...en Niklas "logeert" hier ook. (v/h dwarsbongel.web-log.nl en niklas.web-log.nl)

zaterdag 16 maart 2019

190316 - ZOZ - Van aandacht en intro's

Nee, ik sta níet altijd overhemden te strijken, maar nu wel en alwéér met de radio aan. Dat hou ik nooit langer vol dan vier overhemden, maar dan kan er al heel wat langskomen!
De radio staat dan weliswaar aan, maar de aandacht heb je meer bij je bezigheden. Tot er iets wèl mijn aandacht trekt.
De intro van het volgende muziekje bijvoorbeeld. Er was een tijd dat ik de meeste nummers na twee tonen van de intro herkende en artiest en titel feilloos kon noemen, maar dat is een tijd geleden, en van nieuwe nummers hoor ik te weinig.

Wat ik nu ga vertellen, speelde zich af in een split-second, maar zelfs mondeling vertellen lukt niet binnen zo'n korte tijdsspanne, gelieve dus bij het nu volgende deze vertraagde weergave voor lief te nemen.


Bij de eerste tonen van die intro dacht ik: wat is dat ook alweer, is het Free (nl)?

Free - All Right Now (Live Granada TV Studios, 1970):


Deze debuutsingle All Right Now werd een hit en verscheen later op hun 3e studioalbum Fire and Water, die hun doorbraak werd en ertoe leidde dat ze hoofdact werden op het Isle of Wight Festival 1970!

Ik twijfelde: of waren het toch The Kinks (nl)? Welk nummer dan, het is al zo lang geleden, was het dit? You Really Got Me werd uitgebracht op 4 Augustus 1964 als derde single van The Kinks, werd voor hen de doorbraak, en maakte hen tot een van de top-acts van de Britse invasie in Amerika.

The Kinks - You Really Got Me (1965):


Weer iets later wist ik het (maar ja, als het zó lang duurt), natuurlijk: de Amerikaanse Steve Miller Band (nl), onder leiding van gitarist / zanger / multi-instrumentalist Steve Miller (nl), met de song Rock'n Me ("Keep on rockin' me baby") van het album Fly Like an Eagle!

Steve Miller Band - Rock'n Me (1976):


Toch fijn om dit niet allemaal in een split second te hoeven beluisteren!



En nee, ik ben niet ongevoelig voor de brute aanslag in Nieuw Zeeland, maar ik wil het rode waas voor mijn ogen niet de overhand laten krijgen. Ik las citaten uit het "manifest" van die massamoordenaar, die bij mij associaties oproepen met uitspraken van enkele Nederlandse politici, die zorgvuldig het publiekelijk suggereren van geweld vermijden. Meer zeg ik er hier niet over, anders word ik misschien nog opgepakt wegens bedreiging.



Wie mee wil doen met (of luisteren/kijken/lezen bij andere deelnemers) ZOZ: Zwijmelen op Zaterdag, vindt de links bij Trees.
Afleveringen t/m ZOZ260 vind je bij Marja.


dinsdag 12 maart 2019

190312 - WE300 - Klieren

PlatoOnline's WE-300 schrijfuitdaging: schrijf een verhaal van exact 300 woorden, waarin het thema-woord niet voorkomt! Themawoord = Klieren

Wikipedia: Ronde zonnedauw met klieren op het blad (vleesetende plant)

Nederland heeft inmiddels zo'n 30 jaar internet. Ik realiseer me dat dat korter is dan de helft van mijn leven. Zonder internet kenden we deze schrijfuitdaging niet, althans niet in deze vorm.

Het themawoord voor deze WE300 kan van toepassing worden geacht voor een groot deel van wat er heden ten dage op dat internet gebeurt. Op zogenoemde "sociale media" lijkt het vaak alsof er vanaf de heup geschoten wordt op alles wat beweegt en voorbijkomt.

De schutter (m/v) denkt dan dat hij zijn kop boven het maaiveld uitsteekt, maar zit feitelijk diep weggekropen in een schuttersputje, en kijkt schielijk met één oog over de rand, of tussen een afscherming van betonblokken door. Met dat beperkte zicht op de omgeving meent hij met grote zelfverzekerdheid te weten dat "iedereen" de boel belazert en er dus op los te mogen schieten.
Dat het niet, zoals in een B-film, aankomt als losse flodders, en personen niet voor de bühne zwaargewond neervallen, dringt niet tot hen door, de etters, de kortzichtige zwamneuzen en zogenaamd onschuldige digipesters.

