...en Niklas "logeert" hier ook. (v/h dwarsbongel.web-log.nl en niklas.web-log.nl)

zaterdag 10 november 2018

181110 - ZOZ - Van Stuyvesant tot Trump

Deze keer iemand die hier in Nederland vrij onbekend is, maar die ik al eens in het zonnetje zette in mijn bijdrage aan ZOZ 299.
Loudon Wainwright III (nl) is een rechtstreekse afstammeling van "onze eigen" Peter Stuyvesant (nl). Die volgde in 1645 Willem Kieft (nl) op, (niet te verwarren met de voetballer Wim Kieft!) als gouverneur van de kolonie Nieuw Nederland (nl), met als standplaats Nieuw Amsterdam (nl).
(Om verwarring te vermijden met het Nieuw Amsterdam waar mijn grootvader van 1907 tot 1940 Hoofd van de School met den Bijbel was, noemt men dat andere Nieuw Amsterdam nu New York.)
Peter Stuyvesant was meteen ook de laatste gouverneur van deze Nederlandse kolonie.

Ach, en van de laatste Nederlandse gouverneur naar de huidige president Donald Trump (nl) is het maar een klein bruggetje, want Stuyvesant was ook niet zo'n subtiel manneke.

Beide heren met hun wapenrusting

Dat ik vandaag Loudon Wainwright III plaats, heeft te maken met een song van hem die ik nu pas ontdekte, en die ik jullie niet wil onthouden. Hij schreef de song in maart 2016, had dus blijkbaar een helderziende blik: pas in juli 2016 werd Trump presidentskandidaat voor de Republikeinen! Ook een aantal namen die in dit lied voorkomen, kloppen...
Eerst de tekst:

I Had A Dream - Loudon Wainright III

I had a dream I don't know what it meant
But I dreamed Donald Trump was our president
And there on election night right by his side
His flunky Chris Christie along for the ride
But it gets worse just wait there's more
He made Jeff Sessions Secretary of War
And just like he promised he built him that wall
He blew up Cuba and he carpet bombed Montreal

I had a dream I woke up in a cold sweat
The Donald was elected in a huge upset
He made a bad deal with Putin a secret pact with Assad
Told the Pope where to go I swear to God
As for the Supreme Court he got to choose
He filled the vacancy up with Lyin' Ted Cruz
His face was bright orange and his hair was just weird
But we were made great again, embarrassed and feared

I had a dream here's how it went
I dreamed that the Trumpster was the president
His little finger on the button, he was doin' his thing
Our new national anthem was "my ding-a-ling"
We were bought and sold like in Monopoly
He had the most hotels in the land of the free
Locked up the opposition and the demonstrators too
That would be me and it might be you

I had a dream I'm not sure what it meant
When I dreamed Donald Trump was our president
And it wasn't even close he won it in a landslide
Our new hot First Lady she was beaming with pride
If you think that's cool don't fool yourself
He made Ben Carson Secretary of Health
And Sarah Palin Secretary of Stealth
If you think that's scary just you wait
He made Newt Gingrich the Secretary of State
And Rush Limbaugh the Secretary of Hate!!

Dreams come true and there's prophesy
And sometimes a nightmare is a reality

Dan nu de video, met Loudon's karakteristieke stemgeluid en humor: "Live at Fur Peace Ranch", opgericht door Jorma Kaukonen, gitarist van Jefferson Airplane.

Loudon Wainright III - I Had A Dream:




Wie mee wil doen met (of luisteren/kijken/lezen bij andere deelnemers) ZOZ: Zwijmelen op Zaterdag, vindt de links bij Trees.
Afleveringen t/m ZOZ260 vind je bij Marja.

zaterdag 3 november 2018

181103 - ZOZ - Van goeden en minder goeden huize

We zaten wat melancholiek te filosoferen over onze ouders en (over)grootouders. In mijn familie komen, aan beide kanten, beroepen in het bouwbedrijf veel voor. Ik blogde er al eens over.
Mijn vader was als timmerman van de Ambachtsschool gekomen, en toen hij overleed was hij, bijna 28, bouwkundig opzichter via schriftelijke studie. Zijn vader was uitvoerder van bouwprojecten, en ik denk dat mijn vader ook zo ver door had willen gaan.

