...en Niklas "logeert" hier ook. (v/h dwarsbongel.web-log.nl en niklas.web-log.nl)

zaterdag 18 mei 2019

190518 - ZOZ - Van Hendrix, Kennedy en Experience

Deze hele week had ik een melodie in mijn hoofd waarvan ik me maar niet kon herinneren waar die vandaan kwam. Ik wist dat ik het gehoord had, maar kon het niet thuisbrengen. Ik had het vermoeden dat ik die melodie op een andere manier gehoord had dan de uitvoering die ik oorspronkelijk gehoord zou moeten hebben, en dat ik nu maar een fragment gehoord had. Zonder tekst, dat maakt zoeken moeilijker.
Dat fragment moest al heel lang in mijn geheugen zitten, omdat het zo helder en duidelijk vast bleef zitten in het nu en hier, maar de herkomst...? Tot… wacht eens even…! De intro van Metallica, in mijn vorige ZOZ was toch geen standaard onderdeel van "Nothing Else Matters"? Ja! Dat is het fragment, maar waar komt het vandaan...?
Er zijn apps en sites die je zeggen te kunnen helpen met "melodie zoeken", maar mijn neuriën zal wel te vals geweest zijn. Uiteindelijk vond ik de hint in het commentaar van een andere video: het komt uit Third Stone From The Sun van Jimi Hendrix (nl)! Te lang geleden dat ik het gehoord heb...


Bij het optreden van Metallica werd het gespeeld door Kirk Hammett (nl). Deze Intro by Kirk Hammett is eigenlijk het instrumentale refrein of chorus van Hendix'"Third Stone From The Sun".

Het is een song die voortkomt uit Jimi Hendrix' interesse voor Science Fiction en zijn gevoel voor humor. De titel duidt op de plaats van de aarde als derde planeet vanaf de zon in ons zonnestelsel. Er komt een ruimteschip met "aliëns" langs, die hier rondkijken en het allemaal mooi vinden.
Als belangrijkste wezens zien ze kippen, maar die worden omringd door teringherrie: geschreeuw, sirenes, metro's, ratelende machinerie, gejank van cirkelzagen, ontploffingen, enzovoorts.

Hendrix haalt alles uit zijn muzikale mogelijkheden en komt zo o.a. langs psychedelische rock, blues en jazz. Daartoe heeft zijn driemansformatie The Jimi Hendrix Experience alles in huis. En er zit heel wat experimenteels in.
Het nummer is grotendeels instrumentaal, met wat gesproken tekst, die begint met een dialoog tussen Hendrix en Chas Chandler (nl), zijn ontdekker in Engeland en toenmalige manager, die we ook kennen als de bassist van The Animals (nl). Het doet een beetje denken aan Major Tom van David Bowie, maar waarschijnlijk was Hendrix er al eerder mee bezig.

Hendrix: Star fleet to scout ship, please give your position. Over.
Chandler: I am in orbit around the third planet of star called the Sun. Over.
Hendrix: You mean it's the Earth? Over.
Chandler: Positive. It is known to have some form of intelligent species. Over.
Hendrix: I think we should take a look.

Third Stone From The Sun

Strange beautiful grass of green,
With your majestic silver seas
Your mysterious mountains I wish to see closer
May I land my kinky machine?

Although your world wonders me,
With your majestic and superior cackling hen
Your people I do not understand,
So to you I shall put an end
And you'll never hear surf music again

De opname die ik vond is aangepast, originele opnamen van deze song lijken wereldwijd geblokkeerd. In deze video zijn de stemmen naar voren gehaald en daardoor herkenbaarder. Veel stemmen zijn met effecten bewerkt in het origineel, dat is zo gebleven.

Jimi Hendrix - Third Stone from The Sun (Enhanced):


Veel artiesten hebben covers gemaakt van Third Stone from The Sun, maar één daarvan is van de klassiek geschoolde violist Nigel kennedy (nl). We hebben muziek van hem laten horen toen we trouwden; dat was afgelopen week 15 jaar geleden.
Hij heeft, met een knipoog naar de Jimi Hendrix Experience, een tijd gespeeld met The Kennedy Experience en daarmee een gelijknamig album gemaakt met zijn interpretatie van de muziek van Jimi Hendrix.
Ik heb een live versie gekozen met een andere groep musici rond Nigel Kennedy.