Dan heb ik het nog niet gehad over complotdenkers, die overal op internet "bewijzen" vinden dat "de mainstreammedia" alleen maar leugens verspreiden, gegrond op "leugenachtige bewijzen geleverd door onbetrouwbare instanties, zoals wetenschappelijke instituten, overheidsdiensten en rechtbanken", die "van alles geheimhouden voor de gewone burger".
Ze schatten de grondig doorgespitte gegevens van die instanties lager in dan de fantasieën van hun companen, die ze navelstarend op hun zolderkamertjes of rond een kampvuur met een grote joint in het hoofd, hebben gedestilleerd uit al gerectificeerde uitglijers van die instanties, of die het niveau van suggestie nooit te boven zijn gekomen.

Kortom, vergelijking met de lichamelijke betekenis van het themawoord dringt zich op: organen die gewoonlijk heilzaam werk doen, maar door een verstoring kwalijke, tot zelfs levensgevaarlijke stoffen voortbrengen. Secreten!

zaterdag 9 maart 2019

190309 - ZOZ - Van twee song over dezelfde maan

Het kwam door zo'n tekstprentje op Facebook:

Ik ben iemand die de hele dag kan rondlopen
met één zin uit een liedje in mijn hoofd
omdat ik de rest van het liedje niet ken

Ik begin nu een blog te schrijven over
een liedje dat ik al de hele week in m'n hoofd heb.
Daarvan ken ik globaal de melodie, maar niet de tekst.
Wel de titel en de artiest...

Nú maak je me nieuwsgierig!

Nou, het begon er mee dat ik overhemden stond te strijken. Daarbij heb ik meestal Radio Drenthe aan. Deze keer luisterde ik naar Pollings Passie, waarin radiomaker, presentator, schrijver, zanger en verhalenverteller Jans Polling put uit zijn rijke platenverzameling. Het Huus van de Taol heeft meer over Jans, in het Drents, inclusief verhalen en ander spul.

Jans draaide een song van J.J. Cale (nl). JJ Cale staat al 5 keer in het overzicht waarvan 2 keer met After Midnight, alle 5 geplaatst door mij, maar de song die Jans nu gekozen had zit daar nog niet bij: Cajun Moon.


Wikipedia stuurde me, bij het zoeken naar die titel echter naar een andere artiest, en voor J.J. Cale's versie naar Okie (album). Daar zie ik dat deze track is opgenomen op 20 November 1973 in Bradley's Barn, Mount Juliet, Tennessee.
Ik wou nu uiteraard ook de tekst weten, die heb ik opgezocht:

J.J. Cale - Cajun Moon

chorus:
Cajun moon, where does your power lie?
As you move, across the southern sky
You took my babe way too soon
What have you done, Cajun moon?

Someday babe, when you want your man
And you find him gone, just like the wind
Don't trouble your mind, whatever you do
'Cause, Cajun moon took him from you

chorus

When daylight fade, the night come on
You can hear the silence of this song
Don't trouble your mind whatever you do
'Cause, he got me like he got you

chorus (fade out)

JJ Cale - Cajun Moon:


Op veel van zijn songs bespeelde J.J. Cale zelf meerdere instrumenten. Ik vond ook nog een mooie versie waarin hij deze song solo uitvoert, live, op een (versterkte) acoustische gitaar (klik): JJ Cale - Cajun Moon, Live 1986.

Ik noemde al datWikipedia me bij het zoeken naar de titel Cajun Moon naar een andere artiest stuurde. Dat is country and bluegrass zanger / muzikant Ricky Skaggs ( nl), niet te verwarren met Ricky Scaggs van de New Yorkse punk rock band The Deadweights!
Deze Cajun Moon klinkt heel anders en heeft een heel andere tekst, maar ook dit genre spreekt me wel aan.

Ricky Skaggs - Cajun Moon:




Wie mee wil doen met (of luisteren/kijken/lezen bij andere deelnemers) ZOZ: Zwijmelen op Zaterdag, vindt de links bij Trees.
Afleveringen t/m ZOZ260 vind je bij Marja.


zaterdag 2 maart 2019

1900302 - ZOZ - Van Fysica en Musica

Ik heb al vaker verteld dat mijn eerste baan was bij de Rijksuniversiteit Groningen, en wel bij het Natuurkundig Laboratorium.
Ik werd eerst "leerling-bediende" (zeg maar loopjongen) - in die functie kwam ik in aanraking met alle wetenschappers en hun experimenten, en hielp ik bij college's met het opstellen van proeven en het projecteren.

Ik werkte er nog maar net, toen ik Nobelprijswinnaar prof. Frits Zernike nog in levende lijve gezien heb; daar werd ik toch wel even stil van, als knulletje net van de LTS!
Chef instrumentmaker Oosterwijk werd gehuldigd voor 40 jaar trouwe dienst en had prof. Zernike geholpen o.a. bij het maken van de fasecontrastmicroscoop, die uiteindelijk een Nobelprijs waard was, nadat grote optische bedrijven jarenlang zijn uitvinding afgewimpeld hadden. Met deze vinding kon het inwendige van levende cellen zichtbaar worden gemaakt. Eerder kon dat niet, omdat met een gewone microscoop dodelijke kleurstoffen nodig waren.

