in een Nederlandse liedtekst vond ik alleen op twee plaatsen gekoppeld aan Drs. P., de ongeëvenaarde Nederlandstalige taalkunstenaar, waaraan ook in de Engelse, Duitse en Esperanto versies van Wikipedia aandacht wordt besteed.
Geen bevestiging ergens anders dat deze tekst van hem is, en geen enkele gezongen uitvoering, ook niet in overzichten van zijn oeuvre. Het plot is bizar genoeg om van hem te zijn, qua taalgebruik twijfel ik.

Drs. P - Achter de wolken schijnt de zon

Toen ik begon te rijpen, werd mijn vader weduwnaar
En bleven hij en ik in ’t huis alleen
Hij had een goed karakter, ook al was hij makelaar
Maar nooit meer was hij vroolijk als voorheen
En om vergetelheid te zoeken, greep hij naar den drank
Zijn zakenvrienden wezen hem de deur
Hij raakte in verval, had geen crediet meer bij de bank
Verkwanselde daarna ons interieur

En om de rekeningen te betalen –
Het gas, het brood, de kolen en de flesch –
Moest ik al spoedig door de straten dwalen
Als jonge, welgevormde beed’lares

Mijn vader dronk chartreuse, rum, absinth, krambamboli
Citroenjenever, kirch, koetsierscognac
Oranjebitter, advocaat, trappistenbier, chablis
Kaneelwijn, boerenjongens en arak
En als dan na verloop van tijd de zon ter kimme zonk
Begaf hij zich met waggelenden tred
Naar slecht befaamde kroegen, waar het naar sigaren stonk
Ja, zelfs naar een bordeel of cabaret

Wanneer ik niet voldoende centen beurde
Bracht hij mij wonden toe met vork en mes
Daarom werd ik, ofschoon ik het betreurde
Een jonge, welgevormde tipp’lares

Naadat mijn eerste klant vertrokken was, dacht ik vermoeid:
‘Dit is gewis het einde van mijn bestaan
Mijn vader is een man wier alcohol door d’aad’ren vloeit
Ikzelve ben een sloerie van de baan’
Maar juist toen ik de moed liet zakken, keerde het getij
En sedertdien heb ik het aardig druk
Mijn vader is geen dronkaard meer, hij houdt de boeken bij
En werkt zodoende mee aan mijn geluk

Wij leven met zijn beiden zonder zorgen
In ons riant en goedbeklant adres
’t Geluk zit vaak in tegenspoed verborgen
Dat is des levens waardevolle les

Op een avond in 1972 hoorde ik een gitaarintro op de radio, die me meteen pakte, en waarvan ik direct dacht dat het en hit zou worden. Een song over drank met een kleur die niet zo heel ver van Oranjebitter af staat:

Thin Lizzy - Whiskey In The Jar:


Thin Lizzy (nl) was eerst boos dat deze single werd uitgebracht, omdat het niet hun gangbare werk representeerde, maar het werd een hit.
"Whiskey (let op de "e": het is Ierse whiskey en geen Schotse whisky) in the jar" is een traditioneel Iers drinklied. Geen wonder dat The Dubliners (nl) het op hun repertoire hadden.

The Dubliners - Whiskey in the jar:


Zowel Oranjebitter als Whiskey valt in de categorie "sterkedrank", ofwel in het Engels "booze". Met "to booze" kan ook een slemppartij worden aangeduid.

Dat brengt me bij een notoir Nederlands dranklied van Jan Boozeroon... oeps: Jan Boezeroen, alias van Johnny Goverde.

Jan Boezeroen - De Fles:


Jan Boezeroen neemt dit lied in 2015 opnieuw op, nu in duet met zijn dochter: Jan Boezeroen & Karin Goverde - De Fles 2015: Nieuwe versie en ik vond ook deze versie: Duet Luna met haar overgrootvader Jan Boezeroen - De Fles: "Luna (4 jaar) kent alle teksten van de liedjes van haar Bompa uit haar hoofd vanaf het moment dat ze 2½ jaar was. Volgens haar vallen ze onder de categorie 'kinderliedjes'. Hilarisch!"

