Van Poëzie, Bomen en Sterfelijkheid

  Na een poëzie-evenement liepen we met een groepje naar huis. Marijke liep alvast door, ik liep met Joke, de nestrix van de dichtersgroep, nog even napratend door een doolhof van hoge coniferen. Eigenlijk was het geen doolhof want je kon er bij elke rij aan beide kanten uit. Ik verbaasde me dat Joke hier was, want ze was een hele tijd geleden overleden, en ook de dichtersgroep was al een aantal jaren geleden ter ziele gegaan.
  Zo verbaasde het me ook, toen ze me bij het afscheid op de mond kuste: zoiets intiems had ze nog nooit gedaan. Ik vroeg haar om Freek, haar man, te groeten. Freek kwam juist naar buiten, en liep dwars over het braakliggende, oneffen terrein recht naar me toe, met de duidelijke bedoeling met me te praten. Even vreesde ik dat hij verhaal kwam halen over die zoen, die toch niet mijn initiatief was geweest, maar Freek was zijn hele leven een vreedzaam mens geweest, waarmee ik op goede voet stond.
  Hij vroeg me even mee te lopen naar een bouwput vlakbij, tussen de bomen. Hij maakte zich zorgen en vroeg me of ik dacht dat het plateau dat daar was aangelegd, stevig genoeg zou zijn. Het leek op een kruising tussen een uitzichtpunt en een losplaats, met een provisorische balustrade langs het enkele meters diepe gat. Ik zei dat hij, om zeker te zijn, dat het beste kon vragen aan de opzichter, maar de aanpalende directiekeet was nu verlaten. We liepen er omheen en konden daar half de kuil in. Daar zagen we dat het platform goed gestut was.

  De enorme machine, die daar aan het werk was, begon zich te verplaatsen en wij liepen er achteraan. Langs de smalle straat met ter weerszijden rijen hoge beuken, reed de machine naar een ander perceel en ging daar aan het werk. Blijkbaar kon de machine geheel zelfstandig werken, zonder dat iemand hem hoefde bedienen. Terwijl we stonden te kijken verrees het casco van een gebouw van twee verdiepingen vanuit het niets.
  Er kwam iemand aanlopen, die in een soort trechter aan de voorkant van de machine opdrachten gaf. Hij zei tegen de machine dat die nu woorden moest gaan sorteren; er was geen twijfel mogelijk dat wij dat goed hadden verstaan.
  De machine vertrok en wij liepen naar het gebouw. We kwamen langs een rond gat in de grond van ongeveer een meter in diameter en een halve meter diep. Onder in die kuil zag ik drie koperen bladveren in bijna een gelijkzijdige driehoek. "Ja", zei de opzichter, "dat is van de 380 Volt aansluiting waarmee de machine is opgeladen. Het is nu uitgeschakeld, maar raak het toch maar niet aan.
  We liepen het gebouw in, keken rond en gingen over de kale betonnen trap naar boven. Ik vond de ramen daar nogal klein, je zou met grotere ramen een mooi uitzicht op de bosrijke omgeving kunnen hebben.
  Op de weg waarlangs we gekomen waren klonk het geluid van zwaar verkeer. Het koste nogal wat moeite om door die kleine, en eigenlijk te hoog geplaatste ramen te zien wat dat was. Het bleken twee vrachtwagens, volgeladen met lange boomstammen. "Verdorie", riep de opzichter woedend, "ik heb gezegd dat hij woorden moest sorteren, geen bomen! Waar komen die bomen nou weer vandaan?"   Blijkbaar had hij een digitale assistent ingeschakeld op zijn smartphone, want die beantwoordde prompt zijn vraag: "Die komen van het plaatselijke kerkhof, de Wolfsbergen. De fijnsparren daar waren allemaal aangetast door een kever die Letterzetter wordt genoemd. Omdat het niet meer veilig was voor bezoekers, zijn de bomen gekapt."

200115 - Niklas - Rood en Oranje

Zappend zag ik gisteren (14-1-'20) ineens Erik Dijkstra door het beeld rijden op zijn Zündapp, met een wapperende rode vlag op de achtersteven.
Het bleek de aflevering "Rood en Oranje" uit de documentaire-serie "De Strijd", herhaling van 17-6-'16, mede gepresenteerd door Gerdi Verbeet.
Uit de aankondiging: De verhouding tussen het socialisme en de monarchie was altijd gespannen. Socialisten waren overtuigd republikeins en zagen het koningshuis als vertegenwoordiger van het kapitalisme. Maar gedurende de 20e eeuw gingen de scherpe kantjes eraf. Sterker nog: het waren 'rode' premiers - Drees, Den Uyl, Kok - die de monarchie in benauwde tijden te hulp schoten.

