260806 - Passanten die virtueel blijven passeren (2)

Er zijn van die eenmalige ontmoetingen die je om niet te achterhalen redenen bijblijven. Meestal hoor of zie je nooit meer iets van de persoon in kwestie.
Toch schreef ik onlangs over zo'n ontmoeting van pakweg 60 jaar geleden, met een kunstenares waar ik mee sprak in de wachtkamer van het busstation in Groningen. (250506 - Passanten die virtueel blijven passeren)

Nu kwam een recentere ontmoeting mijn geheugen visiteren. Het was in coronatijd. Ik maakte een lange wandeling, het was lekker weer. Langs het bos, op het fietspad waar af en toe scholieren fietsten, onderweg naar huis in de buitendorpen. Net als ik zelf vroeger . Af en toe passeerde een auto.
Al van ruime afstand zag ik iemand met een fiets aan de hand op een zijweg lopen. Die zou ongeveer op hetzelfde moment als ik bij het kruispunt zijn.

Het was een (bij mij vergekeken) jonge vrouw. We groetten, en ik vroeg of haar fiets een mankement had. Ze legde uit dat ze graag wandelde maar soms last van een oude blessure aan haar voet kreeg, en dan verder kon fietsen. Ik vond haar fiets er nogal zwaar uitzien, en dat bleek te kloppen toen ik 'm even optillde. Hij liep wel lekker licht.
Zo raakten we aan de praat over de medische en maatschappelijke situatie rond corona en ontstond er een vertrouwelijke sfeer; we hadden er zo′n beetje dezelfde ideeën over.
Ze bleek een blok vanaf een vriendin van ons te wonen, die zij ook wel kende, maar nog niet wist dat die kort daarvoor was overleden. Daar schrok ze van, want ze had niet veel maar wel goed contact met haar gehad.
We hadden het al even over de politiek gehad, en we konden niet anders dan even lachen, toen we onze namen noemden en zij vertelde dat ze Ingrid heette en haar huidige partner Henk. Ze was vanuit het midden des lands met haar dochtertje bij hem komen wonen. Het hoe, wat, waarom en hoelang bleef onbesproken, maar ze wou terug naar haar oord van herkomst. De relatie was niet meer wat ze er van had verwacht, mede door verschil van inzicht over corona geloof ik. Nee, geen details, maar dat ze er over dacht  om een eind aan de relatie te maken. Het was alsof ze me om raad vroeg - ik had haar ook iets over mijn omstandigheden verteld. Ik heb haar verteld wat mijn overwegingen geweest waren bij bepaalde keuzes. We constateerden dat het wel sneu was voor Geert Wilders als een dergelijke symbolische combinatie niet goed werkte.
We namen afscheid met een high-five, en dat was natuurlijk een overtreding van het anderhalve-meter protocol.
Ondanks dat ze in de buurt woonde heb ik haar niet weer gezien, maar als ik soms weer langs dat kruispunt kom kijk ik nog wel even rond.