Een heel andere sfeer ademt de welbekende smeekbede van de Zangeres Zonder Naam : Zangeres Zonder Naam - Ach Vaderlief, toe drink niet meer.
Tja, na de voorgaande taal/woordspeling krijgt de bede: "verlos ons van den booze" dan toch een andere associatie...

Ach, 't zal toch niet helpen. Ook Ede Staal beschreef dat al eens. Wie de tekst wil meelezen (de video is zonder beeld): Wie schenken ons nog ain in.

Ede Staal - Wie schenken ons nog ain in:


zaterdag 22 april 2017

170422 - ZOZ - Van melodie zoeken en dromen vinden

Wie mee wil doen met (of luisteren/kijken/lezen bij andere deelnemers) ZOZ: Zwijmelen op Zaterdag, vindt de links bij Marja.

Ik had het weer eens: bij het opstaan een standvastig fragment van een melodie in mijn hoofd. Langzamerhand een paar letters tekst vinden, met twijfel wat daarvan klopt. De muziek was bijna zeker van Dave Edmunds (nl), of uit zijn directe omgeving.
De tekst zou iets kunnen zijn als "hold on to your dream", maar hardnekkig zoeken naar songteksten waarin "dream" voorkwam in combinatie met "Dave Edmunds" leverde niets op, evenmin als het beluisteren van veel clips van Dave.

In Marja's Zwijmeloverzicht komt Dave Edmunds 4 keer voor, allemaal in... mijn ZOZ 131! Twee songs komen hier nog eens, waarvan één met andere video: ik heb een andere link tussen die twee gevonden.

Dave Edmunds heeft in meerdere bands (o.a. Love Sculpture, Rockpile) en met veel beroemdheden gespeeld, is songwriter, en was producer voor veel andere artiesten, o.a. Status Quo. Veel van die opnamen werden gemaakt in de beroemde Rockfield Studio's.
Als producer maakte Dave zich de "Wall of Sound"-techniek (nl) eigen, bedacht door Phil Spector.
Veel solo-opnamen heeft hij gemaakt in zijn thuisstudio, en alle instrumenten zelf bespeeld.

Nog niet gevonden wat ik zocht. Er zijn sites waar je een (deel van een) melodie kunt invoeren, en die daarmee gaan zoeken. Stuntelig zocht ik het stukje melodie uit en noteerde dat, voerde het in op meerdere sites, maar het was blijkbaar te kort voor bruikbare resultaten. (Zoek op: "search by melody" om het eens te proberen!)
Toch maar weer eens zoeken met de paar woorden tekst, nu zonder naam.
Het was niet Stevie Wonder - Hold on to Your Dream, het muzikale eerbetoon aan de acteur Christopher Reeve (nl), de acteur die vooral bekend werd door zijn rol in Superman films (nl), maar vanaf zijn nek verlamd raakte na een val van zijn paard.

Toch vond ik tenslotte de melodie die ik zocht: Hold On Tight (To Your Dream). Niet van Dave Edmunds, maar van Electric Light Orchestra (nl)...!

ELO (Electric Light Orchestra) - Hold On Tight:


Maar was dat nou zo gek, dat ik dacht aan Dave Edmunds? Luister maar, hier speelt hij een Bijbels aandoende titel, samen met een andere Welshman, Geraint Watkins!

Dave Edmunds and Geraint Watkins - Promised Land:


Promised Land is een song van Chuck Berry (nl). Hij schreef die nadat hij uit de gevangenis ontslagen was, op een "klassieke" country-melodie: The Wabash Cannonball. Een van de eerste opnamen was door de legendarische Carter Family (nl).

The Carter Family - Wabash Cannon Ball:


Dan vinden we weer een curieuze dwarsverbinding: Carlene Carter (nl) is de kleindochter van Mother Maybelle Carter en de stiefdochter van Johnny Cash, en ze treedt hier op samen met... Dave Edmunds!