Nigel Kennedy Quintet - 3rd Stone From The Sun (Live, BBC Proms 2008):




Wie mee wil doen met (of luisteren/kijken/lezen bij andere deelnemers) ZOZ: Zwijmelen op Zaterdag, vindt de links bij Trees.
Afleveringen t/m ZOZ260 vind je bij Marja.


zaterdag 11 mei 2019

190511 - ZOZ - Van gitaren en klimaat

Deze week waren we uithuizig vanwege ziekenbezoek dat positief afgesloten werd, en wordt dit een korte zwijmel.


Ik vond een mooie, klassiek aandoende uitvoering van een song waarvan ik in 2016 al een paar bijzondere covers heb geplaatst.
Deze keer een instrumentale versie van een Deense akoestische gitarist, Søren Madsen, live gespeeld in de kerk van het Deense Lystrup, Aarhus, in april 2018. Er zijn van hem ook veel andere arrangementen van populaire songs te vinden op Youtube.

Søren Madsen - Nothing Else Matters (Metallica):


Iedereen weet natuurlijk dat Nothing Else Matters (nl) een mooie ballad is van Metallica (nl), maar de tekst van dit nummer is ook geschikt om te zwijmelen: het is geschreven door de gitarist van de band voor zijn vriendin, om aan te geven dat het voor hun liefde geen verschil maakte hoever hij van huis was tijdens het touren.
Dat die jongens geen botte rouwdouwers zijn die het allemaal niets interesseert, moge ook blijken uit hun deelname aan "The Concert for a Climate in Crisis", Live Earth (nl), dat in 2007 gehouden werd op 11 plaatsen verspreid over de wereld. Metallica speelde in het Wembley Stadium in Londen, voor iets meer publiek dan Søren Madsen.

Metallica - Nothing Else Matters 2007 Live:




Wie mee wil doen met (of luisteren/kijken/lezen bij andere deelnemers) ZOZ: Zwijmelen op Zaterdag, vindt de links bij Trees.
Afleveringen t/m ZOZ260 vind je bij Marja.


woensdag 8 mei 2019

190524 - WE300 - Aanslag

PlatoOnline's WE-300 schrijfuitdaging: schrijf een verhaal van exact 300 woorden, waarin het thema-woord niet voorkomt! Themawoord = Aanslag

Ik verwacht dezer dagen een blauwe envelop van de Belastingdienst, met de definitieve mededeling of ik moet bijbetalen of, hopelijk, iets terugkrijg. Wel moet ik eerst mijn briefopener even oppoetsen, want die is enigszins verweerd, er ligt een grauwsluier over het lemmet: die wordt de laatste jaren steeds minder gebruikt, wat dus het bestaan van de Postbezorging in gevaar brengt.


Als ik moet bijbetalen, wat een fikse domper op mijn welbevinden zal zijn, zal ik mijn frustratie onderdrukken, en niet met deze stevige, scherpe briefopener de Belastinginspecteur opzoeken en hem bedreigen, of zelfs te lijf gaan.
Het gevolg zou kunnen zijn dat er pijnlijke consequenties volgen voor ons huishoudbudget, en mogelijk zal mijn vrijheid geruime tijd ernstig worden beknot. Dat laatste zal mijn bewegingsvrijheid zodanig beperken, dat mijn conditie daaronder zal lijden.

En dat terwijl ik al een tijd mijn best doe om bedreigingen van mijn gezondheid uit te bannen: ik ben, inmiddels bijna 39 jaar geleden, al gestopt met het op de proef stellen, door middel van het roken, van het incasseringsvermogen van mijn longen.

Ik kan me dan beter afreageren op de toetsen van onze piano: die is toch al vals omdat we hem niet tijdig hebben laten stemmen, zodat het een verdriet voor onze oren zal zijn. Dit instrument is helaas overigens al van een zodanige leeftijd dat het stemmen, door het spannen van de snaren, de constructie in gevaar zou kunnen brengen.