Uit een schetsboek van mijn vader.

De grootvader van mijn moeder had een aannemersbedrijf en was architect. Hij heeft meerdere kerken ontworpen, huizen die Rijksmonument zijn geworden, en, als noorderling, enkele panden in Amsterdam die er nu nog staan.

Door mijn overgrootvader ontworpen. (Google Maps)

Daarom koos ik deze keer als thema: huizen.
Om te beginnen Our House (nl) van Madness (nl). Rianne plaatste die al eens in ZOZ070, 15-3-2014, maar dat blog is verwijderd. Nietzomaarzooo had deze versie in ZOZ183, 14-5-2016. Ik kies een versie waar we de tekst kunnen meelezen.

Madness - Our House:


Het geeft soms verwarring, als er verschillende songs zijn met dezelfde titel, maar als je begint te luisteren is dat vaak meteen voorbij, bijvoorbeeld met Our House (nl), bekend van Crosby, Stills & Nash (& Young ) (nl).
Die song is geschreven door Graham Nash (nl), en ik vond een interessante video waarin Graham Nash uitlegt hoe de song is ontstaan, toen hij een relatie had met Joni Mitchell (nl): Crosby, Stills, Nash & Young - Our House | The story behind the song.

Deze song was ook al eens geplaatst in ZOZ086, 5-7=2014 op het verwijderde blog van Rianne, en in ZOZ103, 1-11-2014 plaatste Corry deze versie.

In een vrij recente video (2014) bewijzen de jongens a) dat ze het nog steeds live kunnen, en b) dat ook zij ouder worden: het laatste deel neemt Graham Nash zijn kleindochter op schoot terwijl hij piano speelt.

Crosby, Stills & Nash - Our House / Live in Concert 2014:


Dan hebben we natuurlijk Martine Bijl, die in het bos een te koop staand sloophuisje ontdekt, maar dat uiteindelijk een heel ander lot beschoren blijkt. En deze was nog nooit geplaatst.

Martine Bijl - De makelaar van Schagen:


Een ander lied over een huis dat te koop staat is House For Sale van Margriet Eshuijs met de groep Lucifer.
Deze versie werd in ZOZ109 13-12-2014 geplaatst door Corry.
Ik kies deze keer voor een bewerking uit de serie Ali B Op Volle Toeren met rapper RB Djan (Arbi Hakopians), bekend geworden met de groep Tuindorp Hustler Click (nl.

RB Djan House For Sale FT Ali B:


En vanwege de indrukwekkende stem van Eric Burdon (nl), die er met The Animals (nl) een succes van maakte, eindig ik met een door velen uitgevoerde klassieker: The House Of The Rising Sun (nl)
Geesje had 'm geplaatst in ZOZ016, 2-3-2013, maar dat blog is verwijderd. In ZOZ030, 8-6-2013 had Trees op haar oude blog deze versie: Anna Christine - House Of the Rising Sun (America's Got Talent 8).

The Animals - The House of the Rising Sun:



Wie mee wil doen met (of luisteren/kijken/lezen bij andere deelnemers) ZOZ: Zwijmelen op Zaterdag, vindt de links bij Trees.
Afleveringen t/m ZOZ260 vind je bij Marja.

vrijdag 26 oktober 2018

181027 - ZOZ - Van IJsland en kattekwaad

Soms kom je geheel onverwacht iets tegen, waarvan je denkt: hé, wat is dat? Even besnuffelen!
Zoals nu. Moderne muziek uit IJsland…? Kan dat…? Jazeker, een aantal weken geleden was ik al een eind in die richting: 180901 - ZOZ - Van Faeröer en Eivør.

IJsland op de Carta Marina uit 1539 en 's winters vanuit de ruimte (NASA/Wikipedia)

De groep heet Sigur Rós (nl). Die naam is een woordspeling: in het IJslands betekenen de woorden Sigur en Rós, Overwinning en Roos, maar de naam is een verwijzing naar het zusje van zanger/gitarist Jónsi, Sigurrós Elín, dat geboren werd een paar dagen voordat de band werd opgericht. Dat was in 1994, dus ze spelen al een tijdje, zij het met bezettingswisselingen.
Bijzonderheden van de groep zijn o.a., dat ze in het IJslands zingen, een eigen "klanktaal" gebruiken, en dat Jónsi zijn gitaar bespeelt met een strijkstok.