Carlene Carter and Dave Edmunds - Baby Ride Easy:


De combinatie was niet zo heel gek, want Carlene was toen getrouwd met Nick Lowe (nl), een collega en vriend van Dave.

Maar hoe zat dat nou met die vergissing tussen Dave Edmunds en ELO, met die melodie waarmee ik begon?
De enige vaste factor in The Electric Light Orchestra ofwel ELO, is Jeff Lynne (nl). Jeff en Dave zijn tijdgenoten. En meer dan dat: Jeff is producer geweest voor Dave. En Dave heeft door Jeff geschreven songs opgenomen.
Jeff Lynne heeft twee albums van Dave Edmunds geproduceerd: Information en Rif Raff.


Ik koos een live uitvoering van Slipping Away, een Top 40 single van het album Information, geschreven door Jeff Lynne.

Dave Edmunds - Slipping Away (live, July 1983):


Daarmee glijden we mooi het weekend in, toch?

zaterdag 15 april 2017

170415 - ZOZ - Van de zoon van de timmerman

Wie mee wil doen met (of luisteren/kijken/lezen bij andere deelnemers) ZOZ: Zwijmelen op Zaterdag, vindt de links bij Marja.

We zitten middenin het paasgebeuren, maar ik ben niet thuis en kan niet op de gebruikelijke manier een ZOZ maken. Daarom heb ik dat vantevoren gedaan en laat het resultaat automatisch lanceren.

Ooit trakteerde ik mijn collega's op gebak, met de mededeling dat het Goede Vrijdag was, dat ik de zoon van een timmerman ben, en op die dag 33 jaar werd.
Onchristelijk opgevoede collega's kregen dikke vraagtekens in hun ogen, collega's met een zachte G ontplooiden een brede glimlach, en een collega met een zogeheten Vrijgemaakt Gereformeerde achtergrond kreeg een roodhoofdige aanval van blasfemieroeperij.
En toch was er geen enkele sprake van enigerlei feitelijke onjuistheid.

Omdat we de laatste tijd zorgen gehad hebben om onze autorijderij en onze vaste garage een offerte maakte voor een "noodzakelijke reparatie" van €1200, en een deskundige die we raadpleegden via een zeer bevriend iemand dat kon oplossen voor €80, is er veel veranderd.

De combinatie van Pasen en Garage brengt me bij Frank Zappa, en een gitaarsolo die door zijn zoon werd betiteld als zijn beste solo ooit, van het album "Joe's Garage".

Frank Zappa - Watermelon In Easter Hay (1988):


Wat het met elkaar te maken heeft? Een citaat van Frank Zappa dat me is bijgebleven: "Ook al volgden miljoenen mensen Adolf Hitler, hij had geen gelijk!"

zaterdag 8 april 2017

170408 - ZOZ - Van magnolia en muziek

Wie mee wil doen met (of luisteren/kijken/lezen bij andere deelnemers) ZOZ: Zwijmelen op Zaterdag, vindt de links bij Marja.

Toen ik dezer dagen rondreed, wist ik mijn thema voor deze ZOZ!
Zoekend op internet met mijn trefwoord vond ik als eerste, dat Magnolia de naam is van een geslacht van bomen en struiken met honderden soorten, en dat de "bijnaam" is: Beverboom. Ik dacht dat dat Tulpenboom was, en in een ander lemma van Wikipedia wordt dat ook aangegeven. Door een aantal aanbieders wordt de Magnolia echter aangeduid als: "Valse Tulpenboom"...

Vervolgens vond ik dat er een film is met die titel: Magnolia (nl).
Uit NL-Wikipedia: Magnolia verweeft de levens van negen verschillende personages die in San Fernando Valley leven. De personages worden apart behandeld, maar zijn toch langs verschillende wegen met elkaar verbonden. De karakters ervaren negatieve momenten in hun leven en uiteindelijk draait het in de film om vergeving. Dit vanuit het gegeven in de film dat "wanneer je wel klaar bent met het verleden, het verleden nog niet klaar hoeft te zijn met jou", wat evenals het centrale thema "toeval" als een rode draad door de film loopt.