Ach, we zullen de hoop blijven koesteren dat meneer de Belastinginspecteur deze bedreiging van onze gemoedstoestand in milde vormen giet of ons zelfs een vrolijk hupje doet maken als we de blauwe envelop openen...

zaterdag 4 mei 2019

190504 - ZOZ - Van leugens en herdenking

Op 29 april melde het Dagblad van het Noorden dat volgens de fact-checkers van The Washington Post president Trump de grens van 10.000 onjuiste of misleidende uitspraken gepasseerd was. Hij had 601 dagen nodig gehad voor de eerste 5000, een gemiddelde van 8 leugens of halve waarheden per etmaal. Voor de volgende 5000 had hij slechts 226 dagen nodig, ruim 22 per dag. Hij zag onder andere kans om in een interview van drie kwartier 45 keer iets te zeggen dat niet klopte: één "alternatief feit" per minuut dus. Waar zou de teller nu staan?


Mijn tekst & melodiegeheugen duwde iets naar voren toen ik dat las. De tekst bevat veel toepasselijke elementen, maar het was vooral het refrein! De band ontstaat in de 60-er jaren in Amsterdam en heet The Outsiders onder aanvoering van Wally Tax. Hier een opname uit het programma Countdown - back to the sixties.

The Outsiders - Lying All The Time:




Dezer dagen gaan we nog iets verder terug dan de "sixties", vandaag is het 4 mei, Dodenherdenking. Mijn aandacht gaat naar al het leed dat toen is aangericht en dat zich voor mij concentreert op iemand die niet rechtstreeks aan oorlogsgeweld is overleden: oom Bertus, broer van mijn moeder. Ze kwamen uit een gezin met 10 kinderen, die nu allemaal overleden zijn. Van mijn generatie neven en nichten ben ik waarschijnlijk de enige aan wie hij een brief (mede-) geadresseerd heeft.

Emmen werd bevrijd op 10 april 1945, hij overleed op 5 augustus 1945. Ik had ooit gehoord dat hij besmet was met TBC tijdens het verplaatsen van onderduikers, maar ik kreeg van een neef nog een paar brieven van oom Bertus te zien die hij naar een andere broer had gestuurd. Daaruit bleek dat hij verpleegd is geweest in het "Zusterhuis" in Amsterdamscheveld, nu Weiteveen genoemd, als gevolg van ernstige mishandeling door de Landwacht in Stadskanaal.

Ik heb me wel eens afgevraagd wie er soms bloemstukjes en dergelijke op zijn graf plaatste, maar ik denk dat het zijn toenmalige verloofde geweest zal zijn. Ik heb haar vrijwel zeker na wat zoekwerk opgespoord, zij het dat zij inmiddels ook overleden is, en begraven in Brabant. Een broer van haar woonde nog in deze omgeving, dus had ze een aanleiding om hier te komen.

Ik heb al vaker over oom Bertus geschreven op dit blog, dat ga ik niet herhalen. Ik heb gisteren de informatie die ik over hem verzameld had, aan het Oorlogs- en Verzetscentrum Groningen, OVCG gezonden, waar ook het archief met correspondentie van mijn vader naartoe is gegaan. Er is informatie bij over verraad, arrestatie en mishandeling van twee ooms, Bertus en Flip, in oorlogstijd.
Zo was ik even weer intensief bezig met de Dodenherdenking en de Bevrijding van ons land, terwijl het overal in de wereld rommelt en onrustig is.

Ik ga nu ook even terug in de tijd op een andere manier: ik kom alleen nog in een kerk voor bezichtiging of familieaangelegenheden. Ik herinner me de heftige gesprekken tijdens familiebijeenkomsten tussen verschillende smaken gereformeerd, waarin vooral hiervoor genoemde oom Flip een buitenbeentje was. Daarom nu een video met een kerkorgel en samenzang in Stadskanaal, waar oom Flip en oom Bertus woonden en opgepakt werden door Landwachters - een lied over vrede. In de Evangelische Liedbundel staat het als nr. 270.
Het is samenzang in de Hervormde Oosterkadekerk te Stadskanaal. De organist is Dennis Wubs, die we in een eerder blog rock 'n roll hoorden spelen op een kerkorgel. Hij schrijft: Organist Dennis Wubs plaatst op zijn kanaal video's van samenzang die live zijn opgenomen in reguliere kerkdiensten. Hij bespeelt hierbij voornamelijk op historische orgels uit de provincie Groningen .