Er plopte een citaat tevoorschijn uit mijn geheugen: Juist uit de erfelijkheid van de koningsfunctie blijkt de volstrekte onbelangrijkheid: het doet er niet toe wie koning is, laten we dus afspreken het oudste kind van de vorige koning te nemen.
Koning-zijn is de enige maatschappelijke functie waarvan grondwettelijk vaststaat dat iedereen, zelfs de domste mens, haar op zich kan nemen.
Auteur: dr. Hugo Brandt Corstius. Iemand die je kunt waarderen om de scherpzinnigheid van zijn observaties, gepubliceerd in vele columns en boeken, ook als je het niet met hem eens bent.

Nu zit ik met een dilemma: ben ik een Repunarchistische of een Monablikeinsche kaaskop?

190729 - Niklas - SiaMees

190524 - WE300 - Aanslag

PlatoOnline's WE-300 schrijfuitdaging: schrijf een verhaal van exact 300 woorden, waarin het thema-woord niet voorkomt! Themawoord = Aanslag

Ik verwacht dezer dagen een blauwe envelop van de Belastingdienst, met de definitieve mededeling of ik moet bijbetalen of, hopelijk, iets terugkrijg. Wel moet ik eerst mijn briefopener even oppoetsen, want die is enigszins verweerd, er ligt een grauwsluier over het lemmet: die wordt de laatste jaren steeds minder gebruikt, wat dus het bestaan van de Postbezorging in gevaar brengt.

Als ik moet bijbetalen, wat een fikse domper op mijn welbevinden zal zijn, zal ik mijn frustratie onderdrukken, en niet met deze stevige, scherpe briefopener de Belastinginspecteur opzoeken en hem bedreigen, of zelfs te lijf gaan.
Het gevolg zou kunnen zijn dat er pijnlijke consequenties volgen voor ons huishoudbudget, en mogelijk zal mijn vrijheid geruime tijd ernstig worden beknot. Dat laatste zal mijn bewegingsvrijheid zodanig beperken, dat mijn conditie daaronder zal lijden.

En dat terwijl ik al een tijd mijn best doe om bedreigingen van mijn gezondheid uit te bannen: ik ben, inmiddels bijna 39 jaar geleden, al gestopt met het op de proef stellen, door middel van het roken, van het incasseringsvermogen van mijn longen.

Ik kan me dan beter afreageren op de toetsen van onze piano: die is toch al vals omdat we hem niet tijdig hebben laten stemmen, zodat het een verdriet voor onze oren zal zijn. Dit instrument is helaas overigens al van een zodanige leeftijd dat het stemmen, door het spannen van de snaren, de constructie in gevaar zou kunnen brengen.

Ach, we zullen de hoop blijven koesteren dat meneer de Belastinginspecteur deze bedreiging van onze gemoedstoestand in milde vormen giet of ons zelfs een vrolijk hupje doet maken als we de blauwe envelop openen...

190312 - WE300 - Klieren

PlatoOnline's WE-300 schrijfuitdaging: schrijf een verhaal van exact 300 woorden, waarin het thema-woord niet voorkomt! Themawoord = Klieren

Wikipedia: Ronde zonnedauw met klieren op het blad (vleesetende plant)

Nederland heeft inmiddels zo'n 30 jaar internet. Ik realiseer me dat dat korter is dan de helft van mijn leven. Zonder internet kenden we deze schrijfuitdaging niet, althans niet in deze vorm.

Het themawoord voor deze WE300 kan van toepassing worden geacht voor een groot deel van wat er heden ten dage op dat internet gebeurt. Op zogenoemde "sociale media" lijkt het vaak alsof er vanaf de heup geschoten wordt op alles wat beweegt en voorbijkomt.