De song verscheen in 2005 op hun vierde studioalbum Takk... (nl) ("Bedankt…") en heet Hoppípolla (nl), te vertalen als "springen in plassen".
Het verhaal: In de muziekvideo zien we een groep ouderen die kattekwaad uithalen. Je ziet steeds enkele ouderen in plassen springen, vandaar de titel. Het begint met vier ouderen die over een pad lopen en een rotje gooien naar een jongen die zijn fiets aan het repareren is. Met sjablonen wordt graffiti op een muur gespoten, en wordt er belletje getrokken. De ouderen stelen fruit en enkele voorwerpen bij een winkel. Dan bereidt de groep zich voor op een matpartij met een andere groep ouderen. Ze maken houten zwaarden en één man gebruikt een vergiet als helm. De twee groepen ontmoeten elkaar op een kerkhof, er wordt met waterballonnen gegooid, gevochten met de zwaarden en wat geduwd onderling. Tijdens een stoeipartij valt één van de ouderen en krijgt een bloedneus. Als de tegenpartij dat merkt, rent die van schrik weg, waarna de anderen de overwinning vieren.

In de video zijn alle vier de Sigur Rós-leden van toen te zien:

Sigur Rós - Hoppípolla:


Heerlijk idee, nu de herfst eindelijk echt lijkt te beginnen, raak ik weer helemaal in de stemming voor kattekwaad zoals hier vertoond. Pure nostalgie!
En eerlijk gezegd, ik vond het zó'n kostelijk filmpje, dat ik echt nog een paar keer opnieuw moest luisteren om de muziek goed te laten doordringen en op waarde te schatten...


Wie mee wil doen met (of luisteren/kijken/lezen bij andere deelnemers) ZOZ: Zwijmelen op Zaterdag, vindt de links bij Trees.
Afleveringen t/m ZOZ260 vind je bij Marja.


zaterdag 20 oktober 2018

181020 - ZOZ - Van nieuwe media en oude muziek

We zijn intussen helemaal gewend dat we op onze computer, laptop of telefoon allerlei muziek naar keuze kunnen beluisteren, op elk moment dat we dat willen.
Trees stelde voor om deze keer voor onze zaterdagse "zwijmels" muziek uit de jaren '60 te kiezen. Ook daarvan is een ruime keuze aanwezig op internet.
In de jaren van verschijning van die muziek, was je aangewezen op de radio, of het kopen van "platen", meestal singles van zwart vinyl. De keus was veel minder ruim dan nu, en de momenten dat ik mijn favoriete muziek kon horen waren nogal beperkt.


Daar kwam bij dat wat toen fatsoenlijk werd geacht, nu wel heel erg benepen overkomt. De radio was alleen voor actualiteiten, het weer, en stichtelijke toespraken. Ik schreef er al eens over: 170819 - ZOZ - Van mijn eerste single en een voorspelling.
Op de vaderlandse radio was het eerste programma met popmuziek Tijd voor Teenagers, zo vertelt hier regisseur Co de Kloet. Het startte op 11 september 1959. Er mocht toen nog heel veel niet qua tekst en platenkeuze.

Ik luisterde in de zestiger jaren veel naar de Engelstalige uitzendigen van Radio Luxemburg (nl). Dan had ik de hele avond terwijl ik bezig was met mijn schriftelijke cursus. Ik hield toen een tijdlang vaak een soort logboek bij, welke muziek ik gehoord had. Een paar van die schriftjes heb ik nog, en daar zal ik nu een keus uit maken.
De invloed van Radio Luxemburg bleek bijvoorbeeld, toen het instrumentale nummer Nut Rocker van B Bumble and The Stingers de Britse Top Tien binnenkwam zonder dat het ook maar één keer gedraaid was door de BBC!

