Mijn kleinzoon heeft een fiets, waarmee hij dagelijks naar het voortgezet onderwijs gaat. Zo'n fiets wordt niet in de watten gelegd. Als de eigenaar er al beschaafd mee omgaat, dan zijn de andere leerlingen er nog, en volle fietsenhokken en zware tassen.
Voor het begin van het nieuwe schooljaar heb ik zijn fiets helemaal opgeknapt. Er is onder andere een nieuw slot op gekomen van een gerenommeerd merk. Het slot is oerdegelijk.
Probleem is, dat binnen een maand twee keer een sleuteltje afbrak bij het op slot zetten. Dan staat de fiets nog niet op slot en de eigenaar staat met een afgebroken sleutel in de ene hand, en met de andere hand in het haar: wat nu?
De eerste keer was de eigenaar met een groep vrienden gearriveerd bij een festiviteit in het centrum van deze uitgestrekte woonplaats. "Ik zet mijn fiets achteraan, als jullie je fietsen op slot er voor zetten, gaat het vast wel goed." Niet dus, gestolen! Waarschijnlijk zat er een rotte appel in de groep "vrienden", die iemand anders heeft ingeseind.
Hoe ik daarbij kom? Om kort te gaan: na enig "roeren" in die nogal grote, wisselende groep, leek bekend te zijn wie de diefstal zou hebben gepleegd. Op een avond, na het invallen van de duisternis, stond plotseling de fiets weer bij het huis van de eigenaar. De dader werd de grond blijkbaar te heet onder de voeten, toen hij vernam dat zijn naam was genoemd bij de politie.
De eerste keer dat de sleutel afbrak werd nog gedacht aan een te ruwe behandeling door de jonge eigenaar. Zeker door de geraadpleegde fietsenmaker, die het slot had geleverd: "Die sleutels zijn heel sterk, die zijn sinds kort gemaakt van een nieuw materiaal dat oersterk is, maar die kwajongens krijgen alles kapot."
Hij gaf het uitgepulkte stuk sleutel tussen twee tangen aan mijn dochter. "Probeer maar, dat krijg jij niet doormidden!" Krak, zei het sleutelrestant, maar zijn vooroordeel wist van geen wijken.
En: "Laat maar een nieuwe sleutel maken bij de plaatselijke sleutelslijper."
Toen de tweede keer de sleutel afbrak, wéér bij het op slot zetten, was de grootmoeder getuige dat de jongeman zeker geen ruw gedrag had vertoond. En deze oma is echt niet a-technisch.
De Nederlandse importeur van deze sloten meldde dat op sleuteltjes geen garantie wordt gegeven, omdat die "altijd kunnen afbreken". En dat het materiaal van de sleuteltjes al heel lang niet gewijzigd is. En sleutels mogen alleen worden bijgeleverd door de sleutelservice van de importeur!
Fietsenmaker, word eens wakker! Wil je je klanten houden?
Omdat het wel erg vervelend was dat bij een nieuw slot in zo korte tijd twee keer een sleutel afbrak, krijgen we gratis een nieuwe toegestuurd door de importeur.
Op internet las ik, dat het afbreken van deze sleutels vaker voorkomt. Dat zette me aan het denken:
De sleutel (A) heeft een fors "handvat" waar een breed stuk metaal uit komt. Dat brede handvat werkt als een hefboom, waar je relatief veel kracht mee kunt zetten.
Leg het afgebroken stuk sleutel (B), dat uit het slot gepeuterd is, er naast, en zie: de sleutel is afgebroken precies waar het brede metaal overgaat in de "baard" van de sleutel.
Niet alleen wordt het materiaal daar ineens veel smaller, maar ook veel dunner door het uitgefraisde sleutelprofiel (C).
Heel logisch dus dat de sleutel dáár afbreekt - daar is helemaal niet zoveel kracht voor nodig. Dat heb ik ruim 50 jaar geleden al geleerd bij Materialenleer en Technische Beginselen op de LTS, en het lijkt me zo dat die natuurwetten nog niet geamendeerd zijn.
...en Niklas "logeert" hier ook. (v/h dwarsbongel.web-log.nl en niklas.web-log.nl)
30 september 2012
29 september 2012
Toeval met stro? (Update)
Gisteren, langs een bekende route net over de grens in Duitsland, trok een enorme muur van grote stropakken mijn aandacht. Ik dacht meteen aan het strokasteel waar de Peer Group voorstellingen heeft gegeven, maar kon niet goed kijken zonder van de weg te geraken.
Vanmorgen meldde RTV-Drenthe, dat er een grote strobrand was geweest, net over de grens bij Schoonebeek, richting Emlichheim.
Zoeken vanmiddag bij Duitse bronnen leverde een verslag op met het vermoeden van brandstichting, het eerste waaraan ik ook dacht.
