Afleveringen t/m ZOZ260 vind je bij Marja.
Het was even een beetje spannend. De "zelftest"van het Bevolkingsonderzoek Darmkanker gaf bij mij aanleiding tot een vervolgonderzoek. Dat is voor iedereen die opgeroepen wordt spannend, maar ik heb een voorgeschiedenis. Bij mij werden twee poliepen verwijderd en nader onderzocht. Dat duurt een week, en de uitslag was goed.
Redenen dus om "het leven te vieren", ook al door een extraatje dat we toegeschoven kregen.
We kozen ervoor om een bezoek te brengen aan de Menkemaborg in Uithuizen. Mijn moeder nam me als klein knulletje mee naar dergelijke instellingen om cultuur en historie te proeven, en ik denk dat de Menkemaborg de eerste was.
Voor de brug die toegang biedt tot de borg, staan twee vervaarlijk uitziende leeuwen, dus we vroegen ons even af of we welkom waren.
Bij de entree stelden ze ons echter gerust, dat de leeuwen er gevaarlijker uitzien dan ze zijn. Dat onderstreep ik dan maar met een song die in een andere uitvoering erg bekend is geworden.
Lees het verhaal achter Mbube (The Lion Sleeps Tonight) en luister naar deze versie die dicht bij zijn Afrikaanse roots ligt, door Miriam Makeba (nl).
Miriam Makeba - Mbube (North Sea Jazz Festival, 2004):
Ach, als je op de toegangsweg naar de Menkemaborg loopt, ziet de omgeving er bijzonder rustgevend uit, de leeuwen lijken helemaal niet zo groot, en je ziet hun vervaarlijke "gezichtsuitdrukking" niet.
In de borg zijn allerlei meubels en voorwerpen uit de glorietijd van de borg te zien. Heel veel vergelijkbare borgen zijn afgebroken, en hier zijn ook spullen uit die borgen terechtgekomen. Het geeft een goed indruk van het leven in die tijd.
Hier een greep, zoals een pijporgel in de muziekkamer en de bedsteden in de dienstbodenkamer.
We bezichtigden de prachtig aangelegde siertuinen. De borg is direct omringd door een gracht, en om de tuinen heen lopen nog twee grachten.
In vroeger tijden werd vanuit de borg natuurlijk de hele omgeving bestierd, en werden de landerijen rondom geëxploiteerd. Toch was er binnen de grachten ook ruimte voor boomgaarden, moes- en kruidentuinen voor de eigen behoefte. Een deel daarvan is er nog steeds.
Daarna gingen we luxueus dineren in het bijbehorende restaurant, het Schathoes. We hadden gereserveerd voor een 4-gangen menu. We dronken eerst een aperitief, heerlijk buiten op het terras. Een passend lied is dan natuurlijk Red Red Wine, vooral bekend van UB40, maar in een zwaarmoediger versie ooit geschreven door Neil Diamond.
Ik koos voor een instrumentale versie, om dat die zo sfeervol klinkt.
Dano's Island Sounds - Red Red Wine (UB40 cover):
Overigens was het geen wijn, maar een aangename ontdekking: vlierbessensap, alcoholvrij dus. Pas na een amuse en het eerste gerecht gingen we naar binnen voor de overige gangen. Er waren heerlijke, speciale broodjes bij met een bijzondere kruidenboter. Het smaakte voortreffelijk en het zag er zeer apetijtelijk uit.
Dan is het voorbij en sta je op om naar huis te gaan. Je loopt naar de uitgang van het landgoed, en dan zie je door de bomen het warme avondlicht, en, hoe kan het anders op die plaats, hoor je muziek. Ik weet dat deze muziek al vaker langskwam, in ZOZ 92 bij mij, en onlangs nog bij Matroos Dieneke in ZOZ 275 (met ook een versie voor Hollanders), maar een andere afsluiting van deze heerlijke dag is gewoon niet denkbaar!
Ede Staal - t Hogelaand:
We waren toch in de buurt, we hoefden er nauwelijks voor omrijden, en het was nog niet donker, dus gingen we nog even naar Noordpolderzijl. Daar te zijn is al bijna een vorm van mediteren, zonder poespas en hocus pocus - gewoon op z'n Grönnings.