Een van de populairste DJ's was Sir Jimmy Saville (nl). De naam van zijn programma was de TTDC, de Teen and Twenty Disc Club, op waarvan ook Elvis Presley lid was, member number 11321".
Later ging Savile naar de BBC. Hij vond dat zijn programma geschikt was voor TV, maar de BBC vond die naam te lang en maakte er Top of the Pops (nl).
Savile was een invloedrijke, extravagante figuur in de Britse showbusiness, geridderd voor zijn werk.
Na zijn dood werd hij beschuldigd van jarenlang veelvuldig ernstig sexueel wangedrag, waar velen van wisten, maar door niemand aangepakt.

Ik pak mijn logboek, daar staat: 22:36 RL 17-1-'62. Die song kwam die maand nogal eens langs op Radio Luxemburg. Het paste denk ik wel bij mijn stemming toen: als 18-jarige een goed heenkomen gezocht uit de omgeving van mijn stiefvader, ingekwartierd bij grootouders waarmee een onoverbrugbare generatiekloof, en niet veel geluk in de liefde, tja… Gelukkig had ik plezier in mijn eerste baan.
Eén van de mooiste stemmen van die tijd, vind ik Wanda Jackson (nl). Ze kwam uit de Country-hoek, maar was ook één van de pittigste Rock 'n Roll zangeressen; Trees had "Let's Have a Party" van haar in ZOZ 242.

Wanda Jackson - In The Middle Of A Heartache:


Dan een notitie 1:38 RL 23-5-'63. Laat gemaakt dus. In mei 1963 zat ik niet meer bij mijn grootouders, maar op een kamer "in Stad", de generatiekloof was toch te diep en te breed. Als ik daar op zaterdagavond om middernacht de radio nog hoorbaar aan had, stond prompt oma onder aan de trap (zij sliepen beneden) te roepen: "Het is al Zondag!"...
Deze notitie vermeldt als artiest Eddie Cochran (nl), alweer een artiest die verongelukte toen hij nog maar 21 was, onderweg in een taxi na een optreden. Ook hij heeft pittiger songs dan dit. Veel van zijn songs zijn na zijn overlijden uitgebracht.

Eddie Cochran - Three Steps To Heaven:


Ach, er staan nog veel meer songs in mijn logboek die ik zou willen laten horen omdat ik ze nog steeds mooi vind...


Wie mee wil doen met (of luisteren/kijken/lezen bij andere deelnemers) ZOZ: Zwijmelen op Zaterdag, vindt de links bij Trees.
Afleveringen t/m ZOZ260 vind je bij Marja.


zaterdag 13 oktober 2018

181013 - ZOZ - Van kadaverdiscipline en poëzie

We raken langzamerhand omringd door herfstkleuren, al lijkt het alsof de zomer nog graag een poosje zou willen blijven. Vanmorgen keken we uit het raam, de tuin in, en genoten.


Nou staat die prachtige song Autumn Leaves, in 1945 oorspronkelijk verschenen als Les Feuilles mortes (nl), al vijfmaal in het Zwijmeloverzicht (4x Engels, 1x Frans). Zelf heb ik, begeleid door mijn vriend Jan de Wilde op saxofoon met deze melodie, gedichten voorgedragen, maar daar zijn geen opnamen van.

Een goed alternatief vind ik "Summer's Almost Gone" van The Doors (nl). Ik ben hoe dan ook liefhebber van de muziek van The Doors en de stem en poëzie van Jim Morrison.

The Doors - Summer's Almost Gone:


Sommige mensen zien Jim Morrison (nl) slechts als een "losbandig type", dat uiteindelijk te gronde ging aan alcohol en drugs, en verachten hem daarom. Hij overleed in Parijs, op 27-jarige leeftijd, net als een aantal andere artiesten. Die zijn samengebracht op een lijst, die de 27-club (nl) wordt genoemd, met o.a. ook Brian Jones, Janis Joplin, Jimi Hendrix, Kurt Cobain en Amy Winehouse. Deze inmiddels lange lijst vermeldt doodsoorzaken variërend van verkeersongelukken, diabetes en hartfalen tot overdoses.

