Wie mee wil doen met (of luisteren/kijken/lezen bij andere deelnemers) ZOZ: Zwijmelen op Zaterdag, vindt de links bij Trees.
Afleveringen t/m ZOZ260 vind je bij Marja.
Er wordt over de Ukelele (nl) nog wel eens lacherig gedaan. Dit 4-snarige instrument wordt nog wel eens beschouwd als een kindergitaartje. Onterecht: het is een volwaardig instrument met een eigen plaats in de muziek. Vaak denk je dan als eerste aan Hawaii.
Bij toeval zag ik een videoclip van een jongedame, Brittni Paiva, met muziek die ik nooit geassocieerd zou hebben met een ukelele. Als ik het goed begrijp, begon ze op 11-jarige leeftijd te spelen op een ukelele die ze van haar grootvader kreeg. Lees meer in dit interview uit 2010 (ze was toen 21): The Brittni Paiva Interview: "The only limit you have is the limit of your mind.".
Zeg nou zelf: zou je ooit gedacht hebben dit nummer te horen spelen op een ukelele?
Wie mee wil doen met (of luisteren/kijken/lezen bij andere deelnemers) ZOZ: Zwijmelen op Zaterdag, vindt de links bij Trees.
Afleveringen t/m ZOZ260 vind je bij Marja.
We zijn weer eens beland in het land van Flipje en omgeving, waar de grote rivieren een vruchtbaar gebied omarmen.
Het fruit is weer rijp en onze hofleverancier van kersen had het behoorlijk druk.
Een mooie aanleiding om me vandaag in mijn muziekkeuze te laten leiden door de agrarische sector, afdeling groenten en fruit. Deze omgeving inspireerde me daarin al vaker.
Heb je vroeger ook geleerd dat je niet mag spelen met je eten? Op straffe van "met blote voeten naar bed"?
Nou, ik heb een paar stouterds gevonden! Hier is de uitleg:
The Vegetable Orchestra - Literally Plays with Their Food:
Nu het fruit. Een live optreden van Pink Floyd, toen nog met Syd Barrett (nl), een van de oprichters van de groep. Deze live opname is gemaakt in 1967 in Los Angeles voor het programma American Bandstand. Bij een optreden een dag later in een andere TV-show weigerde Syd Barrett de zang te playbacken, en als compromis deed Roger Waters dat.
Pink Floyd met Syd Barrett - Apples & Oranges:
Korte tijd later trok Syd Barrett zich terug uit de openbaarheid en wijde zich aan de beeldende kunst. Misschien zou je kunnen zeggen dat hij geflipt is op de muziekbusiness...
Wie mee wil doen met (of luisteren/kijken/lezen bij andere deelnemers) ZOZ: Zwijmelen op Zaterdag, vindt de links bij Trees.
Afleveringen t/m ZOZ260 vind je bij Marja.
Ik ben lui. Nou ja, ik zit te puzzelen op andere onderwerpen dan muziek: familieverhalen uit de Tweede Wereldoorlog, naar aanleiding van informatie die ik zo nu en dan krijg van familieleden. Proberen antwoorden te vinden op vragen, waar we de betrokkenen niets meer over kunnen vragen.
Oude brieven die bewaard gebleven zijn, een adres op oude documenten waarvan nu pas doordringt dat het anders is dan verwacht. Een verhaal dat nét even anders blijkt te zijn. En informatie die tegenwoordig openbaar is op internet.
Zo blijken mijn moeder en een van haar zussen volgens hun persoonsbewijs omstreeks 1940 aan de Zuidzijde van een kanaal ingeschreven te zijn, terwijl ze beslist aan de Noordzijde gewoond hebben: rara...
Van een oom, die kort na de oorlog is overleden, kreeg ik "nieuwe" brieven onder ogen, waaruit blijkt dat hij veel zwaarder was toegetakeld door de Landwacht dan we wisten. Hij schreef, kort voor de bevrijding, vanuit een zorginstelling naar bevrijd gebied, en dat is dus blijkbaar gelukt. Bijkomstig moment van verwondering: ik heb ooit hand en spandiensten verricht voor een boek over die instelling, geschreven door twee vriendinnen...
Ik had al een brief van hem uit begin februari 1945, waarin hij beschrijft hoe hij, na de mishandeling door de Landwacht, de 30 kilometer naar zijn ouders in drie etappes heeft afgelegd met de fiets aan de hand, 's nachts, en door sneeuwstormen. Hij kon daar niet langer dan één dag blijven, en is blijkbaar daarna in die instelling verpleegd, waarschijnlijk in het geheim. In augustus 1945 is hij overleden.
En misschien is het raadsel opgelost wat er van zijn toenmalige verloofde is geworden, door het combineren van wat we al wisten met wat nu op internet te vinden is...
Het is misschien een beetje een vreemde sprong, maar de muziek die dezer dagen in mijn hoofd rondzwalkt, heeft ook met lopen te maken. Wel zonder de bizarre aanleiding, geheel vrijwillig en in zomerse omstandigheden.