De schutter (m/v) denkt dan dat hij zijn kop boven het maaiveld uitsteekt, maar zit feitelijk diep weggekropen in een schuttersputje, en kijkt schielijk met één oog over de rand, of tussen een afscherming van betonblokken door. Met dat beperkte zicht op de omgeving meent hij met grote zelfverzekerdheid te weten dat "iedereen" de boel belazert en er dus op los te mogen schieten.
Dat het niet, zoals in een B-film, aankomt als losse flodders, en personen niet voor de bühne zwaargewond neervallen, dringt niet tot hen door, de etters, de kortzichtige zwamneuzen en zogenaamd onschuldige digipesters.

Dan heb ik het nog niet gehad over complotdenkers, die overal op internet "bewijzen" vinden dat "de mainstreammedia" alleen maar leugens verspreiden, gegrond op "leugenachtige bewijzen geleverd door onbetrouwbare instanties, zoals wetenschappelijke instituten, overheidsdiensten en rechtbanken", die "van alles geheimhouden voor de gewone burger".
Ze schatten de grondig doorgespitte gegevens van die instanties lager in dan de fantasieën van hun companen, die ze navelstarend op hun zolderkamertjes of rond een kampvuur met een grote joint in het hoofd, hebben gedestilleerd uit al gerectificeerde uitglijers van die instanties, of die het niveau van suggestie nooit te boven zijn gekomen.

Kortom, vergelijking met de lichamelijke betekenis van het themawoord dringt zich op: organen die gewoonlijk heilzaam werk doen, maar door een verstoring kwalijke, tot zelfs levensgevaarlijke stoffen voortbrengen. Secreten!

190228 - Niklas - OorSprong

181224 - Niklas - Noodgeval: D of T…?

In geval van noot is er sprake van ééntonige muziek.
In geval van nood klinkt een twéétonige hoorn.

180915 - ZOZ - Van een Hole in One

Wie mee wil doen met (of luisteren/kijken/lezen bij andere deelnemers) ZOZ: Zwijmelen op Zaterdag, vindt de links bij Trees.
Afleveringen t/m ZOZ260 vind je bij Marja.

Nee, ik had geen successlag met golfen, ik speel geen golf. Trump wel, die was niet welkom bij de uitvaart van John McCain, en ging toen maar golfen op een van zijn ressorts. Doet hij blijkbaar vaker in plaats van belangrijke zaken.
Ik wil het hier hebben over meer alledaagse dingen van gewone mensen.

Over de gewoonste onderwerpen kun je een liedje maken, of een gedicht. En bij dat laatste denk ik meteen aan de poëtische spil van onze toenmalige dichtersgroep, die met een knipoog dit gedicht schreef:

ALLEDAAGS

Over alledaagse dingen
verzen maken
hoe je met je voet
op de vaatdoek
de keukenvloer dweilt

het is toch knap
als je dat kan.

©Joke Rhebergen (*1933 †2012)

Ik heb het vandaag over mijn instappers, een paar prettige, gemakkelijke schoenen, vooral voor 's zomers, die ik al zó lang heb, dat ik niet meer precies weet hoe ik er aan gekomen ben. Waar ik ze gekocht heb, of dat ik ze van iemand gekregen heb die er minder tevreden over was dan ik. In één ervan zit een gat. En daardoor zit er al de hele week een liedje in mijn hoofd.

Hole in my shoe

I looked to the sky
Where an elephant's eye
Was looking at me
From a bubblegum tree
And all that I knew was
The hole in my shoe
Was letting in water (letting in water)

I walked through a field
That just wasn't real
Where one-hundred tin soldiers
Would shoot at my shoulder
And all that I knew was
The hole in my shoe
Was letting in water (letting in water)

I climbed on the back of a giant albatross
Which flew through a crack in the cloud
To a place where happiness reigned all year round
Where music played ever so loudly

I started to fall
And suddenly woke
And the dew on the grass
It stuck to my coat
And all that I knew was
The hole in my shoe
Was letting in water (letting in water)

Traffic - Hole in my Shoe (1967):


De groep Traffic (nl) werd opgericht door vier rasmuzikanten, die al behoorlijk actief waren geweest in andere bands: Steve Winwood (nl), Jim Capaldi (nl), Chris Wood (nl) en Dave Mason (nl).

Het geluid van de Sitar (nl) van Dave Mason is prominent aanwezig. Dat was destijds een populair instrument, door de interesse voor Oosterse cultuur. The Beatles waren b.v. een tijdlang intensief bezig met de Transcendente Meditatie van Maharishi Mahesh Yogi (nl).