Jim Morrison's vader was "Rear Admiral" (vgl. Schout bij Nacht) bij de US Navy, en daardoor verhuisde het gezin vaak en wisselden de kinderen vaak van school. De ouders deden niet aan lijfstraffen, zoals slaan, maar brachten volgens militaire traditie hun kinderen discipline bij door tegen ze te schreeuwen en tieren tot ze huilden en hun tekortkomingen toegaven.
Toch interesseerde Jim Morrison zich al vroeg voor filosofie, literatuur en poëzie.
Toen hij zijn studie had afgerond, verbrak hij het contact met zijn familie, en vertelde dat hij enig kind was en dat zijn ouders waren overleden. Zijn vader beweerde na Jim's dood, dat Jim dat gedaan had om zijn familie te beschermen tegen indringende publiciteit.

Die publicitaire aandacht trok Jim Morrison inderdaad wel, door zijn turbulente leven, maar ik denk er het mijne van. Die "militairistische opvoedkunde" zal zijn sporen hebben nagelaten, en als ik dat lees, gaan mijn nekharen steil overeind staan!
Mensen die hem kenden zeiden, dat Jim twee kanten had: ontwikkeld, vriendelijk, meegaand, maar als hij ontremd raakte, leken alle verzamelde frustraties er uit te komen.
Overigens werd 39 jaar na Jim's dood een veroordeling wegens "indecent exposure" tijdens een optreden, herroepen...

Ook in zijn relaties schijnt Jim Morrison nogal een wildebras geweest te zijn. Er waren vluchtige maar ook langere relaties, ook tegelijkertijd.
Pamela Courson en Jim Morrison leerden elkaar op jongere leeftijd kennen. Zij is een steeds terugkerende factor in zijn leven geweest, ze stimuleerde hem om te schrijven, maar ook bij hen kon het tumultueus toegaan.
Na zijn "vlucht" naar Parijs woonde hij met haar in een appartement. Zij was het die hem vond, in een badkuip. Autopsie was niet verplicht, en als doodsoorzaak is hartfalen genoteerd.
In onderstaande video, met die subtiele, bij het najaar passende song, zien we foto's van Pamela en Jim. (De song is al een keer geplaatst, andere video.)

The Doors - Indian Summer:


Jim Morrison had in zijn testament Pamela Courson aangewezen als zijn enige erfgenaam. Het kostte een aantal jaren met rechtszaken voordat ze daarvan de vruchten kon plukken. Niet eens zo lang daarna overleed ze zelf aan een overdosis. Haar as werd bijgezet in een columbarium, en haar ouders lieten op de plaquette zetten: Pamela Susan Morrison. Hoewel ze nooit formeel getrouwd waren geweest, werd hun relatie bestempeld als Common-law marriage. Haar ouders waren daarmee haar erfgenamen, maar na een aantal juridische veldslagen deelden ze de erfenis met Jim Morrisons ouders.

Nadat Jim Morrison was overleden, probeerden toetsenist Ray Manzarek (nl), gitarist Robby Krieger (nl), en drummer John Densmore (nl) verder te gaan met The Doors, maar hoe goed ze ook waren, het succes was voorbij.


Wie mee wil doen met (of luisteren/kijken/lezen bij andere deelnemers) ZOZ: Zwijmelen op Zaterdag, vindt de links bij Trees.
Afleveringen t/m ZOZ260 vind je bij Marja.


zaterdag 6 oktober 2018

181006 - ZOZ - Van foto's, muziek en brandende bruggen

Deze week zag ik een fantastisch mooie foto op Facebook, die meteen muziek opdiepte uit mijn oeroude herinneringen. Het is een song uit de tijd dat ik mijn eerste baan had en ik denk dat mijn toenmalige vriendinnetje mij net in de steek gelaten had voor een stoerdere vent, omdat die in uniform liep terwijl ik afgekeurd was. Of zoiets.
Ik zat 's avonds meestal op mijn kamertje te studeren met Radio Luxemburg (nl) aan, de Engelstalige uitzendingen, want de enige Nederlandstalige muziek was toen, wat je nu levenslied of piratenmuziek noemt, en niet aan mij besteed.

De titel van de song wist ik meteen, want die paste naadloos bij de foto, en ook de titel, die de maker aan de foto had meegegeven, zal goed gepast hebben bij mijn stemming van toen.

