Wil je meetellen? Moet je netwerken!
11 september 2012
10 september 2012
05 september 2012
Niklas - 120905 - Zwevende kiezers verzopen?
Ik hoor nogal wat mensen om me heen die zeggen dat ze niet weten waar ze op moeten stemmen, over een week. Zelf zal ik, wegens teleurstelling, ook niet stemmen op de partij die lang mijn voorkeur had.
Maar ik hoor ook mensen die zeggen: ik weet het niet, dus ik stem niet.
Ik vind dat een rare keus: mogelijk help je daarmee de ergste partij in het zadel die je daar juist absoluut NIET wil hebben.
Stem dan op de minst erge. Of op een splinterpartij, die toch niet noemenswaard meedoet in het grote spel.
Maar ik hoor ook mensen die zeggen: ik weet het niet, dus ik stem niet.
Ik vind dat een rare keus: mogelijk help je daarmee de ergste partij in het zadel die je daar juist absoluut NIET wil hebben.
Stem dan op de minst erge. Of op een splinterpartij, die toch niet noemenswaard meedoet in het grote spel.
02 september 2012
Niklas - 120902 - Doorredeneren op het SGP-standpunt inzake verkrachting
Zullen we eens doorredeneren op dat verhaal van SGP-voorman Van der Staaij, dat abortus voor hen niet bespreekbaar is, zelfs niet na verkrachting?
Omdat het vrouwelijk lichaam afweermechanismen zou hebben tegen zwanger worden in geval van verkrachting?
En omdat het ongeboren leven ten koste van alles beschermd moet worden.
In deze kringen heeft men predestinatie hoog in het dogmatische vaandel: de voorbeschikking van het lot van de mens door de wil van de Almachtige God.
Als dat ongeboren leven, waar het volgens Van der Staaij om gaat, beschermd moet worden, omdat het Gods wil is dat het is ontstaan, is God dan niet medeplichtig aan die verkrachting?
Omdat die vraag te moeilijk is, wordt daarvoor Satan alias De Duivel uit de hoge hoed getoverd, om hun kromme redenering weer achter het behang te plakken. Satan blijkt immers sterker dan de Almachtige God, want die kan Hem dwarsbomen...
En dan nog even over die cijfers: "slechts" 7% van de vrouwen zou zwanger worden door die verkrachting. Dat is een 1 op elke 14 verkrachte vrouwen: waren zij toevallig in hun vruchtbare periode?
Is dat weinig?
Ten eerste zijn dat alleen de verkrachtingen die in de officiële administratie en statistieken zijn terechtgekomen. Vervolgens: van hoeveel verkrachtingen binnen het huwelijk wordt aangifte gedaan, en hoeveel zwangerschappen ontstaan daaruit? Hoe gemakkelijk is het om in die gevallen aangifte te doen, die geaccepteerd wordt?
En hoe hoog is het percentage van zwangerschappen als gevolg van vrijwillige c.q. "gewone gemeenschap"? Pas als je daarmee vergelijkt, zou je de onzinnige vergelijking kunnen maken of het aantal door verkrachting veroorzaakte zwangerschappen "veel" of "weinig" zou zijn.
Daarbij valt nog te bezien of het aantal zwangerschappen door verkrachting niet juist hoger zou zijn, omdat er daarbij geen sprake zal zijn van zorgvuldig gebruik van voorbehoedmiddelen.
Maar voorbehoedsmiddelen zijn ook het werk van de duivel, net als dit verhaal
Omdat het vrouwelijk lichaam afweermechanismen zou hebben tegen zwanger worden in geval van verkrachting?
En omdat het ongeboren leven ten koste van alles beschermd moet worden.
In deze kringen heeft men predestinatie hoog in het dogmatische vaandel: de voorbeschikking van het lot van de mens door de wil van de Almachtige God.
Als dat ongeboren leven, waar het volgens Van der Staaij om gaat, beschermd moet worden, omdat het Gods wil is dat het is ontstaan, is God dan niet medeplichtig aan die verkrachting?
Omdat die vraag te moeilijk is, wordt daarvoor Satan alias De Duivel uit de hoge hoed getoverd, om hun kromme redenering weer achter het behang te plakken. Satan blijkt immers sterker dan de Almachtige God, want die kan Hem dwarsbomen...
En dan nog even over die cijfers: "slechts" 7% van de vrouwen zou zwanger worden door die verkrachting. Dat is een 1 op elke 14 verkrachte vrouwen: waren zij toevallig in hun vruchtbare periode?
Is dat weinig?
Ten eerste zijn dat alleen de verkrachtingen die in de officiële administratie en statistieken zijn terechtgekomen. Vervolgens: van hoeveel verkrachtingen binnen het huwelijk wordt aangifte gedaan, en hoeveel zwangerschappen ontstaan daaruit? Hoe gemakkelijk is het om in die gevallen aangifte te doen, die geaccepteerd wordt?