Deze song was niet, zoals ik dacht, geschreven en gezongen door Steve Winwood, maar door Dave Mason. Het zou eerst bedoeld zijn geweest als een "nursery rhyme", een kinderliedje of sprookje.
De tekst in het midden werd gesproken door de toen zesjarige Francine Heimann, stiefdochter van platenbaas Chris Blackwell, oprichter van Island Records (nl).
Dave Mason gaf er de voorkeur aan om in z'n eentje songs te schrijven, en de andere groepsleden te vertellen hoe hij het hebben wou, in tegenstelling tot de anderen die veel samen schreven. Dat leidde er toe dat Mason een paar keer uit de groep stapte, en vervangen werd door invallers. De overige drie waren de vaste kern van de groep.

Steve Winwood is degene die het stevigst in mijn geheugen verankerd is. Dat begon met mijn kennismaking met de Spencer Davis Group (nl), waar hij als 14 of 15-jarige begon op keyboards en zang. Daarvoor speelde hij al vanaf zijn achtste met zijn vader en zijn oudere broer in een band, waarbij de piano zó geplaatst werd, dat niet zou opvallen dat er een te jong knulletje zat te spelen.

Steve Winwood's manier van zingen is wel eens vergeleken met Ray Charles (nl), oordeel zelf bij deze video, waar Steve Winwood als 15-jarige de blues-standard Nobody knows you when you're down and out zingt. Het is geschreven in 1923 door Jimmy Cox en werd vooral bekend door Bessie Smith (nl).

Steve Winwood - Nobody knows you when you're down and out:

180511 - Niklas - Van Klanken en Kleuren

Mensen die uitsluitend "Algemeen Beschaafd Nederlands" tot zich wensen te nemen, verzoek ik rechtsomkeert te maken.
Dit gaat namelijk over aspecten van mijn leven, waarin ik zowel in kerkelijke, wetenschappelijke, medische als ambachtelijke en volkse kringen heb vertoefd.
Soms is het taalgebruik dan minder salonwaardig, maar kan toch zeker geschaard worden onder Algemeen Begrijpelijk Nederlands.

's Morgens onder de douche stromen mijn gedachten vaak vrijuit. Zo trof mij nu de klankverwantschap tussen prisma en klysma.
De meeste mensen weten, denk ik, wat de optische werking van een prisma is, of kennen in elk geval het natuurverschijnsel regenboog.
Het ezelsbruggetje dat ik gebruik om de (volgorde van) de kleuren te onthouden, is: ROGGBIV - Rood, Oranje, Geel, Groen, Blauw, Indigo, Violet. Zo onthoud ik ook de volgorde van de vliegers in mijn grotendeels zelfgemaakte vliegertrein, hier in actie op Schiermonnikoog in april 2017.


Ik heb geen idee hoeveel mensen te maken hebben gehad met een klysma. Ook al werd in Patty's Fort destijds uitgebreid de darminhoud van deze "ster" via de TV aan den volke getoond, is een klysma nou typisch een medisch onderwerp.
Om die redenen heb ik er in mijn jonge jaren meermalen mee kennisgemaakt, en ik vond het niet aangenaam. Terugblikkend, door de nu ontdekte klankverwantschap met het prisma, associeerde ik het met de volkse kreet die ik ooit hoorde gebruiken om aan te geven hoe erg iemand in de penarie zat: "Hij scheet zeven kleuren stront!" En daar zit nog een parallel in: ook aan de regenboog worden zeven kleuren toegekend...

170926 - Niklas - Paard en wagen

160922 - 6WmB - Hond

Kijk voor meer "6 woorden met beeld"-uitdagingen en uitwerkingen bij Marion!
Het thema is deze keer: Hond

Teckels zijn dassenjagers, ook taks genoemd

Het hondenras teckel wordt ook taks genoemd, of dashond, omdat het door de vorm geschikt is om op dassen te jagen in de gangen van hun dassenburcht. De benamingen schijnen afgeleid te zijn van het Duits. Het woord taks wordt ook gebruikt voor belastingen, of een begrenzing: "aan zijn taks zitten". Een das kan ook een kledingstuk zijn, dat een bepaalde status suggereert.

160907 - 6WmB - Bomen

Kijk voor meer "6 woorden met beeld"-uitdagingen en uitwerkingen bij Marion!

Het thema is deze keer: Bomen

Klimmen in het spiegelbeeld van bomen

160704 - Niklas - Week nummer

160621 - Niklas - Hangen

De klok verwijt de klepel dat 'ie hangt...