Op RTV Drenthe wordt een reeks zomerprogramma's herhaald uit 2003, De Trektocht. Een team medewerkers loopt van plaats tot plaats door Drenthe, waarbij soms zoveel mogelijk een rechte lijn over de kaart wordt gevolgd. Daarbij moeten obstakels overwonnen worden, zoals sloten en kanalen. Het was een heel populair programma, met een gezellige sfeer er omheen!
En ja, ik schreef er al eerder over, met deze zelfde muziek, maar het zij zo...
Daniël Lohues - Trektochtlied "Laot mij mar lopen":
Wie mee wil doen met (of luisteren/kijken/lezen bij andere deelnemers) ZOZ: Zwijmelen op Zaterdag, vindt de links bij Trees.
Afleveringen t/m ZOZ260 vind je bij Marja.
Ik zag op Facebook de aankondiging van een concert in de Melkweg van een artiest waarvan ik nog nooit gehoord had. Dat ik dat zag, kwam doordat een vriendin dat blijkbaar interessant vond, en er een duimpje bij gezet had.
Het concert is pas op 4 november, dus wie er naartoe wil, moet dat even in de agenda zetten en op tijd tickets bestellen.
Het gaat om de Israëlische bassist, zanger en componist Avishai Cohen. Hij speelde op jonge leeftijd piano, maar schakelde op zijn 14e over op basgitaar, geïnspireerd door jazz-bassist Jaco Pistorius, en later contrabas.
Hij verhuisde naar New York, speelde daar in kleine clubs en op straat. Later speelde hij met vele grootheden uit het genre, en begon vervolgens zijn eigen band en ging ook zingen.
Ik koos een titel van hem die me aanspreekt. Misschien wel omdat de FB-vriendin waardoor ik deze muziek vond moslima is, en hij in Israël geboren is.
Wie mee wil doen met (of luisteren/kijken/lezen bij andere deelnemers) ZOZ: Zwijmelen op Zaterdag, vindt de links bij Trees.
Afleveringen t/m ZOZ260 vind je bij Marja.
Deze keer had ik iets in gedachten waarvoor ik nog geen tijd gehad heb, maar een eerder idee had ik zondagmorgen al. Toen stond ik overhemden te strijken met de radio aan. RTV Drenthe, met Jans Polling: Pollings Passie. Jans liet onder andere een juweeltje horen van Rowwen Hèze samen met de terecht wereldberoemde accordeonist Flaco Jiménez, hoewel die niet genoemd wordt in de titel van de video...
Wie mee wil doen met (of luisteren/kijken/lezen bij andere deelnemers) ZOZ: Zwijmelen op Zaterdag, vindt de links bij Trees.
Afleveringen t/m ZOZ260 vind je bij Marja.
Als ik YouTube open, kan het frustrerend zijn, omdat ik niet kan vinden wat ik in mijn hoofd hoor spelen.
Vaak gebeurt ook het tegengestelde: of ik nou naar iets zoek of niet, er kan iets staan wat interessant lijkt, en ook blijkt te zijn, en dan weer een feestelijke ontdekkingstocht oplevert. Met zijsprongen...
Zo ook nu. En mijn interpretatie van de tekstregel onder de clip bleek niet te kloppen. Ik dacht dat de naam van de band vooraan stond. Dat paste ook wel bij de soort muziek, toen ik het begin beluisterde. De titelregel suggereert een mix van Schotse en Indiase muziek, en dat intrigeerde me.
Afbeelding: Wikipedia.
Bij dat Indiase kon ik "The Snake Charmer" wel plaatsen, maar wat ik daarmee vond was als eerste een schilderij van Jean-Léon Gérôme, The Snake Charmer , origineel "Charmeur de serpents", te vertalen als De Slangenbezweerder.
Wikipedia zegt
Context: The painting was used as the front cover of Edward Said's book Orientalism, in which he draws attention to the undercurrent of sensuality dressed up as academic interest. An article by Linda Nochlin, "The Imaginary Orient", in Art in America, points out that the seemingly photorealistic quality of the painting allows Gérôme to present an unrealistic scene as if it were a true representation of the east. Nochlin considers it better a representation of the West's colonial ideology.
The highly finished style of the painting has also been evaluated within the context of Gerome's resolute opposition to French Impressionism.
Maar goed, terug naar de clip waar dit verhaal mee begon: Drowsy Maggie is niet de band, maar de songtitel, gespeeld door een jonge vrouw uit India, die zichzelf het bespelen van de in India niet zo bekende bagpipes of doedelzak heeft geleerd, in Keltische stijl. Ze noemt zich dus "The Snake Charmer"; ze heet Archy J., was al bekend als zangeres en gitariste voordat ze gecharmeerd raakte door de bagpipes.
Ik vind het een mooie clip, met prachtige dansers. Aan het eind maakt ze wat reclame voor zichzelf, omdat ze graag wil kunnen leven van haar muziek.