De gigantische hoeveelheid stro was bedoeld voor een "Strohkraftwerk", energieopwekking met biomassa. Had ik in deze vorm nog nooit van gehoord, maar lijkt me een goed idee.
Denemarken loopt voorop met alternatieve energie, en daar doen ze het o.a. ook met stro.
De Feuerwehr is de hele nacht bezig geweest. Toch wel gek. Hoeveel stro zou er gered zijn bij de brand?
Update 29-09-2012: Tegen de avond zijn we nog even naar de stro-opslag gereden en hebben foto's gemaakt. Helemaal rechts op de dubbelfoto staat nog één zo'n stromuur ongedeerd overeind. In het midden een klein restant van nog zo'n muur. In mijn korte blik opzij, donderdag vóór de brand, meen ik drie rijen gezien te hebben. Om je een indruk te geven: de rijen zouden 8 tot 10 meter hoog geweest zijn!
Geheel links ligt een grote hoop halfverbrand stro, en over de hele voorgrond liggen restanten tussen de sporen van het vele brandweermaterieel uit de wijde omgeving, ook uit Drenthe. Ondanks de absorberende grond liggen er nu nog plassen bluswater.
Voor de mensen in het huis dat links nog net deels zichtbaar is, zal het een beangstigend gebeuren zijn geweest...
Vanmorgen meldde RTV-Drenthe, dat er een grote strobrand was geweest, net over de grens bij Schoonebeek, richting Emlichheim.
Zoeken vanmiddag bij Duitse bronnen leverde een verslag op met het vermoeden van brandstichting, het eerste waaraan ik ook dacht.
De gigantische hoeveelheid stro was bedoeld voor een "Strohkraftwerk", energieopwekking met biomassa. Had ik in deze vorm nog nooit van gehoord, maar lijkt me een goed idee.
Denemarken loopt voorop met alternatieve energie, en daar doen ze het o.a. ook met stro.
De Feuerwehr is de hele nacht bezig geweest. Toch wel gek. Hoeveel stro zou er gered zijn bij de brand?
Update 29-09-2012: Tegen de avond zijn we nog even naar de stro-opslag gereden en hebben foto's gemaakt. Helemaal rechts op de dubbelfoto staat nog één zo'n stromuur ongedeerd overeind. In het midden een klein restant van nog zo'n muur. In mijn korte blik opzij, donderdag vóór de brand, meen ik drie rijen gezien te hebben. Om je een indruk te geven: de rijen zouden 8 tot 10 meter hoog geweest zijn!
Geheel links ligt een grote hoop halfverbrand stro, en over de hele voorgrond liggen restanten tussen de sporen van het vele brandweermaterieel uit de wijde omgeving, ook uit Drenthe. Ondanks de absorberende grond liggen er nu nog plassen bluswater.
Voor de mensen in het huis dat links nog net deels zichtbaar is, zal het een beangstigend gebeuren zijn geweest...
28 september 2012
25 september 2012
Flashback
We reden een rondje om te controleren of door het vervangen van de homokineet in onze auto de vervelende geluiden nu verdwenen waren. We kwamen in de buurt van de Kibbelkoele, en besloten er even een wandeling te maken. Het water stond naar mijn idee lager dan gewoonlijk. Daardoor was het eilandje in het midden duidelijk zichtbaar.
Dat bracht mij de herinnering terug, dat we lang geleden, toen mijn kinderen net geen peuters meer waren, op een mooie zomerse dag naar de Kibbelkoele fietsten. Ongeveer 13 km vanaf een huis dat nu niet meer bestaat.
Het water tussen het strandje en het eilandje was ondiep. Ik zou met mijn dochter en mijn zoon naar het eilandje waden. Aan elke hand een kind liepen we, terwijl het water tot iets boven mijn knieën reikte. Het water kwam mijn dochter tot even boven haar middel, mijn zoon tot bijna halverwege zijn borst.
Er gebeurde iets waardoor we even stilstonden en ik hun handen eventjes losliet. Vrijwel meteen een gil vanaf het strand. Ik keek, zag dat mijn vrouw wild gebaarde en naar beneden wees. Ik keek om me heen en zag mijn zoon: koppie onder, vlak naast me.
Ik heb hem met mijn arm om zijn middel uit het water geschept, mijn dochter weer bij de hand genomen en we zijn teruggelopen.
Het water was gelukkig helder toen, net als nu. En ik ben heel dankbaar dat we hem zo snel weer opvisten...
Dat bracht mij de herinnering terug, dat we lang geleden, toen mijn kinderen net geen peuters meer waren, op een mooie zomerse dag naar de Kibbelkoele fietsten. Ongeveer 13 km vanaf een huis dat nu niet meer bestaat.