Voor een samenvatting van het intrigerende verhaal, zie de Engelse Wikipedia. Een lovende recensie vond ik bij de Filmkrant.
Voor deze film is grotendeels bestaande muziek van Aimee Mann gebruikt, waardoor haar carrière opbloeide. Het titelnummer is echter van Jon Brion.

Jon Brion - Magnolia:


Maar de muziek die in mij opkomt als ik de Magnolia zie bloeien, is natuurlijk van J.J. Cale (nl)!

Magnolia

Whippoorwill's singing
Soft summer breeze
Makes me think of my baby
I left down in New Orleans
I left down in New Orleans
Magnolia, you sweet thing
You're driving me mad
Got to get back to you, babe
You're the best I ever had
You're the best I ever had
You whisper "Good morning"
So gently in my ear
I'm coming home to you, babe
I'll soon be there
I'll soon be there

De Whippoorwill (nl) is een vogel uit de familie van de nachtzwaluwen, die zelden wordt gezien door zijn perfecte camouflage.

JJ Cale - Magnolia:


De actualiteit en de muziek van JJ Cale vonden elkaar dezer dagen terug. Hij gebruikte als een van de eersten een Drum machine, of Drumcomputer om zich te kunnen concentreren op songwriting in plaats van het zoeken naar een competente drummer. Hij koos voor zijn debuutalbum Naturally (nl) de Ace Tone Rhythm Ace, geproduceerd door een Japans bedrijf dat kan worden gezien als een voorloper van de bekende producent van elektronische muziekinstrumenten, de Roland Corporation (nl).
De oprichter van deze beide bedrijven, Ikutaro Kakehashi (nl), overleed op 1 april 2017 op 87-jarige leeftijd. Die speelde ook een belangrijke rol in de ontwikkeling van MIDI (nl), de niet meer weg te denken gestandaardiseerde "Musical Instrument Digital Interface", waarmee instrumenten aan elkaar gekoppeld kunnen worden.

Een van de andere songs die al vrij snel bij me opkomen bij de naam J.J. Cale is Call Me the Breeze (tekst), hier samen met zijn trouwe vriend Eric Clapton (nl) op het Crossroads Guitar Festival 2004, een reeks door Clapton georganiseerde benefietconcerten voor een afkickcentrum.

JJ Cale - Call Me The Breeze:


Ook kunnen we bij J.J. Cale terecht als het een beetje spannend is wie als eerst haar of zijn Zaterdagse Zwijmel geplaatst krijgt. Alweer een melodie die vuurvast in mijn systeem geprent zit, met die heerlijke klanken van hem.
Het was ooit de eindtune van een radioprogramma dat ik vaak beluisterde, maar ik kan niet terugvinden welk. Ik had hem al eens in ZOZ-100, met Jan Douwe Kroeske, die hem ten onrechte Jean Jacques Cale noemde. Hij is geboren als John Weldon Cale, maar zijn artiestennaam werd J.J. Cale, omdat er al een John Cale actief was.

After Midnight"

After midnight, we're gonna let it all hang out
After midnight, we're gonna chug-a-lug and shout
We're gonna cause talk and suspicion
Give an exhibition
Find out what it is all about
After midnight, we're gonna let it all hang out
After midnight, gonna shake your tambourine
After midnight, it's gonna be peaches and cream
We're gonna cause talk and suspicion
Give an exhibition
Find out what it is all about
After midnight, we're gonna let it all hang out
After midnight, we're gonna let it all hang out

JJ Cale - After Midnight:


Update: Marijke had in haar reactie een link geplaatst, maar die was niet aanklikbaar. Marja heeft 'm al in het lijstje gezet, maar Marijke had ook graag een link naar de tekst willen plaatsen. Alsnog: Klik hier voor de tekst van Cat Stevens (Yusuf Islam) - Boy with a moon and star on his head - live boston 1975.

zaterdag 1 april 2017

170401 - ZOZ - Van Oosters hotel tot pianoconcert

Wie mee wil doen met (of luisteren/kijken/lezen bij andere deelnemers) ZOZ: Zwijmelen op Zaterdag, vindt de links bij Marja.