Foto "Dikke Peter" geleend bij Goedgelovig

160611 - ZOZ - Van tuingereedschap, kerst en voetbal

Wie mee wil doen met (of luisteren bij andere deelnemers) ZOZ: Zwijmelen op Zaterdag, kan terecht bij Marja.

Marijke was in de tuin bezig, en vroeg me om even de hark te pakken. Ik vertelde haar dat ik bij een hark altijd aan kerst moet denken. Dat moest ik uitleggen, het is immers nu zomer? Het komt door dat Engelstalige kerstlied, waarin een zin voorkomt met het woord: "Hark". Toen ik die zin invoerde in een zoekmachine, kreeg ik eerst een zooi advertenties over het online kopen van een hark, en daarna nog een over damesmode.
Het refrein waar die associatie op is gebaseerd, luidt:

Hark, now hear the angels sing,
a king was born today,
And man will live for evermore,
because of Christmas Day.

Nou heb ik al eens iets gepubliceerd naar aanleiding van het zoeken naar "misunderstood lyrics", een ZOZ in 2015, Van binnen- en buitenlandse misverstanden. Dat ging over verkeerd verstane en verkeerd begrepen songteksten.
Deze tekst zou daar ook in kunnen passen, want wie zoekt nou op dat "hark" vertaald moet worden met "aandachtig luisteren"? Je geeft dat woord in die context toch gewoon een rituele betekenis?

De officiële titel van die song is: Mary's Boy Child (nl). Harry Belafonte (nl) was de eerste die de song uitbracht. Daarna zijn er veel covers gemaakt, waarvan de versie van Boney M. (nl) waarschijnlijk het bekendst is.
Maar voorlopig is het nog geen kerst. Wel begint dit weekend het Europees Kampioenschap voetbal.

Toen ik bezig was die songtitel te typen, zag ik halverwege een zoeksuggestie voorbijflitsen: "Hark now hear the city sing", en het eerste resultaat was de fansite van Manchester City (blauwe clubkleur), met clubliederen. Daarin komt ook de rivaliteit tot uiting met Manchester United (rode clubkleur, en tot voor kort o.l.v. Louis van Gaal), met een variant op dat "hark"-refrein - dat begint op 0:36 :

Hark now hear the City sing
United ran away
And we will fight for ever more
Because of Derby day

Manchester City fans - Manchester City Chants #3:


Tja, "wij", (Nederlands elftal) doen niet mee aan dit EK, dus deze NL-voetbalklassieker: Nederlands voetbal liedje - Hup Holland Hup zal ik maar niet plaatsen, en André Hazes - Wij houden van Oranje ook niet.

Zullen we dan maar een beetje voor "de buren" zijn? België doet wèl mee. Zo luisteren we ook nog eens naar een veelgeroemde Belgische musicus, met zijn kijk op voetbal!
Stromae - Ta Fête (Belgian Football Music Video):


Nou ja, "we" hebben wel een roemruchte voetbalgeschiedenis, en als je dan beelden van onze helden langs ziet komen bij zo'n goede zangeres...
Nelly Furtado - Forca (Euro 2004 Theme):


Een absolute voetbalsong is geworden: You'll Never Walk Alone (nl), oorspronkelijk uit de musical Carousel (nl), maar bij mij geïntroduceerd door Gerry and the Pacemakers (nl).
En dan kunnen Lee Towers, en André Rieu er hun interpretatie aan gegeven hebben, uit Nederland vind ik de beste versie die van André Hazes.
Ik blijf trouw aan Gerry & The Pacemakers - You'll Never Walk Alone:


Het is het clublied geworden van Liverpool FC, en het heeft een extra lading gekregen door het Heizeldrama (nl) in 1985, dat nog altijd in de herinnering voortleeft.

Ook een vaste waarde rond de voetbalvelden is Queen - We Are The Champions, maar die vind ik een beetje een cliché worden. De Muppets hadden 'm niet, maar ik vond wel een andere gekke versie.

Crazy Frog - We Are The Champions (Ding a Dang Dong):


Maar goed, misschien halen "we" toch nog de finale, met scheidsrechter Björn Kuipers...