Ga nu heen in vrede

Ga nu heen in vrede, ga en maak het waar.
Wat wij hier beleden samen met elkaar.
Aan uw daag’lijks leven, uw gezin, uw werk.
Wilt u daaraan geven, daar bent u Gods kerk.
Ga nu heen in vrede, ga en maak het waar.

Ga nu heen in vrede, ga en maak het waar,
wat wij hier beleden samen met elkaar.
Neem van hieruit vrede, vrede mee naar huis,
dan is vanaf heden Christus bij u thuis.
Ga nu heen in vrede, ga en maak het waar.

Oosterkadekerk Stadskanaal - Ga nu heen in vrede:


Laten we trots en zuinig zijn op onze vrede en vrijheid, die zijn niet vanzelf gekomen...



Wie mee wil doen met (of luisteren/kijken/lezen bij andere deelnemers) ZOZ: Zwijmelen op Zaterdag, vindt de links bij Trees.
Afleveringen t/m ZOZ260 vind je bij Marja.


zaterdag 27 april 2019

190427 - ZOZ - Van Staal en storm

Het was een feestelijke periode, sinds de vorige "zwijmeldag", en ook daarvoor al. Genoten van een rondrit door het ontluikende lentelandschap van "Tukkerije", en bij een verjaardag hoort gebak. Dat was Twents Eetcafé Melkbeernke wel toevertrouwd! Net als de lunch bij Landgoed Kaamps trouwens!
Pasen, logees, waarvan vader en zoon getrakteerd werden op een gewonnen wedstrijd van FC Emmen tegen FC Utrecht.
Op paasmaandag een tochtje de andere kant op, noordwaarts dus, zonder vooropgezet plan. Nou ja, waar gaan veel mensen op paasmaandag naartoe? Meubels kijken!
Bij ons roept dat associaties op met een reclamespot die al lang niet meer vertoond wordt, maar zó populair was dat hij, op verzoek, op Youtube is gezet. Gewoon lief door de simpelheid. De hoofdpersoon, Meneer Mulder, is waarschijnlijk inmiddels gepensioneerd. Maar het was er, op paasmaandag (!), volstrekt uitgestorven…!
We reden verder noordwaarts, het weidse, zonovergoten Groninger platteland op.


Zo kwamen we terecht bij het sluizencomplex van Nieuw Statenzijl (de), aan de Duitse grens.


Als je bovenop stond, kon je mooi de zon in het water zien schijnen, met onze schaduwen in de diepte.


De wegwijzer direct naast de sluis geeft aan hoe de afstanden zijn naar Nederlandse en Duitse plaatsen.


Omdat onze armen niet lang genoeg waren om een gezamenlijk selfie te maken met dat grote gele frame daar, hebben we daar achteraf maar een van gemaakt uit twee foto's, met dat uitzicht over de Dollard naar Emden.


Aan de andere kant naast de sluis staat een bord met een liedtekst van Ede Staal (nds, en) over deze plek, in het Gronings Nij Stoatenziel.


Ede Staal - Nij Stoatenziel:


Er zijn meerdere covers van, maar deze vond ik de moeite waard. Een Groninger bluegrass band, de Stroatklinkers, die ontstaan is uit een gelegenheidsoptreden! Mijn vaste lezers weten dat ik nogal gecharmeerd ben van de Dobro, vandaar...

Stroatklinkers - Nij Stoatenziel:


We hadden inmiddels wel een beetje trek, dus zetten we koers richting Termunten of Termunterzijl om een visje te gaan eten. Door de polders, zo dicht mogelijk langs de Dollard, en af en toe even over de dijk kijken. Er zijn mooie natuurgebieden, zoals de Punt van Reide. Marijke ging even de schapen op de dijk van dichterbij bekijken.