En hoe hoog is het percentage van zwangerschappen als gevolg van vrijwillige c.q. "gewone gemeenschap"? Pas als je daarmee vergelijkt, zou je de onzinnige vergelijking kunnen maken of het aantal door verkrachting veroorzaakte zwangerschappen "veel" of "weinig" zou zijn.
Daarbij valt nog te bezien of het aantal zwangerschappen door verkrachting niet juist hoger zou zijn, omdat er daarbij geen sprake zal zijn van zorgvuldig gebruik van voorbehoedmiddelen.
Maar voorbehoedsmiddelen zijn ook het werk van de duivel, net als dit verhaal
30 augustus 2012
Emmerdennen, Meetingterrein
Telkens als ik langs de Boslaan rijd, vanaf het centrum, kijk ik even na de kruising met de Boermarkeweg altijd even naar rechts. Zeker in deze periode van het jaar, met groene bomen en struiken, waar het zonlicht prachtig doorheen speelt. Er is daar een minder dicht begroeide plek in het bos.
In gedachten zie ik dan nog een vroegere situatie: die plek is open, de Boslaan heeft nog maar één smalle strook asfalt en gaat nog rechtdoor naar Emmerschans: nog geen Houtweg naar Emmerhout.
Het verkeer was nog geen fractie van wat het nu is en bestond nog voor een groot deel uit paard-en-wagen.
Bij het Zandmeer was nog het Theehuis van Koos Naber. De Boermarkeweg was er nog niet, dus werden bij het grote hunebed de vogelgeluiden nauwelijks overstemd door verkeerslawaai. Misschien door de kinderstemmen van mij en mijn vriendjes: rovertje, indiaantje, of wat dan ook, spelen in het bos.
Ik heb het over de periode 1948 tot 1957, toen mijn moeder en ik bij haar ouders inwoonden. Dat wil zeggen, tot haar huwelijk begin juni 1953 woonde tante Mien er ook; later diezelfde maand overleed oma. Mijn moeder functioneerde vanaf toen als huishoudster van opa. Tot dan had ze gewerkt als "bandleidster" (lopende band) bij de confectiefabriek van Bendien, waar het Bendienplein naar is vernoemd.
Opa was gepensioneerd. Opa en oma waren de eerste leerkrachten van de School met den Bijbel in Nieuw-Amsterdam. Opa was er Hoofdonderwijzer van 1907 tot zijn pensionering in 1940, aanvankelijk "op een salaris van f 800,- 's jaars". 1)
Na zijn pensionering gingen opa en oma wonen aan De Molenkamp in Emmen.
Mijn moeder is, zolang ik me kan heugen lid geweest van een zangkoor. Ze was alt, en is in koren blijven zingen tot haar gezondheid het niet meer toeliet. Er waren in veel mensen op haar begrafenis, waaronder veel koorleden.
Een naam die me in verband met de zangactiviteiten van mijn moeder altijd zal bijblijven, is "meneer Heinsma". Dat was een dirigent waarvan ze altijd hoog opgaf. Onder leiding van meneer Heinsma heeft het koor nog eens opgetreden voor de radio in Hilversum. Dat zal ongetwijfeld de NCRV geweest zijn.
In de tijd dat we bij opa woonden, trad het koor van mijn moeder wel eens op op het "meetingterrein", die open plek in het bos, waarmee ik dit relaas begon. Mijn geheugen bewaart nog steeds beelden en geluiden van zangconcoursen die daar werden gehouden, met zangkoren uit de wijde omgeving. Het optredende koor beklom dan een heuvel, van boven vlakgemaakt, die als podium diende.
Ik heb een zangkoor nog nooit mooier horen klinken dan daar, in dat bostheater!
Toch iets anders dan de activiteiten die op Historisch Emmen genoemd worden op dat meetingterrein: bijeenkomsten van de A.J.C. (ofschoon daar ook wel bij gezongen zal zijn) en, ronkender, als startplaats voor Solex-rallys...
Hoe de invloed van het Meetingterrein nog doorwerkt in de Emmerdennen.
In gedachten zie ik dan nog een vroegere situatie: die plek is open, de Boslaan heeft nog maar één smalle strook asfalt en gaat nog rechtdoor naar Emmerschans: nog geen Houtweg naar Emmerhout.
Nu is de afslag de hoofdroute naar de "nieuwe" woonwijk, die pas een eind verder begint
Het verkeer was nog geen fractie van wat het nu is en bestond nog voor een groot deel uit paard-en-wagen.
Nu is het een vierbaansweg met aan beide kanten een fietspad;
een kort stuk van het oude asfalt dient nog als parkeerplaats
een kort stuk van het oude asfalt dient nog als parkeerplaats
Bij het Zandmeer was nog het Theehuis van Koos Naber. De Boermarkeweg was er nog niet, dus werden bij het grote hunebed de vogelgeluiden nauwelijks overstemd door verkeerslawaai. Misschien door de kinderstemmen van mij en mijn vriendjes: rovertje, indiaantje, of wat dan ook, spelen in het bos.