Het water tussen het strandje en het eilandje was ondiep. Ik zou met mijn dochter en mijn zoon naar het eilandje waden. Aan elke hand een kind liepen we, terwijl het water tot iets boven mijn knieën reikte. Het water kwam mijn dochter tot even boven haar middel, mijn zoon tot bijna halverwege zijn borst.
Er gebeurde iets waardoor we even stilstonden en ik hun handen eventjes losliet. Vrijwel meteen een gil vanaf het strand. Ik keek, zag dat mijn vrouw wild gebaarde en naar beneden wees. Ik keek om me heen en zag mijn zoon: koppie onder, vlak naast me.
Ik heb hem met mijn arm om zijn middel uit het water geschept, mijn dochter weer bij de hand genomen en we zijn teruggelopen.
Het water was gelukkig helder toen, net als nu. En ik ben heel dankbaar dat we hem zo snel weer opvisten...
21 september 2012
Niklas - 120921 - NOS vs RTL: Ig Nobelprijzen
Niet alleen verschilt de kwalificatie van de prijs, ook de nauwkeurigheid van de berichtgeving is onderscheidend.
Ronduit slordig vind ik het om te zeggen dat chimpansees "elkaar herkennen aan hun kont" terwijl het gaat om het elkaar herkennen aan foto's van het achterwerk: een wezenlijk verschil! [PDF]
Meest opvallend vond ik, dat het onderzoeksresultaat van het ene onderzoek bij beide precies tegengesteld is.
Misschien goed voor een onderzoek naar de oorzaken van deze verschillen en een Ig Nobelprijs voor volgend jaar?
20 september 2012
Niklas - 120920 - Populair verhaal met curieuze moraal
Onderstaand verhaal zwerft al decennia rond. Al vóór het internet-tijdperk, waarin je het her en der kunt vinden, werd het via kopieermachines alom verspreid. Ik vond het terug in een map met spullen uit mijn laatste werkkring, in gecalligrafeerd (!) handschrift:
Als het tegenzit
Er was eens een eigenzinnige mus die besloot om de winter niet in het zuiden door te brengen.
Maar het werd al vlug zo koud dat hij besloot om toch maar naar het zuiden te vliegen.
Even later zaten zijn vleugels onder het ijs en viel hij bevroren op het erf van een boerderij.
Er kwam een koe langs die op het musje scheet.
Het beestje dacht dat hij er was geweest.
Maar de poep verwarmde hem en ontdooide zijn vleugels.
Warm en gelukkig en weer in staat om adem te halen, begon de mus te zingen.
Toevallig kwam er een grote kat langs die het tjilpen hoorde en op zoek ging naar het geluid.
De kat klauwde de poep opzij, vond het tjilpende vogeltje en vrat hem op.
De moraal van dit verhaal:
1. Als iemand op je schijt, hoeft het nog niet je vijand te zijn.
2. Als iemand je uit de stront helpt, hoeft het nog niet je vriend te zijn.
3. Als je warm en gelukkig bent in een hoop stront, kun je beter je bek houden.
Als je het voorgaande gelezen hebt, denk er dan eens over na of het snugger is om klakkeloos een verhaal over te schrijven of te kopieëren, want:
A. Een koeienvlaai is dikker dan een mus: hoe kan hij ademhalen en tsjilpen onder die laag?
B. De mus is een standvogel; een standvogel trekt 's winters niet naar het zuiden.
Als het tegenzit
Er was eens een eigenzinnige mus die besloot om de winter niet in het zuiden door te brengen.
Maar het werd al vlug zo koud dat hij besloot om toch maar naar het zuiden te vliegen.
Even later zaten zijn vleugels onder het ijs en viel hij bevroren op het erf van een boerderij.
Er kwam een koe langs die op het musje scheet.
Het beestje dacht dat hij er was geweest.
Maar de poep verwarmde hem en ontdooide zijn vleugels.
Warm en gelukkig en weer in staat om adem te halen, begon de mus te zingen.
Toevallig kwam er een grote kat langs die het tjilpen hoorde en op zoek ging naar het geluid.
De kat klauwde de poep opzij, vond het tjilpende vogeltje en vrat hem op.
De moraal van dit verhaal:
1. Als iemand op je schijt, hoeft het nog niet je vijand te zijn.
2. Als iemand je uit de stront helpt, hoeft het nog niet je vriend te zijn.
3. Als je warm en gelukkig bent in een hoop stront, kun je beter je bek houden.
Als je het voorgaande gelezen hebt, denk er dan eens over na of het snugger is om klakkeloos een verhaal over te schrijven of te kopieëren, want:
A. Een koeienvlaai is dikker dan een mus: hoe kan hij ademhalen en tsjilpen onder die laag?
B. De mus is een standvogel; een standvogel trekt 's winters niet naar het zuiden.
Abonneren op:
Posts (Atom)