Later werd ik "technisch assistent" bij de Cyclotron-werkgroep, waar ik elektronische apparatuur bouwde voor metingen, experimenten en besturingen. Deze groep was de aanloop naar het Kernfysisch Versneller Instituut.

1: "Klein" modelcyclotron. 28 ton koper en staal.
Een grapjas schreef er met krijt op: "Niet leunen!";
2: Het testen van delen van een magneetveldmeter;
3: Meetapparatuur. Onder de tafel een voeding voor een quadrupole,
electromagnetische "lens" voor deeltjesbundels.

Bij het solliciteren naar een volgende baan, en nu nog altijd, heb ik plezier en profijt van de kans die ik kreeg om daar te werken; het raakt het vakgebied van mijn verdere loopbaan. Niet dat ik er zoveel verstand van heb of zelfs maar alle deeltjes bij name ken - ik ben er weggegaan omdat ik in mijn privéleven voor een nieuwe uitdaging stond. Ik had die sfeer graag meegenomen.

De aanleiding voor deze ontboezemingen en de aanloop naar deze Zwijmel? Een lieve mevrouw, waarmee ik op Facebook bevriend was. Was, want ik heb haar "ontvriend" - ik kon niet meer aanzien hoe ze steeds meer verstrikt raakte in nep-nieuws en complot-theorieën, en fel van zich af beet als je probeerde een beetje bij te sturen.
Ze is niet dom en behoort tot de enigszins wetenschappelijk geïnteresseerden, eidoch, ook zeker niet tot de wetenschappelijk geschoolden. Maar als je online gaat beweren dat quantum-mechanica (onderdeel van de theoretische natuurkunde, waarzonder er geen computers, internet en smartphones zouden zijn!) alsmede onderzoek naar de quantum computer onzin zijn, waar "alleen maar decadente figuren grote bedragen ontvangen om experimenten te doen in een onzichtbare wereld", pleit dat niet voor je kennis van zaken.

En als je beweert dat de "large collider hadron" (moet zijn: Large Hadron Collider of LHC, momenteel de grootste deeltjesversneller ter wereld), nog nooit iets heeft opgeleverd, heb je iets gemist: in 2012 is aangetoond en in 2013 bevestigd dat het reeds in 1964 voorspelde Higgs-deeltje bestaat. Dat deeltje moet bestaan om het standaardmodel van de deeltjesfysica te laten kloppen. Het is genoemd naar Peter Higgs, die samen met collega's in 2013 de Nobelprijs ontving.
Nou is een Hadron een subatomair deeltje dat uit Quarks bestaat.
Ik stel voor dat we ons dan maar op Kwark gaan richten en dolende zielen laten dolen waar ze zelf naartoe willen. Of zich laten meeslepen...

How to make Quark: (nee hoor, dit is géén muzikale zwijmel!)


Wetenschappers zijn echt niet zo saai en verstrooid of kwaadaardig als het stereotiepe beeld uit stripverhalen. Zo is er een muzikale uitleg gemaakt over de LHC.

Alpinekat - Large Hadron Rap:


Het is geschreven en uitgevoerd door wetenschapsjournaliste Katherine McAlpine, hier staat een Nederlandse vertaling.

Er zijn songs die niet over natuurkunde gaan, waarin deeltjes en botsingen daarvan als metafoor dienen, meer dan ik had gedacht. Zelfs heel specifiek: Nick Cave & The Bad Seeds - Higgs Boson Blues, maar die is lang en duister.

Nee, dan een heerlijke ontdekking uit IJsland: de zesde song uit het project Island Songs van Ólafur Arnalds (nl). Hij trok in zeven weken langs zeven steden op IJsland en maakte in elke stad een song samen met een lokale artiest. Het hele project is gefilmd. Deze aflevering is gemaakt samen met de zangeres Nanna Bryndís Hilmarsdóttir.

Olafur Arnalds begon als drummer in hardcorepunk / heavy metal-bands, maar maakt nu héél andere muziek: hij mengt strijkinstrumenten, piano en elektronische muziek, ook wel aangeduid als eigentijdse klassieke muziek.

Particles werd opgenomen in de vuurtoren van Garður in het zuidwesten van IJsland, de geboortestad van zangeres Nanna Bryndís.

Ólafur Arnalds - Particles / ft. Nanna Bryndís Hilmarsdóttir:


Wetenschappers moeten natuurlijk ook opgeleid worden; dat begint al vroeg, als het goed is. De groep Spring, die voortkwam uit de gelijknamige Vlaamse TV-jeugdserie, had daar oog voor...