151109 - WE300 - Spellen

PlatoOnline's WE-300 schrijfuitdaging: schrijf een verhaal van exact 300 woorden, waarin het thema-woord niet voorkomt! Themawoord voor november 2015 = Spellen

"Keemen?", vroeg opa, die als oppas was opgeroepen, "wat is dat nou weer?"
Hij kon het niet allemaal meer bijbenen. Zijn kleinzoon had gevraagd: "Opa mag ik gamen?"
"Nou, op de playstation!", zei de achtjarige.
"Pleesteesjun? Dat weet ik niet hoor, daar weet ik niks van, wat is dat? Mag dat van papa en mama?"
"Ja hoor, en dan kan ik formule één racen, en voetballen, en boeven vangen, en die doe ik dan in de gevangenis of ik schiet ze dood als ze gemeen zijn."
"Kun je dat zelf allemaal doen?"
"Ja hoor, dan zet ik eerst de TV aan, en dan doe ik dit dingetje in de playstation."
"Kan ik dan nog wel TV kijken?"
"Ja, dan kun je zien wat ik doe! En hoe goed ik al sturen kan en schieten!"
Het ontregelde opa's plannen, maar goed, voor deze keer...

Opa liep dan wel niet voorop, maar hij had toch een mobiele telefoon. Wel een beetje ouderwetse. Geen smartphone, of "striektillefoon", een term die een bijdehand Drents meisje bedacht omdat je zo'n ding bedient door over het scherm te strijken, maar een ouder type met knoppen. Je kon er mee bellen en SMS-en, dat was genoeg voor opa.
Niet dat hij niets met techniek had - hij had lang aan het front gelopen bij de ontwikkeling van elektronica, begonnen met radiobuizen en geëindigd met het ontwerpen van chips. Maar dat was alweer een paar jaar geleden. Hij had zich altijd spelenderwijs aangepast aan de vernieuwingen, maar nu was het genoeg.

Kleinzoon toonde opa een bericht van een andere kleinzoon: "ik ga 1st ma is ff na me ma ik hep me opstel nedelans goet me leraa hep geseg dat ik geen taalagtustant hep het bulangreikste is dat het goet begreipuluk nedelans is een 10 met un grivvel!

150906 - WE300 - Handelen

Het themawoord van deze WE300 kent een aantal betekenissen en dus ook synoniemen.
Het kan gaan over de uitvoering van het beroep van neringdoenden, maar ook over de daden van andere personen (van goede werken tot in het onzedige), of de verslagen van vergaderingen, zoals van politieke colleges of besturen van verenigingen.

De wetenschap heeft nog geen eenduidige uitspraken kunnen doen over het mechanisme dat de mens in het algemeen stuurt in zijn beslissingen om bepaalde verrichtingen te plegen, om bepaalde aan- of verkopen te doen, en op welke wijze die beslissingen door beïnvloeding tot stand kunnen worden gebracht. Met dat laatste houdt het reclamewezen, soms vermomd als communicatiewetenschappen, zich bezig.

Mensen denken soms, dat hun daden worden ingegeven door intuïtie. Maar Herman Finkers heeft mijn denken bewerkt met de uitspraak: "Vrouwelijke intuïtie - gewoon dommigheid dus". (Dat betreft mijns inziens meer het begrip intuïtie dan specifiek vrouwen).

Onlangs hoorde ik het geluid van een spraakcomputer, bij een interview tussen Pauw en een ALS-patiënt die een boek geschreven had.
In de jaren '60, toen computers nog niet het gemeengoed waren zoals nu, heb ik een projectieapparaat gemonteerd (niet ontworpen) waarmee een verlamd iemand een boek op microfoto's kon lezen. Hij kon alleen zijn kin (of hoofd) nog enigszins bewegen.
De "problemen" bij het bouwen heb ik niet opgelost met intuïtie, maar door het inbeelden wat de gebruiker nog kon doen.

Neringdoenden zijn vervangen door winkelketens. Zo was ik bij Scheer & Foppen (what's in a name) om te kijken naar een huishoudelijk apparaat.
Toen ik een toegesnelde verkoper de gewenste informatie had ontworsteld, begon hij een abonnement op Ziggo aan te prijzen. De mededeling dat wij die provider hadden vervangen wegens ontevredenheid, was onvoldoende: ik moest bijna een euveldaad verrichten om hem te stoppen.
Dat bedrijf verloor een potentiële klant!