Ik vond een uitvoering van het beroemde Hotel California van The Eagles op z'n Arabisch.
Farhad Besharati is een Qanûn of Kanun bespeler, die traditionele Perzische muziek fuseert met hedendaagse muziek. In Teheran kwam hij in aanraking met de Qanûn. Omdat zijn muziek na de Islamitische revolutie werd verboden, was hij gedwongen om Iran te ontvluchten.

Farhad Besharati - Hotel California (Arabic Version):


En als we dan toch oosters bezig zijn met bekende popsongs, dan vind ik deze ook wel interessant. Ik vond een clip: "Pink Floyd - The wall (Oriental version by Bizimkiler Layihesi)", maar werd er weinig wijzer van. Zoeken op "Bizimkiler Layihesi" leek te wijzen op een verband met een langlopende Turkse TV-serie, Bizimkiler. Als ik Google zelf de taal laat kiezen, wordt "Bizimkilər" vertaald als "de onze", en "Layihesi" als "project".
Toen vond ik een andere clip van dezelfde groep en dezelfde muziek, maar met meer informatie:
Deze betoverende geluiden worden voortgebracht door Bizimkilər, een muzikaal project / orkest uit Azerbeidjan, opgezet in 2012 door ANS TV, en sindsdien gaven ze een verbazingwekkende etnische klank aan hits van over de hele wereld.
Er worden alleen Azerbeidjaanse instrumenten gebruikt, en alleen buitenlandse songs gespeeld


ANS was het eerste private, onafhankelijke TV-station in de voormalige Sovjetunie. Het station was actief van 26 November 1991 tot 18 July 2016. De afko staat voor Azerbaijani News Service.
De Azerbeidjanen of Azeri's zijn een volk dat verspreid is van de Kaukasus tot Iran, een deel van hen spreekt Turks en Russisch.

Bizimkiler Layihesi - Another Brick in the Wall (Pink Floyd):


Ach, ik vond zóveel interessante muziek van Bizimkiler Layihesi, maar kies zelf maar...!

Het stomme is, dat ik gek ben op muziek, in een heel breed scala, maar dat ik geen enkel instrument beheers. We woonden bij mijn opa en oma, die hadden een harmonium. Het leek mij fantastisch daar op te leren spelen, maar ik mocht er niet aankomen. Van schrik ben ik zelfs nog nooit in het Harmonium Museum geweest, dat hier in de buurt is (het gaat vandaag weer open).
Zelfs zingen durf ik mijn medemensen (en mijzelf) niet aandoen. Vroeger kon ik heel aardig fluiten en ging de "conversatie" aan met merels, maar sinds mijn van nature slechte gebit grotendeels vervangen is door nep, is dat ook voorbij.
Daarom ben ik geëmotioneerd en reuze enthousiast over mijn laatste clip vandaag! Een kind dat vrijuit een pianoconcert mag geven ter ere van haar eerste verjaardag!

Lise Linde Kronenberg - First Birthday Pianoconcert:


En als mijn research klopt, dan vermeldt op FB de terecht trotse vader Roel Kronenberg dat Lise onlangs 9 is geworden. Gefeliciteerd!

zaterdag 25 maart 2017

170325 - ZOZ - Van kunstgebit en leeuwerik

Wie mee wil doen met (of luisteren/kijken/lezen bij andere deelnemers) ZOZ: Zwijmelen op Zaterdag, vindt de links bij Marja.

Ik ging naar de tandtechnieker om een barstje in mijn prothese te laten repareren. Het zou een half uurtje duren, dan kon ik 'm weer halen. 't Was prachtig weer, dus ik nam de gelegenheid te baat om op een plekje in het open veld de auto te parkeren en om me heen te kijken. Onderweg daar naartoe zette ik de radio aan en viel middenin een prachtig nummer dat ik al lang niet meer gehoord had: ELO oftewel Electric Light Orchestra (nl), met Mr. Blue Sky. Nou, de lucht was inderdaad prachtig blauw!