In Termunten en Termunterzijl zat alles tjokvol. Geen wonder op zo'n dag met zulk weer! Door naar Delfzijl dan maar. Het Eemshotel, waar we wel eens gedineerd hadden, leek ook vol te zitten. Ik meende me te herinneren dat er een eetgelegenheid was aan de weg langs de verladers, en dat was zo: De Kleine Zeemeermin, waar je af en toe schepen langs ziet varen en over de Dollard heen Duitsland ziet liggen "alsof je het aanraken kunt".


We kozen allebei de in roomboter gebakken schol, en het was prima voor elkaar en heerlijk.


De Kleine Zeemeermin stond altijd "met de poten in het water, maar nu is er langs de kade een strook zand opgespoten. De hekken behoeden onbevoegden voor drijfzand, denk ik.


Na al die feestelijkheden was het natuurlijk tijd voor wat lichaamsbeweging, dus haalde ik de volgende dag de fiets maar weer eens uit de schuur.


De dag die ik had uitgekozen was zonnig en goed van temperatuur, maar het waaide stevig. Dat merk je vooral als je op de vlakte komt. De pas geploegde akkers zorgden voor Sahara-achtige zandwolken.


Even pauze bij windkracht 5. Mijn tocht voerde me langs natuurgebied Bargerveen, alweer strak langs de Duitse grens. Mijn fiets stond tegen een picknickbank, maar waaide soms weg...


Het deed me denken aan een hit van lang geleden van Johnny & the Hurricanes (nl). Het nummer was ooit de tune van de Top 20 show van de British Forces Broadcasting Service in Duitsland.

Johnny and the Hurricanes - Sand Storm:


Toen ik weer thuis was en m'n sokken uit deed, kon je zien dat ik ongewild heel wat boerenerfgrond had ontvreemd. Het deel dat uit Duitsland was komen waaien is hun eigen schuld, hadden ze het maar geen uitreisvisum moeten geven!


Daarna was het goed uitrusten. Marijke heeft altijd gauw wat lekkers en warm drinken klaar. Wachten tot ik afgekoeld ben en dan douchen.
Toch nog even een mooie, toepasselijke cover van Ede Staal door iemand die bij mij al eerder voorbij kwam, Marlene Bakker.

Marlene Bakker - As't boeten störmt (Ede Staal cover):




Wie mee wil doen met (of luisteren/kijken/lezen bij andere deelnemers) ZOZ: Zwijmelen op Zaterdag, vindt de links bij Trees.
Afleveringen t/m ZOZ260 vind je bij Marja.


zaterdag 20 april 2019

190420 - ZOZ - Van galop en gekkigheid

Deze week ben ik maar weer eens aan het ramen wassen geweest, van de zolder tot beneden. Veurjoar in de kop zeg maar… En ik dacht aan dat onvergelijkbare talent Dorus (Tom Manders): "'k Ga trappie op en trappie af met emmers water" en "wat ik gezien heb deze week za'k u vertellen…", maar dat is meer de omlijsting van een conference.


Ik vond wel een ander hilarisch nummer van hem, een parodie op een destijds zeer populaire Nederlandse groep:

Tom Manders - The Galloping Comedians / Borstelnummer:


Wat je ziet zijn borstels waar ze op lijken te spelen, maar wat je hoort zijn Mondharmonica's. Een belangrijke fabrikant is Hohner, ook bekend van accordeons, maar het bedrijf begon met mondharmonica's.

De Hotcha's, begonnen als quintet, maar hun grootste succes hadden ze als het Hotcha Trio. Niet alleen in Nederland waren ze populair, ze traden in heel Europa op en verkochten platen in Amerika!.
Tom Manders was goed bevriend met de Hotcha's en ze traden ook samen op, ook de Hotcha's hadden komedie in hun shows. Een van hun nakomelingen heeft een biografie met foto's op zijn website, en in 1998 stond een lang artikel in de Volkskrant: Laatste echo's van het Hotcha Trio.
Het door Dorus geparodieerde nummer was hun succesvolste en bekendste nummer.