Kijk om mee te doen of andere bijdragen te lezen bij Plato Online

150331 - WE300 - Evenaren

PlatoOnline's WE-300 schrijfuitdaging: schrijf een verhaal van exact 300 woorden, waarin het thema-woord niet voorkomt! Themawoord in maart/april 2015 = Evenaren

"Ja maar..." Het was een standaard onderdeel geworden van hun communicatie. Of het nou een filosofische gedachte betrof terwijl ze diepzinnig zaten te bomen, een veronderstelling omtrent een gebeurtenis of personen, of een terloopse opmerking of vraag over de dagelijkse gang van zaken.

Het leek een "spel" geworden te zijn, wie de koers uit mocht zetten, wie het het beste wist of het meeste. Dat daarbij hun beider bagage nadrukkelijk een rol speelde, was overduidelijk. Het was ook onvermijdelijk. Allebei hadden ze relaties gehad met competitie, of vermeende competitie. Elkaar de loef afsteken.
Het idee dat ze dat achter zich hadden gelaten, waren ze voorbij. Het leek een natuurlijk gegeven, het zoeken van de confrontatie - tot het hoog oploopt, óf tot een van beide er genoeg van had.

Zo hadden ze zich vaak afgevraagd, of het hele leven niet één grote competitie was, om het liefst beter, maar minstens gelijkwaardig te zijn aan anderen. De cliché's van buren die onmiddellijk óók het nieuwste van het nieuwste moesten hebben dat andere buren ook hadden aangeschaft. Als één buurvrouw twee gelijke dingen voor het raam zette, had binnen een maand iedereen in de buurt het, enzovoort.

En dan de gezondheidshypes. De een weet nòg gezondere voeding dan de ander, en de zelfbenoemde gezondheidsdeskundigen vechten elkaar de tent uit, evenals de reclamemakers, die elkaar om de oren slaan met nòg "gezondere" en nòg biologischer reclameteksten.
De overeenkomst lijkt te liggen op het terrein van de fantasie: de saaie feiten doen er niet meer toe, want daarin is geen competitie mogelijk.

O nee? In de wetenschap is men op zoek naar feiten. En als een waarneming niet eenduidig kan worden omschreven, ligt de competitie in het zoeken naar het antwoord op die vraag. En tot dat antwoord gevonden is, blijft het een vraag.

150330 - 6 Woorden met beeld - Speelgoed

Oma kijk, Opa gemaakt van klei!

Uitdaging: een verhaal in 6 woorden met beeld, kijk voor meer bij Marion

150126 - WE300 - Waarnemen

Gisteren werd mijn manager gevraagd om op te treden als remplacant van de interim van de vervanger van een loco-burgemeester die met zwangerschapsverlof ging. Allemaal ziek geworden van stress! Als gewezen volksvertegenwoordiger greep hij zijn kans om nu eens directer aan touwtjes te trekken.

Intussen zat ik met een probleem, want ik zag de onderhandelaar van mijn contracten andere zaken behartigen, en niet de mijne. Het leek mij een uitgelezen moment om even een pauze te nemen van mijn gewone beslommeringen.
Dus toen ik gevraagd werd om een zieke matroos te vervangen, greep ik mijn kans. Ik had al lang niet meer gevaren, en alleen in mijn vrije tijd af en toe bij de sluis de tros vastgemaakt die me toegegooid werd. Als ik zag of hoorde dat er een schip aankwam, spoedde ik me naar de sluis om de gelegenheid om met schippers en matrozen te praten niet te missen.
Het horen van dat jargon liet me meegenieten van de wereld zoals ik die had beleefd in mijn jongere en wildere jaren, waarin de kansen om uit de band te springen echter werden beperkt tot de aanlegplaatsen waar we wat langer bleven liggen.
Ik zocht mijn weg nog en deze onbekende wereld verbreedde mijn gezichtsveld.

Afgekeurd voor de Koninklijke Marine, het enige militaire onderdeel waar ik had willen dienen, had ik in mijn jonge jaren, toen ik net mijn diploma had gehaald, mijn kans gegrepen toen een schipper vroeg of ik tijdelijk als matroos wilde meevaren op zijn binnenschip, omdat zijn vaste man ziek was.
Ik was bij opa en oma op vakantie, waar hij water halen mocht uit de buitenkraan als zijn vracht hem daar gebracht had. Het was een buitenkansje, omdat ik even niet meer wist hoe verder te gaan, na de afkeuring en diverse afgewezen sollicitaties.

Voor meer WE300: Plato On Line