Spring - Juf van fysica:




Wie mee wil doen met (of luisteren/kijken/lezen bij andere deelnemers) ZOZ: Zwijmelen op Zaterdag, vindt de links bij Trees.
Afleveringen t/m ZOZ260 vind je bij Marja.


woensdag 27 februari 2019

190224 - Spazieren, Kaffee und Kuchen

Zondag waren we door onze vrienden Gerard en Fenneke uitgenodigd voor een wandeling, die zij al vaker hadden gemaakt in een mooie omgeving. In het buitenland nog wel, maar de grens met Duitsland is ten oosten en ten zuiden van Emmen dichtbij: de landkaart toont een Duitse inham in Nederland tussen pakweg Schoonebeek en Ootmarsum.
We reden die inham in, en van mijn fietstochten in iets jongere jaren herkende ik een kerkje. Daar was ik altijd langsgereden, maar nu parkeerden we er naast. De gevelsteen boven de entree heeft een Nederlandse tekst. Het schijnt dat er in de loop der eeuwen op meerdere manieren interactie is geweest over de grenzen heen.


We bekeken een watermolen die iets aandrijft in een mooi rustiek vakwerkgebouw. De antieke constructie van de schoepenraderen dwingt respect af!

Dan zien we een wit huis en de associatie met Het Witte Huis dringt zich op: we kiezen toch liever de sfeer hier. Het nummerbord van een auto relativeert de gedachte aan die merkwaardige president.


Dan betreden we een beschermd natuurgebied, naast een zonovergoten weiland aan de bosrand.


In het bos is een grote reigerkolonie gevestigd. Je ziet ze soms op de nesten, hoog in de bomen.


Verderop, aan de rand van het bos zijn ze aan het voetballen. Wat ze roepen is onverstaanbaar, maar ook weer de klankkleur van alle amateurvoetbalvelden.
Langs het veld ligt een stok met een grote ring. Als ik met de rug naar het hek om het voetbalveld ga staan, zie ik waarvoor het dient: voor hoog over het doel geschoten ballen.


De lente is alweer volop aan het uitbarsten, en dat in februari. En met de juiste lichtval maken mooie foto's zichzelf.


Dan lopen we over een bruggetje met aan het eind twee waarschuwingen, en betreden we blijkbaar een ander grondgebied. Achter een combinatie van ijzeren hek en beukenhaag zien we de ruïne van een burcht.


Pas als we terug zijn bij ons startpunt zie ik bij de kerk een bankje met een tekst, die laat zien dat je met Nedersaksich aan beide kanten van de grens goed uit de voeten kunt.
Overigens zag ik onderweg een bordje, dat we wandelden op Freiherrlicher Gutsverwaltung Lage, met een Nederlands internetadres: twickel.nl, en daar vond ik meer over Landgoed Lage.


Dan rijden we naar Uelsen voor een kop koffie. Eerst moeten we daar nog even de Bücherbaum zien. Na het openen zien we allemaal boeken, twee rijen dik, meerdere schappen hoog. Zelfs een enkel boek in het Nederlands en Engels. Je bent vrij om een boek mee te nemen, maar een ander boek, dat je uit hebt, er weer in zetten wordt op prijs gesteld.


Dan naar de Kaffee und Kuchen. Of gebak, ik kies wat anders dan de anderen, en chocolademelk. We zijn wel toe aan een versnapering.


Ik herinner me van de fietstochten van de toerclub, dat we ooit een stempelpost hadden in Uelsen, maar dat was niet op deze locatie. Wel een vergelijkbaar etablissement. We ontdekken aan de muur een "Urkunde" dat Meijer's Café stempelstation is geweest voor "Fietsen ohne Grenzen 2016". Het is langer geleden dat ik op fiets in Uelsen geweest ben.


We maken nog een paar foto's van de zandstenen kerk in het centrum, en rijden weg, richting huis. Net voorbij de kerk zie ik ineens een beeld staan, dat een paar bellen laat rinkelen in mijn geheugen. We stoppen en ik loop terug naar het beeld.
Inderdaad, het beeld stelt een Hannekemaaier voor. Veel van deze seizoenarbeiders, in het Duits "Hollandgänger" of "Pickmäijer" genoemd, trokken vanuit Duitsland naar Nederland via Uelsen en overnachten daar.


Uit het boek "De gebouwde erfenis", over mijn overgrootvader en een van zijn kleinzonen, beiden architect, leerde ik dat een van mijn voorvaderen zo'n Hannekemaaier was, die in Friesland is blijven hangen en daar een gezin heeft gesticht. Ik ben dus ook van allochtone afkomst!