Hotcha Trio - Galloping Comedians (1951):


Deze muziek is van componist, muziekpedagoog en pianist Dmitri Kabalevski, en is onderdeel van The Comedians. Dat is geschreven als toneelmuziek voor een kindertoneelstuk, The Inventor and the Comedians, waarvan later delen zijn samengevoegd tot een concert suite. Galopping Comedians is daarvan het bekendst, en wordt qua herkenbaarheid wel vergeleken met Sabre Dance van Khachaturian.
Van klassieke muziek zal ook wel een klassieke uitvoering te vinden zijn, dacht ik, en vond deze. Daaruit blijkt dat ook orkesten die aan klassiek doen niet geheel gespeend hoeven zijn van humor.
Dit is een optreden van het Colorado Springs Youth Symphony Orchestra o.l.v. Maestro Gary Nicholson in İstanbul - Juni 2012.

Colorado Springs Youth Symphony Orchestra - Comedian's Gallop / Kabalevsky:




Wie mee wil doen met (of luisteren/kijken/lezen bij andere deelnemers) ZOZ: Zwijmelen op Zaterdag, vindt de links bij Trees.
Afleveringen t/m ZOZ260 vind je bij Marja.


zaterdag 13 april 2019

190413 - ZOZ - Van tulpen en toeristen

We waren door vrienden uitgenodigd voor een dagje Keukenhof. Dat leverde veel foto's op en mooie herinneringen aan die dag, dus combineer is dat met de "zwijmel" van deze week.
Ik plaats ook weer links (>> ) in plaats van het insluiten van video's. Ik kreeg vorige week een reactie over "bang zijn", maar ik ben voorlopig even voorzichtig: ik heb op een IPR-afdeling (Intellectual Property Rights) gewerkt. Noem het beroepsdeformatie als je wilt.

De gekozen datum was maandag 8 april: in het weekend was de te verwachten drukte veel groter. Gelukkig was het voortreffelijk weer voor zo'n expeditie vanuit, zoals men met gevoel voor overdrijving nog wel eens zegt, het hoge noorden.


Met een idee dat je vooral bollenvelden zult zien zit je er naast. Als je gearriveerd bent op de parkeerplaats, zie je vooral een enorm veld met auto's, en aan het eind van "ons" pad zag je er nog net een paar streepjes van de bollenvelden er tussendoor.


Eenmaal voorbij de ingang, zie je overal perken met een weelde aan bloemen in allerlei kleuren en vormen.


Het blijkt een groot park, met allemaal lanen waarlangs indrukwekkende bomen staan.


Er was volop zon, de temperatuur was aangenaam. Op diverse plaatsen zijn er vijvers en andere waterpartijen; Marijke was er helemaal in haar nopjes.


En zo tussen de bloemen komen er antieke Nederlandse liedjes terug, zoals deze van Helma en Selma (Selma was later een van de Selvera's).

>> 'k Heb mooie tulpen - Helma en Selma (1955)


Bomen staan vol bloesem en overal zijn er perken met planten en bloemen. De hoogteverschillen geven het geheel een extra dimensie.


Ik vond een lied met de titel Keukenhof, door een Nederlandse zangeres, die niet in de Nederlandse, maar wel in de Engelse Wikipedia staat: Patty Trossèl ofwel La Pat, en ze heeft een eigen pagina met een eigenzinnige La Pat / Biografie. Deze video is gemaakt door Erwin Olaf.

>> La Pat - Keukenhof, of kies La Pat (Patty Trossel) - Keukenhof (live in Soest, 2017)


Tussen de eenjarige en meerjarige planten op het onderste niveau en de kruinen van de hoge, oude bomen, is verrukkelijke bloesem op ooghoogte natuurlijk niet te missen!


Tussen al dat publiek gaat op deze maandag het onderhoud van het park gewoon door. Uitgebloeide bloemen worden er uit gehaald.


Hier zag ik in één beeld een waterpartij, een grillige boom, en een aantal kunstwerken, met nog een hoekje van een van de horecapaviljoens.


Maar de hoofdattractie blijft toch de pracht en praal in kleur, vorm en variatie van de bloemen.


Terwijl het op de ene plek bomvol is met toeristen en je bijna denkt in Japan of China te zijn, lijkt het op andere plekken heerlijk rustig.