Foto: ©Henk Kersten - "Welkom in het vagevuur...."

De foto staat op de Facebook-pagina Streetview024, waar stadsfotografen uit Nijmegen hun werk plaatsen. Klik hier voor de foto rechtstreeks en in volle glorie op Facebook.
Nijmegen is ook mijn stad geworden sinds ik met Marijke ben, die daar geboren is.

Maar wie was de zanger ook alweer, van "mijn" versie van die song Burning Bridges, want deze verwijspagina laat me kiezen uit 33 namen of items die met muziek te maken hebben, en nog 9 andere, zoals films, documentaires en boeken...
Ik vond hem op YouTube, het was een Canadees, geboren als Giovanni Domenico Scafone, Jr., beter bekend onder zijn artiestennaam Jack Scott (nl). Ik had al eerder iets van hem geplaatst in ZOZ 133, 150530 - ZOZ - Van stoffige straten, koel water en foto's.
De schrijver van deze versie van Burning Bridges heet Walter Scott, maar Wikipedia kent Walter W. Scott blijkbaar niet. Ik vond toch nog een klein beetje info over hem. Ik vond geen live-video, dus koos ik er een met de tekst in beeld.

Burning Bridges - Jack Scott:


Toen zocht ik naar een lied over de Waal, want op die prachtige foto zie je de iconische Waalbrug bij Nijmegen. Het land van Maas en Waal is al meermalen in een Zwijmel verschenen, dus dat wordt 'm niet, en specifiek over de Waal vond ik niets. Maar wel een mooi lied over de rivier, stroomopwaarts waar het nog de Rijn heet en de Waal nog niet afgesplitst is.

Ik heb ook al eerder iets van deze zanger geplaatst, Paul Mulder, in ZOZ 195, 160806 - ZOZ - Van fietsen en rivieren. Hij komt uit het plaatsje Tolkamer dat op 1 km. van Lobith ligt, in de Gelderse streek de Liemers. Hier zingt hij in de Liemerse streektaal, waarvan ik denk dat die niet al te moeilijk te verstaan is.

Van Tolkamer naar de Nijmeegse Waalbrug is ca. 20 km. (Google Maps)

Paul Mulder - Rivier:



Wie mee wil doen met (of luisteren/kijken/lezen bij andere deelnemers) ZOZ: Zwijmelen op Zaterdag, vindt de links bij Trees.
Afleveringen t/m ZOZ260 vind je bij Marja.


zaterdag 29 september 2018

180929 - ZOZ - Voor wie er niet meer zijn

Wie mee wil doen met (of luisteren/kijken/lezen bij andere deelnemers) ZOZ: Zwijmelen op Zaterdag, vindt de links bij Trees.
Afleveringen t/m ZOZ260 vind je bij Marja.


Ik denk dat iedereen wel iemand mist, die overleden is. Voor de een komt dat eerder in het leven dan voor een ander. Ik heb een Facebook-vriend, Bertus ten Caat (FB), waarmee ik (behalve vaak dezelfde opvattingen) deel, dat onze vaders in hetzelfde jaar, 1916, geboren zijn, en dat wij allebei jong waren toen ze overleden. Ze zouden allebei dit jaar 102 geworden zijn, maar mijn vader overleed in 1944, bijna 28 jaar, een maand na mijn eerste verjaardag. Bertus' vader overleed in 1956, bijna 40, Bertus was net 4 geworden.


Ik heb één foto waar ik met mijn vader op sta, Bertus kent ook maar één foto waar hij en zijn vader allebei op staan; het verschil is, dat Bertus' broertjes en zusjes er ook op staan, en ik had geen broertjes en zusjes (ik kreeg later in één keer 9, niet-biologische broers en zussen).