Bij het Zandmeer stond aan de overkant het Theehuis van Koos Naber.
Het Hunebed in de Emmerdennen is een van de grootste Hunebedden.
Het Hunebed in de Emmerdennen is een van de grootste Hunebedden.
Ik heb het over de periode 1948 tot 1957, toen mijn moeder en ik bij haar ouders inwoonden. Dat wil zeggen, tot haar huwelijk begin juni 1953 woonde tante Mien er ook; later diezelfde maand overleed oma. Mijn moeder functioneerde vanaf toen als huishoudster van opa. Tot dan had ze gewerkt als "bandleidster" (lopende band) bij de confectiefabriek van Bendien, waar het Bendienplein naar is vernoemd.
Het kaderpersoneel van Bendien Emmen en daarnaast
het gezin van opa en oma, tante Mien, mijn moeder en ik
Tante Tinie was ook op bezoek: zou oom Jaap ons gekiekt hebben?
het gezin van opa en oma, tante Mien, mijn moeder en ik
Tante Tinie was ook op bezoek: zou oom Jaap ons gekiekt hebben?
Opa was gepensioneerd. Opa en oma waren de eerste leerkrachten van de School met den Bijbel in Nieuw-Amsterdam. Opa was er Hoofdonderwijzer van 1907 tot zijn pensionering in 1940, aanvankelijk "op een salaris van f 800,- 's jaars". 1)
Na zijn pensionering gingen opa en oma wonen aan De Molenkamp in Emmen.
Mijn moeder is, zolang ik me kan heugen lid geweest van een zangkoor. Ze was alt, en is in koren blijven zingen tot haar gezondheid het niet meer toeliet. Er waren in veel mensen op haar begrafenis, waaronder veel koorleden.
Een naam die me in verband met de zangactiviteiten van mijn moeder altijd zal bijblijven, is "meneer Heinsma". Dat was een dirigent waarvan ze altijd hoog opgaf. Onder leiding van meneer Heinsma heeft het koor nog eens opgetreden voor de radio in Hilversum. Dat zal ongetwijfeld de NCRV geweest zijn.
De "oude" NCRV-studio en het koor op twee kleine kiekjes
In de tijd dat we bij opa woonden, trad het koor van mijn moeder wel eens op op het "meetingterrein", die open plek in het bos, waarmee ik dit relaas begon. Mijn geheugen bewaart nog steeds beelden en geluiden van zangconcoursen die daar werden gehouden, met zangkoren uit de wijde omgeving. Het optredende koor beklom dan een heuvel, van boven vlakgemaakt, die als podium diende.
Ik heb een zangkoor nog nooit mooier horen klinken dan daar, in dat bostheater!
Toch iets anders dan de activiteiten die op Historisch Emmen genoemd worden op dat meetingterrein: bijeenkomsten van de A.J.C. (ofschoon daar ook wel bij gezongen zal zijn) en, ronkender, als startplaats voor Solex-rallys...
Marijke's nieuwe blog: De Schoonheid Van De Stad Emmen inspireerde me tot deze terugblik.
1) p.119..130 uit "Gedenkboek - Een huis aan de vaart, 1871 - 1996", A. Bakker en J. Pool, Uitgegeven ter gelegenheid van het 125-jarig bestaan van de Gereformeerde Kerk te Nieuw-Amsterdam.
27 augustus 2012
Niklas - 120827-2 - Verkiezingsprogramma's
Even gekeken naar de doorrekening van de verkiezingsprogramma's door het CPB, met korte en langetermijn-effecten, en dacht onvermijdelijk aan Godfried Bomans: "Een statisticus waadde vol vertrouwen door een rivier die gemiddeld één meter diep was. Hij verdronk jammerlijk."
Deze van Toon Verhoeven past er ook wel bij: "Vraag een econoom nooit te voorspellen hoe laat het over een uur zal zijn, want dat haalt hij niet in die tijd."
Deze van Toon Verhoeven past er ook wel bij: "Vraag een econoom nooit te voorspellen hoe laat het over een uur zal zijn, want dat haalt hij niet in die tijd."
Niklas - 120827 - Campagne
We hebben gisteravond het "premiersdebat" aan ons voorbij laten gaan, ten faveure van Zomergasten met Adriaan van Dis. Vanmorgen zonder spijt gezien dat er wel hard gedebatteerd is, maar geen echt nieuws te melden is: we hebben al eerder geconstateerd dat het Kunduz-akkoord blijkbaar alleen een inderhaast geknutseld toneelstukje was, gezien de vele terugkrabbel-acties vanwege de te verwachten averechtse effecten...
Abonneren op:
Posts (Atom)