Dan zien we dat het bezoek van John en Yoko aan het Amsterdam Hilton wordt herdacht. Een opstelling die herinnert aan hun "Hair Peace / Bed Peace" demonstratie tegen de Viëtnamoorlog. Ik was al verder, maar zag dat Marijke daar was blijven staan. Ze vertelde dat er een wand was, waaraan je een briefje kon hangen met een boodschap van wat of wie je houdt.


Het paviljoen met orchideeën had niet over gebrek aan belangstelling te klagen. Het was gelukkig niet te vol om foto's te maken, want er zijn zóveel varianten te zien! Sommige lijken gezichtjes, of viooltjes, anderen lijken hun tong tegen je uit te steken.


De Keukenhof is te groot om in één dag alles goed te bekijken. Je sjouwt heel wat af, en dan is af en toe een vrij bankje een genot. Het hondje zat me lief aan te kijken, maar elke keer als ik een foto wou maken keek 'ie de andere kant op.


Op dat bankje hadden we uitzicht op bloemen, uiteraard. En toen we weer opstonden zagen we nog veel meer kleurrijke perken.


In het laatste paviljoen dat we bezochten was ik gefascineerd door de lichtval, hoe de zon de kleuren van een aantal objecten omtoverde tot een kaleidoscoop, leek het wel.


Er was in dat paviljoen ook aandacht voor de Flower Power periode. De dames die toevallig bij deze wand stonden, hadden zich blijkbaar op voorhand voorzien van kleding in bijpassende kleuren. De dame links lijkt zich betrapt te voelen door mijn camera.


Maar deze dame poseert gewillig, ze is fan van dierenpark Wildlands. Deze olifant is trouwens een oude bekende. Hij was te zien tijdens de Elephant Parade in Emmen (van 5:58 tot 6:04) in 2010. Het (oude) Dierenpark Emmen bestond 75 jaar, dat werd gevierd met deze manifestatie, waar 150 olifanten, beschilderd door kunstenaars en bekende Nederlanders, te zien waren in het park en in de stad. Ze werden geveild om geld in te zamelen voor het redden van de Aziatische olifant. Ik vond een site waar 1335 ontwerpen uit velerlei plaatsen uit allerlei landen te zien zijn. De "onze" staat op Pagina 59, heet Poldermodel Georgie en is het werk van George Jurriaans (†2016).


En zo zijn we intussen de uitgang genaderd, en klinkt in mijn hoofd een lied over Tulpen uit Amsterdam, dat oorspronkelijk geschreven is door de Duitse zanger-schrijver Klaus Günter Neumann, die na een optreden in Amsterdam een uitstapje had gemaakt naar de bollenstreek, maar internationaal is Amsterdam bekender. (Hij schreef ook de wereldhit Wonderland By Night.)

De Nederlandse vertaling is van Lammy van den Hout en Johnny Steggerda, beide onder pseudoniem, geloof ik. De eerste die het in het Nederlands op de plaat zette was de Belg Jean Walter, en er zijn heel veel covers, maar ten onzent is er natuurlijk maar één artiest die bij dat lied hoort: omroeper, presentator en zanger Herman Emmink!

>> Herman Emmink - Tulpen uit Amsterdam

Uiteraard zien we nog tulpen langs de waterkant, en, bijna bij de uitgang, staat daar het beeld Luchtdans van Marina van der Kooi.


De omschrijving van het beeld door de kunstenares: De blijdschap van de koe die na de winter weer de wei in mag. Maar ook een verbeelding van ons aller overgeleverd zijn aan krachten die veel sterker zijn dan wijzelf.
Ik vond het wel genoeg, en fijn om weer naar huis te gaan, na een dag met enorm veel bloemen, mensen en indrukken...

O ja, vandaag, zaterdag 13 april 2019, is het Bloemencorso Bollenstreek 2019 - het zal wel lekker druk zijn tussen Noordwijk en Haarlem!



Wie mee wil doen met (of luisteren/kijken/lezen bij andere deelnemers) ZOZ: Zwijmelen op Zaterdag, vindt de links bij Trees.
Afleveringen t/m ZOZ260 vind je bij Marja.