ELO vermengde "Beatlesque pop" met klassieke arrangementen en instrumenten, waardoor ze een heel eigen geluid hadden.
Mr. Blue Sky is geschreven door mede-oprichter Jeff Lynne (nl), tijdens een verblijf in Zwitserland, om nieuwe songs te schrijven. Het was al wekenlang miserabel weer, en hij kreeg niets "op papier", tot ineens de zon doorbrak.
Er is lang een misverstand geweest over Mr. Blue Sky (nl). Er wordt bij het zingen van de frase "Mr. Blue Sky" intensief gebruik gemaakt van een Vocoder (nl). Dat is een electronisch apparaat dat de stem mengt met het geluid van b.v. een muziekinstrument.
Men dacht dat aan het eind van de song nog een keer "Mr. Blue Sky" werd gezongen. Daar werd echter gezongen: "Please turn me over", omdat het het laatste nummer was van kant 3 van de dubbel-LP; een instructie om verder te gaan met kant 4 dus...

ELO (Electric Light Orchestra) - Mr. Blue Sky:


Op een mooie plek aangekomen zette ik de auto aan de kant en stapte uit. Nou heb ik altijd mijn verrekijker in de auto liggen, en daarmee zag ik dat het inderdaad een grote groep zwanen was in een stuk lentegroen grasland.
Ik dacht meteen aan de band waaruit ELO is voortgekomen, The Move (nl): The Move - I Can Hear The Grass Grow, maar dat gaat geloof ik over een psychedelisch soort gras...

Jammer dat ik niet mijn fototoestel met zoomlens bij me had.
Wel hoorde ik een jubelend welkom aan het voorjaar: een leeuwerik! Even later, op een kwartslag gedraaid, nog een.
Het lukte me even om er een te zien, tussen mijn eigen dwarrelende stippen door! Die beestjes zijn maar klein, en ze je kunt ze al vanaf een flinke afstand horen. Al stijgend, en ze kunnen behoorlijk hoog, zingen ze het hoogste lied. Dalend houden ze af en toe de vleugels even stil maar zingen ze door, tot ze dicht boven de grond zijn. Dan laten ze zich vallen als een baksteen.

Ik vertelde het aan Marijke, en vroeg haar of ze spontaan muziek over de leeuwerik wist, want ik was er van overtuigd dat er klassieke componisten mee bezig waren geweest. Nee, maar even later stuurde ze me een paar links. Een vaak (op Youtube) aangetroffen stuk is The Lark Ascending (nl: De Stijgende Leeuwerik) van Ralph Vaughan Williams (nl), gebaseerd op een gedicht van 122 regels geschreven door George Meredith (nl). Ik vond een site met het volledige gedicht.

Het muziekstuk werd oorspronkelijk, in 1914, geschreven voor viool en piano. Een uitvoering van deze versie werd door de BBC Radio uitgezonden in juli 2015, in een programma gepresenteerd door Dame Diana Rigg (nl), die de ouderen onder ons nog zullen herkennen als Emma Peel uit TV-serie "De Wrekers".
Het stuk wordt hier uitgevoerd door de pianist Charles Matthews en de (toen 15-jarige!) violiste Julia Hwang.

Julia Hwang and Charles Matthews - The Lark Ascending (R.V. Williams):


Na de Eerste Wereldoorlog werd het stuk herschreven voor viool en orkest. We vinden o.a. "onze eigen" Janine Jansen ermee als solist in de Royal Albert Hall: Ralph Vaughan Williams: The Lark Ascending. Soloist, Janine Jansen @ Royal Abert Hall. Ook een mooie uitvoering is: Caroline Adomeit plays "The Lark Ascending".
Vanwege de mooie begeleidende beelden, en Marijke's associaties met Puccini kiezen we voor de versie met orkest voor die van de Academy of St. Martin in the Fields (n.), met solo op viool Iona Brown