En o ja: "drowsy" betekent zoiets als slaperig, dommelig. Dromerig misschien, denk ik dan?
The Snake Charmer - Drowsy Maggie (Scottish Indian Punjabi Mix):
Ze zegt hierover :
When a 200 year old Traditional Scottish Folk song gets a Punjabi Dubstep revival by The Snake Charmer. A multi cultural music video with Britain's Castles, highland dancers, Bagpipes, Graffiti walls from India, punjabi folk, bhangra dancers, Russian violinist and a crazy dhol player get together to showcase the amazing diversity in the world and how we all have something in common and can contribute to each other despite the distance and differences. Enjoy this brand new Celtic punjabi mix with Bagpipes.
Inderdaad, muziek is een multiculturele taal! Ze noemt het een Schotse song, maar bij het zoeken naar info vond ik meer verwijzingen naar een Ierse oorsprong, zoals hier en hier.
Het wordt gespeeld als Reel, dus als volksdans, en de oorsprong van de reel zou dan weer Schots zijn. Tja… Evengoed blijft het aangename Keltische muziek.
Er werd ergens gezegd dat er 163 opnamen van bekend zijn met kleine verschillen in de schrijfwijze van deze titel - het wordt over de hele wereld gespeeld. En dan is het nummer ook nog onder een flink aantal andere titels bekend.
Ik heb gezien dat er bands zijn die zich naar dit nummer genoemd hebben en bands uit de meest onverwachte landen die dit nummer spelen.
Ik kan geen keuze maken, dus ik laat het hierbij deze keer, ik word een beetje drowsy, geloof ik… Veel plezier, mooi weekend!
Wie mee wil doen met (of luisteren/kijken/lezen bij andere deelnemers) ZOZ: Zwijmelen op Zaterdag, vindt de links bij Trees.
Afleveringen t/m ZOZ260 vind je bij Marja.
Langs een omweg kwam ik bij een mooi stukje klassieke muziek, dat wel bij vaderdag past, vind ik: de titel is "O mio babbino caro", vertaald: "O mijn lieve vader". Het is een aria uit de opera Gianni Schicchi (1918) van Giacomo Puccini (nl). Floor Jansen zong het, begeleid op piano door Iris Hond, in "De Tiende van Tijl".
Uit het artikel blijkt dat ze meestal excelleert in een ander genre: Symphonic Metal, soms zegt men Gothic Metal. Maar ook in een dergelijke setting schuwt ze niet om deze aria aan het publiek op te dienen: hier is nog een akoestische versie op het Metal Female Voice Fest: O Mio Babbino Caro - ReVamp (Floor Jansen performing Puccini Cover). Hier trad ze op met de door haar opgerichte band ReVamp (nl).
Floor Jansen (nl) woont op een mooie plek in Zweden, met haar partner (drummer van een andere band) en hun dochtertje, maar wel dicht bij het vliegveld van Göteborg, om snel naar allerlei verplichtingen te kunnen reizen, zoals wereldtournees.
Ze had in Nederland in meerdere bands gezongen, toen de Finse groep Nightwish (nl) haar in 2012 vroeg om, wegens problemen, per direct de zangeres te komen vervangen. Ze kende het repertoire niet, maar ze deed het toch, en maakte met de band de lopende tournee af. Sinds 2013 is ze de vaste zangeres van Nightwish.
Ik kies voor Élan, de eerste song van het achtste album van Nightwish: Endless Forms Most Beautiful (nl), het eerste album met Floor Jansen als frontvrouw.
(Nuclear Blast is het platenlabel).
Nightwish - Élan:
Naast Nightwish is Floor Jansen ook te horen als gastzangeres in het project Ayreon (nl) van de Nederlandse componist en multi-instrumentalist Arjen Anthony Lucassen (nl). Het project werkt veel met gastmuzikanten, live optredens zijn daardoor onmogelijk. Wie niet van Science Fiction houdt, moet maar gewoon luisteren en het bekijken als Fantasy, of als een sprookje...
Ayreon - Star Of Sirrah (album: The Source, 2017):
Niet iedereen zal het verwachten bij een Metal-band, maar veel collega's waarmee Floor Jansen werkt hebben een behoorlijke muziekopleiding, tot conservatorium toe. Zelf is ze in 2003 afgestudeerd aan de Rockacademie in Tilburg. Ze gaf zelf ook zangles, en speelt meerdere instrumenten.
We begonnen met klassiek, hier is nog iets. Live, samen met zanger/bassist Marco Hietala (nl) van Nightwish. Wel eens eerder een Metal-band zó gehoord? En die begeleiding?
Marco Hietala & Floor Jansen - Ave Maria:
Voor wie denkt toch wel eens van haar gehoord te hebben: Floor Jansen in De Reunie in 2016, en op 3 juni was Nightwish met Floor Jansen de hoofdact op het festival Fortarock in Nijmegen.