Er zijn ook ruimschoots verschillen tussen Bertus en mij. Hij heeft al heel lang een eigen bedrijf, en ik ben tot mijn pensionering altijd in loondienst geweest.
Verder luister ik muziek en schrijf er over, en Bertus maakt muziek. Soms krijg ik het idee dat hij met drumstel en microfoon geboren is, want onlangs bestond zijn band 45 jaar.
De bezetting is in de loop van al die jaren veranderd, ik besteedde in maart al een hele ZOZ aan de band No Name waarin naast Bertus nu zijn zoon Fake, en zijn dochters Esther en Tamara ten Caat meedoen.
Fake is een begenadigd musicus vind ik, na wat ik van hem gehoord heb. Vooral het lied hier onder vind ik aangrijpend, en dat komt weer door de overeenkomst tussen Bertus en mij, liever gezegd: het jong overlijden van onze vaders. Ik laat Bertus zelf vertellen waar het lied over gaat.

25 juni. Ik kan me niet herinneren dat ik de verjaardag van mijn vader heb gevierd. In 1955 werd hij 39 op die dag en was ik net 3. Van de maanden daarna heb ik wat vage herinneringen.
Mijn vader heette Fake ten Caat. Hij was de oudste zoon van Lambert ten Caat en Janna Kats, geboren in 1916, overleden in 1956.

Mijn zoon heet Fake ten Caat. Een heel bewuste keuze voor de naam Fake , bijna 34 jaar geleden. Een emotionele keuze ook.

En mijn zoon Fake maakte een prachtig lied voor of over mijn vader Fake. Elke keer als ik het beluister - meestal diep in de nacht als niemand me ziet… - ontroert het me.
En als ik dan zijn foto zie denk ik, wat zou ik toch graag eens met die "ouwe" Fake willen praten, willen lachen, willen bekvechten, zoals ik dat met de jonge doe.

Op 25 juni was het 102 jaar geleden dat mijn vader, Fake ten Caat, werd geboren.

Bertus stuurde me ook de tekst:

I wonder who you are
©Fake ten Caat

His heart goes out to you
But he's lost in your footsteps
He just can't find you
Anywhere, but inside

The sorrow that he's wearing
As a jacket all his life
You can't throw that away
Because colours don't fit the time

I'm looking at your pictures
I am staring at this young love
I am looking at your faces
Parents being young

And I wonder who you are
Who you would have been
If tears could build a stairway
Memories a lane
I'd walk right up to where you are
Bring you home again

I'm looking at your pictures
I am staring at this young love
I am looking at your faces
Parents being young

And i wonder who you are
Who you would have been
If tears could build a stairway
Memories a lane
I'd walk right up to where you are
Bring you home again

We carry you in our hearts and minds
Follow you in our dreams
We hold eachother tight
Yeah, we, carry you in our hearts and minds
Follow you in our dreams
We hold eachother tight

Cuz i wonder who you are
Who you would have been
If tears could build a stairway
Memories a lane
I'd walk right up to where you are
Bring you home again

Fake ten Caat - I wonder who you are


Bertus vertelde dat dit lied (nog) niet op YouTube staat, omdat deze versie eigenlijk nog een "demo" is, dus ik hoop dat ik het goed gekoppeld heb. Ik vind deze versie al ontroerend mooi weergeven hoe Fake ook mijn gevoel verklankt - "If tears could build a stairway"...

Bertus heeft nog beelden in zijn geheugen van zijn vader, ik was daar te jong voor. Wat ik weet van mijn vader heb ik uit de tweede hand, en uit zijn bewaard gebleven correspondentie. Op de leeftijd die we nu hebben, komt het gevoel dat we niet bewust afscheid hebben kunnen nemen, omdat we te jong waren, bovendrijven.
Het is iets dat terugkomt; in mijn ZOZ 199 van 3 september 2016 plaatste ik een song met de gedachte aan zo'n gesprek met mijn vader, dat ik heb moeten missen: Dougie MacLean - Talking With My Father...



Dat gevoel, geen afscheid te hebben kunnen nemen, wordt ook verwoord in een song van Anouk, waarmee Marijke deze week een paar keer emotioneel overvallen werd, tijdens het boodschappen doen in de supermarkt.

Anouk - One Word:


En intussen zijn we zelf de oudste generatie geworden. We kunnen niet meer tellen hoeveel uitvaarten Marijke en ik al hebben meegemaakt sinds we begin 2001 samen verder gingen. Op de eerste dag was de begrafenis van mijn oom, die bijgezet werd in het graf van mijn vader. Precies 60 jaar na mijn vader's overlijden zijn we getrouwd.