Iona Brown & Academy of St. Martin in the Fields - The Lark Ascending:


Een niet onverdienstelijke benadering van de zang van de leeuwerik komt "van eigen bodem", vind ik. En nog wel op een instrument dat ik nog wel eens associeer met muziek waar ik niet zo van hou: de accordeon. Maar Harry Mooten ook bekend als de "Grote Grijze Geitenbreier" in het uiterst populaire TV-kinderprogramma De Film van Ome Willem was een echte muzikant! Zijn accordeonversie van de zang van de leeuwerik vind je gecovered door een keur aan acordeonisten! Ik denk dat hij echt in het veld heeft staan luisteren naar de leeuwerik!

Harry Mooten - De Leeuwerik:


Maar niets gaat boven de zang van de echte leeuwerik! (Vind ik!) Ik vond twee sites, de eerste met heel intieme beelden van het voeden van jongkies: Hans Hut fotografie - Een minuut Leeuwerik, en een site met veel goede info, maar overbodige achtergrondmuziek die ik ervoer als matig irritant, totdat er gezongen werd: Herken de Veldleeuwerik.
Maar ik kom toch terug bij de eerste clip met zang van een leeuwerik, zonder beeld van de leeuwerik zelf en ondanks de scheve horizon, maar met het weidse veld!

Leeuwerik - zang:


zaterdag 18 maart 2017

170318 - ZOZ - Van Volkskrant en gospelblues

Wie mee wil doen met (of luisteren/kijken/lezen bij andere deelnemers) ZOZ: Zwijmelen op Zaterdag, vindt de links bij Marja.

In de digitale Volkskrant las ik woensdag een recensie over de publicatie van een uitgebreid boek met CD over Washington Phillips (nl), een vroege zanger uit het genre blues en gospel. Als ik het goed heb begrepen was hij een soort autodidactische, rondreizende straatprediker, met een ongecompliceerd en toegewijd geloof. Het gaat om Washington Phillips and His Manzarene Dreams door Michael Corcoran op het label Dust-to-Digital. Ook was in de NRC een lyrische recensie te vinden.

Eerder had de Nederlandse blues- en gospelhistoricus Guido van Rijn (nl) al veel onderzoek gedaan naar Washington Phillips, en op zijn eigen label Agram in 1979 de LP Denomination Blues uitgebracht, die hij nog altijd beschouwt als een hoogtepunt.

Op internet vond ik een hoofdstuk over Washington Phillips in de Encyclopedia of Great Popular Song Recordings.

Er schijnen slechts 16 schellakplaten (zeer kwetsbaar materiaal) van hem bewaard gebleven te zijn, die in 1927 - 1929 zijn opgenomen.
De klank die hij voortbracht, was zó bijzonder, dat nooit is teruggevonden hoe hij dat gedaan heeft. Het moet een bijzonder instrument geweest zijn dat hij gebruikte. De klank lijkt wel iets op een citer, maar dat en vergelijkbare instrumenten komen volgens deskundigen niet in aanmerking qua speeltechniek en klank. Er bestaat een foto van Washington Phillips met twee citer-achtige instrumenten, maar die zou op uit een heel andere tijd stammen.
Een gangbare theorie is, dat hij een zelfgebouwd instrument bespeelde, dat hij Manzarene noemde. Er is echter geen enkel bewijs overgebleven hoe dat in elkaar zat en bespeeld werd. Er zouden een paar "ooggetuigen" zijn geweest die er over verteld hebben. Slechts één daarvan kon een aannemelijk verhaal vertellen, maar was niet deskundig genoeg om details te verduidelijken.

Ook over zijn leven waren misverstanden in omloop. Zo zou hij jong zijn gestorven in een inrichting, maar dat bleek een neef uit dezelfde regio met dezelfde naam.
Je krijgt veel zoekresultaten als je Washington Phillips zoekt op Youtube, doordat veel van zijn songs door anderen zijn gecovered, ook in afwijkende versies.
Ook opnamen van hemzelf zijn er. Sommige songs zijn in tweeën verdeeld, om op de voor- en achterkant van de 78-toeren schellakplaten te persen. Zoals de song Denomination Blues, waarin hij, als prediker, het dogmatische geneuzel van verschillende kerkgenootschappen over details in Bijbel-uitleg afwijst. Denomination kun je vertalen met kerkgenootschap of sekte.

Denomination Blues (Part 1)

I want to tell you the natural fact
Every man don't understand the Bible alike
{refrein} And that's all, I tell you that's all
But you better have Jesus, I tell you that's all


Well, denominations have no right to fight
They oughta just treat each other right
{refrein}

The primitve Baptists, they believe
You can't get to Heaven unless'n you wash your feet
{refrein}

The only primitive that has any part
Is the one that's at the washing with the pain at heart
{refrein}

Now the missionary Baptists they believe
Go under the water and not to wash his feet
{refrein}

Now the Indian Methodists they believe
Sprinkle the head and not to wash the feet
{refrein}

Now the African Methodists they believes the same
'Cause they know their denomination ain't a thing but a name
{refrein}

Now the Holiness people when they came in
They said, "Boys, we can make it by livin' above sin."
{refrein}

Now the Church of God has it in their mind
That they can get to Heaven without the sacrament wine
{refrein}

Washington Phillips - Denomination Blues, Pt. 1:


Denomination Blues (Part 2)

You're fighting each other and think you're doin' well
And the sinner's on the outside goin' to Hell
{refrein} And that's all, I tell you that's all
But you better have Jesus, I tell you that's all


Now, the preachers is preachin' and thinks they're doin' well
And all they want is your money and you can go to Hell
{refrein}

There's another class of preachers is high in speech
They had to go to college to learn how to preach
{refrein}

But you can go to the college and you can go to the school
But if you ain't got Jesus, you an educated fool
{refrein}

That kind of a man he's hard to convince
A man can't preach, sir, unless'n he's sinned
{refrein}

When people jump from church to church
You know the conversion don't amount to much.
{refrein}

When Jesus came in at Dividing Day
Gonna call the sheeps to Him and turn the goats away,
{refrein}

It's right to stand together and it's wrong to stand apart
'Cause none's gonna enter but the pure in heart
{refrein}

Washington Phillips - Denomination Blues, Pt. 2:


Een mooie oude, krakende en knetterende opname is ook: Washington Phillips: What Are They Doing in Heaven Today?.
En dan is er tenslotte het advies van een moeder die haar zoon de grote boze wereld in ziet gaan, en hem een laatste goede raad mee geeft.

Washington Phillips - Mother's Last Word To Her Son (1927)

I never can forget the day
When my dear mother did sweetly say
You are leaving, my darling boy,
You always have been your mother's joy.
Now as you leave this world to roam
You may not be able to get back home
But remember Jesus who lives on high
Is watching over you with a mighty eye.

The world is so full of old sin and woe
And many sorrows everywhere you go
But remember Jesus who's everywhere
If you get in trouble now, He'll meet you there
If you'll bow down before His face
And trust in Him for His saving grace
You have a burden He'll make then light
And He sure will guide you in the right

Now when I think of my mother dear
How often she did and try to cheer
My wondering mind was going astray
By saying, "Son, accept the way."

Washington Phillips - Mother's Last Word To Her Son:


Is dat nou allemaal aftandse, achterhaalde dinosauriërmuziek? Nou nee, ik vond de hedendaagse Nederlander Djurre de Haan die deze song op zijn repertoire heeft in verschillende versies, zoals solo met een citer-achtig instrument, die optreedt als Awkward I: Awkward I - A Mother's Last Words To Her Son (Washington Phillips). In andere versie is hij, in het kader van Amsterdam Acoustics, de zanger tussen gedreven instrumentalisten, die ik niet zo gauw heb kunnen thuisbrengen (maar dat kunnen ze waarschijnlijk zelf wel)!

Awkward I (Amsterdam Acoustics) - Mother's Last Words To Her Son: